W czerwcu 2010, Nowo Zelandzka Agencja Bezpieczeństwa Produktów Leczniczych i Urządzeń Medycznych (Medsafe) poinformowała specjalistów ochrony zdrowia o zidentyfikowaniu związku pomiędzy wystąpieniem hipomagnezemi a terapią omeprazolem.

Większość przypadków hipomagnezemi jest związana z długotrwałym stosowaniem omeprazolu w zazwyczaj podawanych dawkach (20 – 40 mg dziennie) ; stężenie magnezu wraca do normy po zaprzestaniu leczenia. Z otrzymanych raportów NDL wynika ,iż zazwyczaj hipomagnezemi towarzyszyła hipokalcemia ,przy czym u niektórych pacjentów występowały poważne objawy hipokalcemi i hipomagnezemi takie jak: drgawki, arytmia, tężyczka, silne wymioty prowadzące do innych zaburzeń elektrolitowych i objawów psychicznych.

Niedobór magnezu poprzez zmniejszenie wydzielania i osłabienia odpowiedzi tkanek szkieletowych i nerkowych na parathormon prowadzi do niedoborów wapnia. Chociaż nie do końca wiadomo w jaki sposób omeprazol indukuje hipomagnezemie, zakłada się ,że powodem może być redukcja absorpcji magnezu w wyniku działania mechanizmu transportu aktywnego omeprazolu.

Agencja Medsafe uwrażliwia specjalistów ochrony zdrowia na możliwość wystąpienia hipomagnezemi u pacjentów przyjmujących omeprazol i wykazujących objawy takie jak: skurcze mięsni, osłabienie, rozdrażnienie lub dezorientacja.

Źródło:
Omeprazole and risk of hypomagnesaemia
http://www.medsafe.govt.nz/profs/PUArticles/OmeprazoleJune2010.htm