Atacand 16 mg

• Nadciśnienie tętnicze.

• Leczenie pacjentów z niewydolnością serca i zaburzoną czynnością skurczową lewej komory (frakcja wyrzutowa lewej komory ≤40%) jako leczenie wspomagające podczas leczenia inhibitorami konwertazy angiotensyny lub gdy nie są one tolerowane (patrz punkt 5.1).

Produkt Atacand należy stosować raz na dobę, na czczo, z posiłkiem lub między posiłkami.

Nadciśnienie tętnicze
Zalecana dawka początkowa i zwykle stosowana dawka podtrzymująca produktu Atacand wynosi 8 mg raz na dobę. Dawkę można zwiększyć do 16 mg raz na dobę. Jeśli po zastosowaniu dawki maksymalnej ciśnienie tętnicze nie jest wystarczająco kontrolowane, należy rozważyć zastosowanie innych metod leczenia.
Dawkę należy ustalać indywidualnie, zależnie od reakcji pacjenta na leczenie. Pełne działanie przeciwnadciśnieniowe uzyskuje się w ciągu 4 tygodni od rozpoczęcia leczenia.

Pacjenci w podeszłym wieku
Nie ma konieczności zmiany dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku.

Pacjenci z hipowolemią
U pacjentów z ryzykiem niedociśnienia tętniczego (np. pacjenci z hipowolemią) należy rozważyć rozpoczęcie leczenia od dawki 4 mg (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek, w tym u pacjentów poddawanych hemodializie, dawka początkowa wynosi 4 mg. Dawkę leczniczą należy dostosować indywidualnie, zależnie od reakcji pacjenta na leczenie. Dane dotyczące stosowania produktu Atacand u pacjentów z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <15 ml/min) są ograniczone (patrz punkt 4.4).

Pacjenci z niewydolnością wątroby
U pacjentów z lekką lub umiarkowaną niewydolnością wątroby zalecana dawka początkowa wynosi 2 mg raz na dobę. Dawkę leczniczą należy ustalać indywidualnie, zależnie od reakcji pacjenta na leczenie. Brak danych dotyczących stosowania produktu Atacand u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby.

Leczenie skojarzone
Dodatkowe podawanie leków moczopędnych z grupy tiazydów, takich jak hydrochlorotiazyd, zwiększa działanie hipotensyjne produktu Atacand.

Pacjenci rasy czarnej
U pacjentów rasy czarnej działanie hipotensyjne kandesartanu jest słabsze niż u pacjentów innych ras. W związku z tym u pacjentów rasy czarnej częściej może być konieczne zwiększenie dawki produktu Atacand i jednoczesne zastosowanie innych leków (patrz punkt 5.1).

Niewydolność serca
Zalecana dawka początkowa produktu Atacand wynosi 4 mg raz na dobę. Dawkę tę można zwiększyć, przez podwojenie, w odstępach co najmniej 2-tygodniowych, do największej dawki tolerowanej przez pacjenta, jednak nie większej niż 32 mg raz na dobę (patrz punkt 4.4).

Szczególne grupy pacjentów
Nie ma konieczności zmiany dawki początkowej u pacjentów w podeszłym wieku lub u pacjentów z hipowolemią, niewydolnością nerek lub lekką do umiarkowanej niewydolnością wątroby.

Leczenie skojarzone
Produkt Atacand można stosować w skojarzeniu z jednym z leków stosowanych w leczeniu niewydolności serca, w tym z inhibitorami konwertazy angiotensyny, β-adrenolitykami, lekami moczopędnymi i glikozydami naparstnicy, lub z kilkoma z nich (patrz punkty 4.4 i 5.1).

Dzieci i młodzież
Brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności produktu Atacand u dzieci i młodzieży (w wieku do 18 lat).

• Nadwrażliwość na kandesartan cyleksetylu lub którąkolwiek substancję pomocniczą produktu Atacand.
• Ciąża i okres karmienia piersią (patrz punkt 4.6).
• Ciężka niewydolność wątroby i (lub) zastój żółci (cholestaza).

Niewydolność nerek
Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, podczas leczenia produktem Atacand można się spodziewać u wrażliwych pacjentów wystąpienia zmian w czynności nerek.

Podczas stosowania produktu Atacand u pacjentów z niewydolnością nerek zaleca się okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy. Doświadczenie dotyczące stosowania produktu Atacand u pacjentów z bardzo ciężką lub schyłkową niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 15 ml/min) jest ograniczone. W tej grupie pacjentów dawkę produktu Atacand należy ustalać z jednoczesną kontrolą ciśnienia tętniczego.

U pacjentów leczonych z powodu niewydolności serca, zwłaszcza u osób w wieku powyżej 75 lat i u pacjentów z zaburzoną czynnością nerek, zaleca się okresową kontrolę czynności nerek. Monitorowanie stężenia kreatyniny i potasu w surowicy zaleca się również w trakcie zwiększania dawki produktu Atacand. Badania kliniczne dotyczące niewydolności serca nie obejmowały pacjentów ze stężeniem kreatyniny w surowicy powyżej 265 μmol/l (3 mg/dl).

Leczenie niewydolności serca skojarzone z inhibitorami konwertazy angiotensyny
Ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza zaburzeń czynności nerek i hiperkaliemii, może się zwiększać w razie jednoczesnego stosowania kandesartanu i inhibitorów konwertazy angiotensyny (patrz punkt 4.8). Należy regularnie i dokładnie kontrolować stan pacjentów leczonych w ten sposób.

Hemodializa
U pacjentów dializowanych blokada receptorów AT₁ może wywołać znaczne zmiany ciśnienia tętniczego. Dzieje się tak, ponieważ u tych pacjentów występuje zmniejszenie objętości osocza i zwiększenie aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron. Dlatego u pacjentów dializowanych dawkę leczniczą produktu Atacand należy dobierać z jednoczesną kontrolą ciśnienia tętniczego.

Zwężenie tętnicy nerkowej
U pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy nerkowej jedynej nerki, leki wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron (np. inhibitory konwertazy angiotensyny) mogą powodować zwiększenie stężenia mocznika i kreatyniny w surowicy. Podobne działanie może wystąpić po zastosowaniu antagonistów receptora angiotensyny II.

Przeszczepienie nerki
Nie ma danych dotyczących stosowania produktu Atacand u pacjentów po przeszczepieniu nerki.

Niedociśnienie tętnicze
W trakcie leczenia produktem Atacand pacjentów z niewydolnością serca może wystąpić niedociśnienie tętnicze. Jak to opisano w przypadku leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron, może to także wystąpić u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym ze zmniejszoną objętością wewnątrznaczyniową (np. pacjenci zażywający duże dawki leków moczopędnych). Podczas rozpoczynania leczenia należy zachować ostrożność i wyrównać hipowolemię.

Znieczulenie i zabiegi chirurgiczne
U pacjentów leczonych antagonistami receptora angiotensyny II, w trakcie znieczulenia i (lub) zabiegów chirurgicznych dochodzić może do niedociśnienia tętniczego spowodowanego zahamowaniem układu renina-angiotensyna-aldosteron. Bardzo rzadko niedociśnienie tętnicze może być ciężkie i może być konieczne podanie dożylne płynów i (lub) leków zwiększających ciśnienie tętnicze.

Zwężenie zastawki aortalnej i (lub) mitralnej (kardiomiopatia przerostowa ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory)
Produkt Atacand, podobnie jak inne leki rozszerzające naczynia, należy stosować ostrożnie u pacjentów z hemodynamicznie istotnym zwężeniem zastawki aortalnej lub mitralnej albo kardiomiopatią przerostową ze zwężeniem drogi odpływu z lewej komory.

Hiperaldosteronizm pierwotny
Pacjenci z hiperaldosteronizmem pierwotnym zazwyczaj nie reagują na leki przeciwnadciśnieniowe działające poprzez zahamowanie układu renina-angiotensyna-aldosteron, dlatego nie zaleca się stosowania u nich produktu Atacand.

Hiperkaliemia
Na podstawie doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron i leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków zwiększających stężenie potasu (np. heparyna) stwierdzono, że u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym może wystąpić zwiększenie stężenia potasu w surowicy.

U pacjentów z niewydolnością serca leczonych produktem Atacand może wystąpić hiperkaliemia, dlatego należy u nich okresowo kontrolować stężenie potasu w surowicy, zwłaszcza jeśli pacjent zażywa jednocześnie leki z grupy inhibitorów konwertazy angiotensyny lub leki moczopędne oszczędzające potas (np. spironolakton).

Ogólne
U pacjentów, u których napięcie naczyń oraz czynność nerek w znacznym stopniu zależą od aktywności układu renina-angiotensyna-aldosteron (np. pacjenci z ciężką zastoinową niewydolnością serca lub z chorobą nerek, w tym ze zwężeniem tętnicy nerkowej), leczenie innymi preparatami wpływającymi na ten układ może prowadzić do wystąpienia nagłego obniżenia ciśnienia, azotemii, skąpomoczu lub, rzadziej, ostrej niewydolności nerek. Nie można wykluczyć możliwości wystąpienia podobnych działań podczas stosowania leków z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego w trakcie stosowania leków przeciwnadciśnieniowych u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca lub objawami niedokrwienia mózgu może spowodować zawał mięśnia sercowego lub udar.

Produkt Atacand nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, niedoborem laktazy (typu Lapp) lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy.

Nie zaobserwowano istotnych klinicznie interakcji.
Badania farmakokinetyczne były prowadzone z następującymi substancjami: hydrochlorotiazyd, warfaryna, digoksyna, doustne środki antykoncepcyjne (etynyloestradiol, lewonorgestrel), glibenklamid, nifedypina i enalapryl.

Kandesartan jest w niewielkim stopniu eliminowany podczas metabolizmu w wątrobie (CYP2C9). Dostępne badania interakcji nie wykazały wpływu kandesartanu na aktywność izoenzymów CYP2C9 i CYP3A4, natomiast wpływ na inne izoenzymy układu enzymatycznego cytochromu P 450 nie jest obecnie znany.

Inne leki o właściwościach przeciwnadciśnieniowych mogą zwiększać działanie przeciwnadciśnieniowe kandesartanu, niezależnie od wskazań, w których zostały zastosowane.

Na podstawie doświadczenia klinicznego z jednoczesnym stosowaniem leków wpływających na układ renina-angiotensyna-aldosteron i leków moczopędnych oszczędzających potas, preparatów potasu, zamienników soli kuchennej zawierających potas lub innych leków zwiększających stężenie potasu (np. heparyna) stwierdzono, że może wystąpić zwiększenie stężenia potasu w surowicy.

Przemijające zwiększenie stężenia litu w surowicy i nasilenie toksyczności obserwowano podczas jednoczesnego stosowania preparatów litu i inhibitorów konwertazy angiotensyny. Podobne działanie może wystąpić podczas jednoczesnego stosowania z lekami z grupy antagonistów receptora angiotensyny II. Zaleca się regularne kontrolowanie stężenia litu w surowicy podczas jednoczesnego leczenia produktem Atacand i preparatami zawierającymi związki litu.

Jeśli leki z grupy antagonistów receptora angiotensyny II są stosowane jednocześnie z niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (tj. selektywnymi inhibitorami COX-2, kwasem acetylosalicylowym w dawce >3 g na dobę) i nieselektywnie działającymi niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ), może wystąpić osłabienie działania przeciwnadciśnieniowego.

Tak jak w przypadku inhibitorów konwertazy angiotensyny (ACE), jednoczesne stosowanie antagonistów receptora angiotensyny II i leku z grupy NLPZ może prowadzić do zwiększenia ryzyka pogorszenia czynności nerek, w tym możliwej, ostrej niewydolności nerek i do zwiększenia stężenia potasu, szczególnie u pacjentów z wcześniejszym zaburzeniem czynności nerek. Skojarzenie to należy stosować ostrożnie, szczególnie u osób w podeszłym wieku. Pacjenta należy odpowiednio nawodnić i wziąć pod uwagę kontrolowanie czynności nerek po rozpoczęciu leczenia skojarzonego i następnie okresowo.

Pokarm nie wpływa na biodostępność kandesartanu.

Ciąża
Dane dotyczące stosowania produktu Atacand u kobiet w ciąży są bardzo ograniczone. Dane te nie są wystarczające, aby ocenić ryzyko dla płodu podczas stosowania w pierwszym trymestrze ciąży. U ludzi perfuzja nerek płodu, zależna od rozwoju układu renina-angiotensyna-aldosteron, rozpoczyna się w drugim trymestrze ciąży. Z tego powodu ryzyko dla płodu zwiększa się podczas podawania produktu Atacand w drugim lub trzecim trymestrze ciąży. Leki bezpośrednio wpływające na układ renina-angiotensyna-aldosteron podczas stosowania w drugim i trzecim trymestrze ciąży mogą powodować uszkodzenia płodu i noworodka [niedociśnienie tętnicze, zaburzenia czynności nerek, skąpomocz i (lub) bezmocz, małowodzie, niedorozwój czaszki, opóźnienie rozwoju wewnątrzmacicznego] lub zgon. Opisywano także przypadki niedorozwoju płuc, nieprawidłowości w rozwoju twarzy, przykurcze kończyn.

Badania kandesartanu cyleksetylu prowadzone na zwierzętach wykazały uszkodzenia nerek w późnym okresie płodowym i noworodkowym. Mechanizm tego działania jest prawdopodobnie związany z wpływem na układ renina-angiotensyna-aldosteron.

Opierając się na powyższych informacjach, produktu Atacand nie należy stosować u kobiet w ciąży. Jeżeli w trakcie leczenia zostanie stwierdzona ciąża, należy przerwać stosowanie produktu Atacand (patrz punkt 4.3).

Okres karmienia piersią
Nie wiadomo, czy kandesartan przenika do pokarmu kobiecego. Kandesartan przenika do mleka karmiących samic szczurów. Nie należy stosować produktu Atacand w okresie karmienia piersią ze względu na działania niepożądane u karmionego dziecka (patrz punkt 4.3).

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu kandesartanu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Na podstawie właściwości farmakodynamicznych kandesartanu, wpływ on na sprawność psychofizyczną jest mało prawdopodobny. Należy jednak zachować ostrożność w trakcie leczenia ze względu na możliwość wystąpienia działań niepożądanych, takich jak zawroty głowy i zmęczenie.

Leczenie nadciśnienia tętniczego
W kontrolowanych badaniach klinicznych działania niepożądane były lekkie i przemijające, i podobne jak w przypadku placebo. Występowanie działań niepożądanych nie było związane z dawką ani wiekiem. Odsetek pacjentów, którzy musieli przerwać leczenie z powodu działań niepożądanych w grupie leczonej kandesartanem cyleksetylu i zażywającej placebo, był podobny i wynosił odpowiednio 3,1 i 3,2%.

W łącznej analizie badań klinicznych, następujące działania niepożądane związane z kandesartanem cyleksetylu, w oparciu u częstość działań niepożądanych po kandesartanie cyleksetylu były zgłaszane z częstością co najmniej o 1% większą niż stwierdzaną po placebo:

Częstość występowania działań niepożądanych stosowana w tabelach, w tym punkcie: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000):

Wyniki badań laboratoryjnych
Nie stwierdzono istotnych klinicznie zmian w wynikach podstawowych badań laboratoryjnych u pacjentów leczonych produktem Atacand. Podobnie jak w przypadku innych leków hamujących układ renina-angiotensyna-aldosteron, w trakcie leczenia produktem Atacand obserwowano nieznaczne zmniejszenie stężenia hemoglobiny. Obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika lub potasu oraz zmniejszenie stężenia sodu. Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej obserwowano nieco częściej w grupie leczonej produktem Atacand (1,3%) niż w grupie zażywającej placebo (0,5%). U pacjentów leczonych produktem Atacand zwykle nie ma konieczności wykonywania rutynowo badań laboratoryjnych. Jedynie u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zaleca się okresowe badanie stężenia potasu i kreatyniny w surowicy.

Leczenie niewydolności serca
Rodzaj działań niepożądanych produktu Atacand stosowanego w leczeniu niewydolności serca wynikał z właściwości farmakologicznych leku i stanu zdrowia pacjentów. W programie klinicznym CHARM, w którym porównywano działanie produktu Atacand w dawkach do 32 mg (n=3803) z działaniem placebo (n=3796), u 21,0% pacjentów otrzymujących kandesartan i 16,1% pacjentów otrzymujących placebo przerwano leczenie z powodu wystąpienia działań niepożądanych.

Wyniki badań laboratoryjnych
Zwiększenie stężenia kreatyniny, mocznika i potasu. Należy okresowo kontrolować stężenie kreatyniny i potasu w surowicy (patrz punkt 4.4).

Po wprowadzeniu produktu do obrotu
Następujące działania niepożądane obserwowano po wprowadzeniu produktu do obrotu:

Objawy
Na podstawie danych farmakologicznych można wnioskować, że główne objawy przedawkowania to niedociśnienie tętnicze i zawroty głowy. Odnotowano pojedyncze przypadki przedawkowania (do 672 mg kandesartanu cyleksetylu), w których powrót pacjentów do zdrowia przebiegał bez powikłań.

Postępowanie po przedawkowaniu
W razie wystąpienia objawów niedociśnienia tętniczego należy wdrożyć leczenie objawowe oraz kontrolować podstawowe czynności życiowe. Pacjenta należy ułożyć na plecach, z nogami uniesionymi. Jeśli to nie wystarczy, należy zwiększyć objętość osocza, podając np. 0,9% roztwór NaCl. Jeśli postępowanie to nie będzie wystarczające, można podać leki sympatykomimetyczne.

Kandesartan nie jest usuwany przez hemodializę.