Famogast

• Choroba wrzodowa dwunastnicy.
• Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy po wyleczeniu jej aktywnej postaci.
• Stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego (zespół Zollingera-Ellisona).
• Choroba wrzodowa żołądka.
• Leczenie choroby refluksowej przełyku.
• Zapobieganie nawrotom choroby refluksowej przełyku oraz wystąpieniu nadżerek lub owrzodzeń w przebiegu choroby refluksowej przełyku.

Preparat do stosowania doustnego.

Stosowanie u dorosłych:

Choroba wrzodowa dwunastnicy
40 mg przed snem przez 4 do 8 tygodni.
U większości pacjentów wyleczenie uzyskuje się po 4 tygodniach terapii.
W razie potrzeby terapię można przedłużyć do 8 tygodni.

Zapobieganie nawrotom choroby wrzodowej dwunastnicy
20 mg bezpośrednio przed snem.

Stany chorobowe związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu solnego (zespół Zollingera - Ellisona)
Początkowo 20 mg co 6 godzin.
Dawkowanie podtrzymujące powinno być dostosowane indywidualnie, w zależności od stanu pacjenta i reakcji na leczenie.
Największa zastosowana dawka famotydyny, po której nie wystąpiły działania niepożądane wynosiła 800 mg na dobę.

Choroba wrzodowa żołądka
Zwykle 40 mg bezpośrednio przed snem.
Wyleczenie występuje po 4 do 8 tygodniach terapii.

Choroba refluksowa przełyku
Leczenie dolegliwości w przebiegu choroby refluksowej przełyku:
20 mg 2 razy na dobę przez 6 do 12 tygodni. Większość pacjentów odczuwa poprawę po 2 tygodniach leczenia.
Jeżeli w przebiegu choroby refluksowej przełyku doszło do nadżerek lub owrzodzeń przełyku:
zwykle 40 mg 2 razy na dobę przez 6 do 12 tygodni.

Zapobieganie nawrotom choroby refluksowej przełyku oraz wystąpieniu nadżerek lub owrzodzeń w przebiegu choroby refluksowej przełyku
20 mg 2 razy na dobę.

Dawkowanie w stanach niewydolności nerek
Pacjenci z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny mniejszy niż 10 ml/min) powinni stosować preparat w dawce 20 mg przed snem.

Stosowanie u pacjentów w podeszłym wieku
Takie jak u pacjentów młodszych.

Stosowanie u dzieci
Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania famotydyny u dzieci.

Nadwrażliwość na famotydynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu. Nadwrażliwość na inne leki z grupy antagonistów receptora H₂ w wywiadzie.

• Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć jego nowotworowy charakter (leczenie famotydyną może maskować objawy choroby nowotworowej żołądka).
• Famotydyna wydalana jest głównie przez nerki, dlatego u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek należy odpowiednio zmniejszyć dawkę dobową leku (patrz "Dawkowanie i sposób podawania").
• Ze względu na zawartość czerwieni koszenilowej preparat może powodować reakcje alergiczne.

Famotydyna nie wykazuje klinicznie ważnych interakcji.

• Famotydyna nie wchodzi w interakcje z lekami metabolizowanymi przez układ enzymatyczny cytochromu P-450. Do tych leków należą: warfaryna, teofilina, fenytoina, diazepam, propranolol, aminofenazon, fenazon.
• Pokarm może w niewielkim stopniu zmniejszyć biodostępność famotydyny, co nie ma znaczenia klinicznego.

Ciąża:
Brak kontrolowanych badań dotyczących stosowania famotydyny u kobiet ciężarnych, dlatego preparat może być stosowany w okresie ciąży tylko w przypadku bezwzględnej konieczności.

Karmienie piersią:
Kobiety karmiące piersią powinny zaprzestać stosowania famotydyny lub karmienia piersią, gdyż famotydyna przenika do mleka kobiecego.

Nie ma informacji na temat przeciwwskazań do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn w czasie stosowania famotydyny. Jednakże u niektórych pacjentów obserwowano objawy niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego (np. zawroty głowy), które mogą zaburzać sprawność psychofizyczną. Jeśli wystąpią takie objawy niepożądane nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Działania niepożądane wymieniono według częstości występowania:
bardzo często > 1/10;
często > 1/100, < 1/10;
niezbyt często > 1/1000, < 1/100:
rzadko > 1/10 000, < 1/1000;
bardzo rzadko < 1/10 000

Niezbyt często:

Zaburzenia układu nerwowego
zmęczenie, przemijające zaburzenia psychiczne, takie jak: depresja, dezorientacja, splątanie, niepokój, pobudzenie i halucynacje.

Zaburzenia żołądka i jelit
nudności, wymioty, dyskomfort lub bóle w obrębie jamy brzusznej, anoreksja, suchość w ustach.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych
zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, żółtaczka cholestatyczna.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
wysypka, świąd, pokrzywka.

Zaburzenia układu immunologicznego
anafilaksja, obrzęk naczyniowo-ruchowy i inne reakcje alergiczne.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe
bóle stawowe i mięśniowe, kurcze mięśniowe.

Rzadko:

Zaburzenia układu nerwowego
bóle głowy, zawroty głowy,

Zaburzenia żołądka i jelit
zaparcia i biegunki.

Bardzo rzadko:

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej
martwica toksyczno-rozpływna naskórka.

Zaburzenia serca
blok przedsionkowo-komorowy.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi
ginekomastia, która ustępuje po odstawieniu leku.

Obserwowano rzadkie przypadki leukopenii, pancytopenii, trombocytopenii i agranulocytozy oraz nasilenia istniejącej choroby wątroby, jednak nie potwierdzono związku przyczynowego pomiędzy leczeniem famotydyną a występowaniem tych działań niepożądanych.

Nie opisano przypadków przedawkowania famotydyny.
Pacjenci z nadmiernym wydzielaniem soków trawiennych stosowali famotydynę w dawce do 800 mg na dobę bez wystąpienia poważniejszych działań niepożądanych.
W razie przedawkowania należy podjąć leczenie objawowe, ponieważ nie ma specyficznej odtrutki na famotydynę.