Lactulose-MIP

Zaparcia.
Zapobieganie i leczenie encefalopatii wątrobowej.

Dawkowanie powinno być dobrane indywidualnie do potrzeb pacjenta, ciężkości i przebiegu choroby. Laktulozę należy przyjmować doustnie. Do dawkowania syropu służy dołączona miarka. Jeśli lekarz nie zaleci inaczej, należy stosować następujący schemat stosowania leku:
Zaparcia
Dorośli: 10 -15 ml Lactulose-MIP (6,5 g - 9,75 g laktulozy) 1 do 2 razy na dobę.
Dzieci: Początkowo 10 - 25 ml Lactulose-MIP (6,5 g - 16,25 g laktulozy) na dobę, przez 2-3 dni. Następnie 5 -15 ml Lactulose-MIP (3,25 g - 9,75 g laktulozy) na dobę.

Encefalopatia wątrobowa
Dawki należy zwiększać stopniowo.

Dorośli: początkowo 10 do 15 ml syropu Lactulose-MIP (6,5 g - 9,75 g laktulozy) 3 razy na dobę, później zwiększyć do 30 - 45 ml syropu Lactulose-MIP (19,5 do 29,25 g laktulozy) 3 do 4 na dobę. Dawkowanie należy tak dostosować, żeby pacjent wydalał luźny stolec 2 do 3 razy na dobę.

Dzieci: brak danych

15 ml syropu zawiera maksymalnie 2,4 g węglowodanów m.in.. fruktozę, galaktozę, laktozę, co odpowiada 0,2 jednostkom chlebowym (patrz punkt 4.3).

Sposób i czas stosowania leku:
Laktuloza może być przyjmowana po zmieszaniu z wodą lub innymi płynami. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków.

Działanie przeczyszczające może wystąpić po upływie 2 do 10 godzin. Jeśli dawka jest niewystarczająca, do pierwszego stolca może upłynąć 24 do 48 godzin. Czas trwania leczenia zależy od przebiegu choroby.

Syropu Lactulose-MIP nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na laktulozę lub którykolwiek składnik preparatu, niedrożności jelit, zapalenia przewodu pokarmowego oraz zaburzeń gospodarki wodno-elektrolitowej. Laktulozy nie należy stosować u pacjentów z dziedziczną nietolerancją fruktozy, z zaburzeniami w wydzielaniu laktazy, z galaktozemią lub z zaburzeniami wchłaniania jelitowego glukozy oraz galaktozy.

Przede wszystkim u niemowląt i u małych dzieci należy się upewnić, że nie występuje autosomalno-recesywna, dziedziczna nietolerancja fruktozy. W przypadku takiego schorzenia niepełny rozkład fruktozy prowadzi do fruktozemii oraz do fruktozurii (wydalania fruktozy z moczem), a także do hipoglikemii, jak i do związanych z hipoglikemią zaburzeń czynności wątroby, nerek oraz mózgu.
15 ml syropu zawiera maksymalnie 2,4 g węglowodanów (m.in.. fruktozę, galaktozę, laktozę), co odpowiada 0,2 jednostkom chlebowym, dlatego lek należy ostrożnie stosować u pacjentów z cukrzycą.

Ponieważ laktuloza obniża pH jelita grubego, może osłabiać działanie leków, których uwalnianie zależy od pH w okrężnicy. Laktuloza może nasilić utratę potasu powodowaną przez inne leki (środki moczopędne, kortykosteroidy i amfoterycynę B). Laktuloza może powodować zmniejszenie stężenia potasu w surowicy, co może nasilać działanie glikozydów nasercowych.

Nie stwierdzono wpływu laktulozy na reprodukcję i rozwój potomstwa u zwierząt. Laktuloza może być stosowana w okresie ciąży i karmienia piersią jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Nie stwierdzono niepożądanego wpływu laktulozy na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Zaburzenia żołądka i jelit
W przypadku stosowania zalecanych dawek, początkowo, bardzo często (≥1/10) obserwowano bóle brzucha, bębnicę i wzdęcia.
Podawanie dużych dawek leku może również spowodować nudności, wymioty i biegunkę z zaburzeniami równowagi elektrolitowej.
W przypadku długotrwałego przyjmowania zalecanych dawek, które prowadzą do utrzymywania się luźnych stolców, mogą wystąpić zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej.
Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania
Bardzo rzadko (<1/10 000) podczas leczenia encefalopatii wątrobowej obserwowano hipernatremię.

Objawy przedawkowania:
Po przedawkowaniu może wystąpić biegunka, utrata elektrolitów, skurcze w jamie brzusznej.

Leczenie przedawkowania:
W razie konieczności należy zastosować leczenie objawowe.