
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu leczenia należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta (także stanowiącą część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP należy zapoznać się z dyskusją naukową (także stanowiącą część EPAR).
Preparat Privigen ma postać roztworu do infuzji (wlewu dożylnego). Substancją czynną preparatu jest normalna immunoglobulina ludzka.
Preparat Privigen stosuje się u trzech głównych grup pacjentów:
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Preparat Privigen jest zazwyczaj podawany we wlewie dożylnym przez lekarza lub pielęgniarkę. Dawka i częstość wlewu dożylnego jest uzależniona od leczonej choroby. W terapii zastępczej u niektórych pacjentów dawka może wymagać skorygowania w zależności od odpowiedzi. Szczegółowe informacje znajdują się w Charakterystyce Produktu Leczniczego (także stanowiącej część EPAR).
Substancja czynna preparatu Privigen, normalna immunoglobulina ludzka, jest wysokooczyszczonym białkiem wyekstrahowanym z osocza ludzkiego (składnik krwi). Zawiera on immunoglobulinę G (IgG), która jest typem przeciwciała. IgG stosuje się jako lek od lat 80.; wykazuje ona szeroką skuteczność przeciwko mikroorganizmom, które mogą wywoływać zakażenia. Działanie preparatu Privigen polega na przywracaniu prawidłowego poziomu IgG we krwi w przypadku jego obniżenia. W wyższych dawkach może on pomóc w skorygowaniu nieprawidłowego działania układu odpornościowego i modulowaniu odpowiedzi immunologicznej.
Ze względu na to, że normalne immunoglobuliny ludzkie stosuje się w leczeniu tych chorób już od pewnego czasu, zgodnie z aktualnymi wytycznymi konieczne było przeprowadzenie tylko dwóch niewielkich badań do potwierdzenia skuteczności i bezpieczeństwa preparatu Privigen u pacjentów.
W pierwszym badaniu preparat Privigen stosowano w terapii zastępczej u 80 pacjentów z PNO, przy czym lek był podawany we wlewie dożylnym co trzy lub cztery tygodnie. Główną miarą oceny skuteczności była liczba ciężkich zakażeń bakteryjnych podczas leczenia trwającego rok.
W drugim badaniu u 57 pacjentów z IPM oceniano zastosowanie preparatu Privigen do immunomodulacji. Preparat Privigen był podawany przez dwa kolejne dni. Główną miarą oceny skuteczności była najwyższa liczba płytek krwi, jaka została osiągnięta w tygodniu następującym po podaniu preparatu.
W żadnym z tych badań preparatu Privigen nie porównywano z innym leczeniem.
W pierwszym badaniu u pacjentów wystąpiło średnio 0,08 ciężkich zakażeń na rok. Jako że liczba ta pozostaje poniżej określonego z góry progu jednego zakażenia na rok, oznacza to, że lek ten jest skuteczny w terapii zastępczej.
W drugim badaniu u 46 (81%) z 57 pacjentów poziom płytek wynosił powyżej 50 mln na mm3 co najmniej jeden raz w trakcie badania, co potwierdza, że preparat Privigen jest skuteczny w immunomodulacji.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Privigen (obserwowane u 1-10 pacjentów na 100) to bóle głowy. Niektóre działania niepożądane występują częściej w przypadku szybszego wykonywania wlewu dożylnego, u pacjentów z obniżonym poziomem immunoglobulin lub u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej preparatu Privigen lub nie otrzymywali go przez dłuższy czas. Pełny wykaz działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu Privigen znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Privigen nie należy podawać osobom, u których może występować uczulenie na normalne immunoglobuliny ludzkie lub którykolwiek składnik preparatu, a także u pacjentów z uczuleniem na inne rodzaje immunoglobulin, szczególnie w przypadku niedoboru (bardzo niskiego poziomu) immunoglobuliny A (IgA) i występowania przeciwciał przeciwko IgA. Preparatu Privigen nie należy stosować u pacjentów z hiperprolinemią (choroba genetyczna charakteryzująca się wysokim poziomem we krwi aminokwasu zwanego proliną).
Zgodnie z aktualnymi wytycznymi, leki, których skuteczność wykazano u pacjentów z PNO oraz u pacjentów z IPM, można zatwierdzić także do stosowania we wszystkich typach pierwotnych niedoborów odporności, jak również w obniżonym poziomie przeciwciał z powodu nowotworów krwi lub AIDS u dzieci. Mogą one także być rejestrowane do leczenia pacjentów z zespołem Guillain-Barré, pacjentów z chorobą Kawasakiego oraz pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego, bez konieczności wykonywania szczegółowych badań dotyczących tych chorób.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał zatem, że korzyści płynące ze stosowania preparatu Privigen przewyższają ryzyko związane z jego stosowaniem u pacjentów, którzy wymagają terapii zastępczej z zastosowaniem IgG, immunomodulacji lub z powodu przeszczepu szpiku kostnego. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Privigen do obrotu.
Dnia 25 Kwietnia 2008 r. Komisja Europejska przyznała firmie CSL Behring GmbH. pozwolenie na dopuszczenie preparatu Privigen do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Privigen znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 03-2008.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/831 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_library/EPAR_-_Summary_for_the_public/human/000831/WC500043078.pdf, Czerwiec 2008
|