
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów
Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu
ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania (także
stanowiącej część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu
uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP należy zapoznać się z
dyskusją naukową (również stanowiącą część EPAR).
Rasilez HCT jest lekiem zawierającym substancje czynne aliskiren i hydrochlorotiazyd. Preparat jest dostępny w postaci owalnych tabletek (białe: 150 mg aliskirenu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu; bladożółte: 150 mg aliskirenu i 25 mg hydrochlorotiazydu; bladofioletowe: 300 mg aliskirenu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu; jasnożółte: 300 mg aliskirenu i 25 mg hydrochlorotiazydu).
Preparat Rasilez HCT stosuje się w leczeniu nadciśnienia tętniczego
pierwotnego (podwyższone ciśnienie krwi) u osób dorosłych. Słowo „pierwotne”
oznacza, że nie znaleziono przyczyny nadciśnienia.
Preparat Rasilez HCT stosuje się u pacjentów, u których stosowanie samego
aliskirenu lub hydrochlorotiazydu nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia
krwi. Preparat można stosować też u pacjentów, u których ciśnienie krwi jest
odpowiednio kontrolowane za pomocą aliskirenu lub hydrochlorotiazydu
przyjmowanych w osobnych tabletkach, w celu zastąpienia tych samych dawek dwóch
substancji czynnych.
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Zalecana dawka preparatu Rasilez HCT wynosi jedną tabletkę na dobę. Lek
należy przyjmować z lekkim posiłkiem, najlepiej codziennie o tej samej porze;
tabletek Rasilez HCT nie należy popijać sokiem grejpfrutowym. Dawka zależy od
dawek aliskirenu i (lub) hydrochlorotiazydu, jakie pacjent przyjmował wcześniej.
U pacjentów, którzy wcześniej stosowali tylko aliskiren lub hydrochlorotiazyd,
przed rozpoczęciem podawania preparatu Rasilez HCT może być konieczne
zastosowanie tych dwóch substancji w osobnych tabletkach i dostosowanie dawek.
Po 2-4 tygodniach przyjmowania preparatu Rasilez HCT, u pacjentów, których
ciśnienie krwi nie jest odpowiednio kontrolowane, można zwiększyć dawkę.
U pacjentów z ciśnieniem krwi odpowiednio kontrolowanym za pomocą tych dwóch
substancji dawka preparatu Rasilez HCT musi zawierać takie same dawki aliskirenu
i hydrochlorotiazydu, jakie pacjent przyjmował wcześniej.
Należy zachować ostrożność podczas stosowania preparatu Rasilez HCT u pacjentów
z zaburzeniami czynności wątroby; nie należy stosować tego leku u pacjentów z
poważnymi zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
Preparat Rasilez HCT zawiera dwie substancje czynne: aliskiren i
hydrochlorotiazyd.
Aliskiren jest inhibitorem reniny. Blokuje on aktywność enzymu ludzkiego zwanego
reniną, który uczestniczy w wytwarzaniu w organizmie substancji określanej jako
angiotensyna I. Angiotensyna I jest przekształcana w hormon o nazwie
angiotensyna II – substancję powodującą silny skurcz naczyń krwionośnych
(substancja obkurczająca naczynia krwionośne). Zablokowanie wytwarzania
angiotensyny I powoduje spadek poziomu zarówno angiotensyny I, jak i
angiotensyny II, co wywołuje rozkurcz (poszerzenie naczyń krwionośnych) i spadek
ciśnienia krwi.
Hydrochlorotiazyd jest diuretykiem, który jest innym typem leku
przeciwnadciśnieniowego. Powoduje on zwiększenie produkcji moczu, zmniejszając
ilość płynów we krwi, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
Połączenie tych dwóch substancji czynnych wykazuje addytywne działanie
obniżające ciśnienie krwi w większym stopniu niż stosowanie tylko jednego z
leków. Dzięki obniżeniu ciśnienia krwi zmniejsza się ryzyko wystąpienia powikłań
nadciśnienia tętniczego, takich jak udar.
Sam aliskiren dopuszczono do obrotu w Unii Europejskiej (UE) w sierpniu 2007
r. jako preparaty Rasilez, Enviage, Sprimeo, Tekturna i Riprazo. Na poparcie
wniosku dotyczącego preparatu Rasilez HCT firma przedstawiła informacje
wykorzystane w ocenie aliskirenu i dostępne w opublikowanej literaturze oraz
informacje z dodatkowych badań.
Firma przedstawiła ogółem wyniki dziewięciu badań głównych z udziałem łącznie
niemal 9000 pacjentów z nadciśnieniem tętniczym pierwotnym. W większości badań
uczestniczyli pacjenci z łagodnym lub umiarkowanym nadciśnieniem, a w jednym
badaniu – pacjenci z ciężkim nadciśnieniem. W badaniach porównywano połączenie
aliskirenu i hydrochlorotiazydu z placebo (leczenie obojętne), aliskirenem i
hydrochlorotiazydem stosowanymi w monoterapii lub z innymi lekami na
nadciśnienie (walsartan, irbesartan, lizynopryl lub amlodypina). Badania trwały
od ośmiu tygodni do roku, a głównym kryterium oceny skuteczności była zmiana
ciśnienia tętniczego w fazie spoczynkowej bicia serca (rozkurcz) albo w fazie
kurczenia się komór serca (skurcz).
W celu wykazania, że substancje czynne są wchłanianie przez organizm tak samo w
przypadku przyjmowania oddzielnych tabletek, jak i w przypadku przyjmowania
preparatu Rasilez HCT, przeprowadzono trzy dodatkowe badania.
Preparat Rasilez HCT był bardziej skuteczny niż placebo w obniżaniu ciśnienia krwi. U pacjentów, u których ciśnienie krwi nie było odpowiednio kontrolowane tylko aliskirenem lub tylko hydrochlorotiazydem, zmiana leku na lek połączony doprowadziła do znaczniejszego obniżenia ciśnienia krwi, niż w przypadku dalszego przyjmowania tylko jednej substancji czynnej.
Najczęstsze działanie niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Rasilez
(obserwowane u 1 do 10 pacjentów na 100) to biegunka. Pełny wykaz działań
niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu Rasilez HCT znajduje się w
ulotce dla pacjenta.
Preparatu Rasilez HCT nie należy podawać osobom, u których może występować
nadwrażliwość (uczulenie) na aliskiren, hydrochlorotiazyd, którykolwiek składnik
preparatu lub sulfonamidy. Preparatu nie należy stosować u pacjentów, u których
po przyjęciu aliskirenu wystąpił obrzęk naczynioruchowy (obrzęk pod skórą), z
poważnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, albo u których poziom potasu
we krwi jest za niski lub poziom wapnia we krwi jest za wysoki. Preparatu nie
należy przyjmować z cyklosporyną (lek obniżający aktywność układu
odpornościowego) lub innymi lekami mogącymi spowolnić rozpad aliskirenu w
organizmie, jak np. chinidyna (stosowana w leczeniu zaburzeń rytmu serca) lub
werapamil (stosowany w leczeniu zaburzeń serca). Preparatu nie należy stosować u
pacjentek będących w ciąży powyżej trzeciego miesiąca lub karmiących piersią.
Nie zaleca się stosowania preparatu w ciągu pierwszych trzech miesięcy ciąży.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści płynące ze stosowania preparatu Rasilez HCT przewyższają ryzyko związane z leczeniem nadciśnienia tętniczego pierwotnego u osób dorosłych, u których stosowanie samego aliskirenu lub hydrochlorotiazydu nie zapewnia wystarczającej kontroli ciśnienia krwi lub u których ciśnienie krwi jest odpowiednio kontrolowane za pomocą aliskirenu i hydrochlorotiazydu przyjmowanych jednocześnie w takiej samej dawce jak w leku połączonym. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Rasilez HCT do obrotu.
W dniu 16 stycznia 2009 r. Komisja Europejska przyznała firmie Novartis Europharm Limited pozwolenie na dopuszczenie preparatu Rasilez HCT do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Rasilez HCT znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 12-2008.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/964 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.emea.europa.eu/humandocs/PDFs/EPAR/(...)-pl1.pdf, Luty 2009