• EPAR
• Zgłoś działanie niepożądane

Niniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu ustalenia zaleceń dotyczących stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu leczenia należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta (także stanowiącą część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP należy zapoznać się z dyskusją naukową (także stanowiącą część EPAR).

Co to jest Beromun?

Preparat Beromun ma postać proszku i rozpuszczalnika do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Składnikiem czynnym tego preparatu jest tazonermina.

W jakim celu stosuje się preparat Beromun?

Preparat Beromun stosuje się u pacjentów z mięsakami tkanek miękkich (typ nowotworu) kończyn (górnych lub dolnych), w połączeniu z melfalanem (lekiem przeciwnowotworowym), wykorzystując technikę określaną jako „izolowaną perfuzją kończyny” (isolated limb perfusion – ILP): oba leki wstrzykuje się do kończyny w czasie, gdy krążenie krwi w tej kończynie jest odizolowane (odcięte) od pozostałej części organizmu. Preparat ten można stosować przed zabiegiem chirurgicznym w celu zredukowania rozmiarów guza bądź zamiast zabiegu chirurgicznego, gdy nie jest możliwe usunięcie guza samymi metodami chirurgicznymi.
Lek dostępny jest wyłącznie na receptę.

Jak stosować preparat Beromun?

Leczenie preparatem Beromun powinno być prowadzone wyłącznie w specjalistycznych ośrodkach przez zespoły chirurgiczne mające doświadczenie w leczeniu tego typu nowotworu oraz w ILP. Ośrodki muszą także dysponować łatwo dostępnymi oddziałami intensywnej opieki medycznej, jak również aparaturą umożliwiającą stałe monitorowanie przecieku leku do pozostałej części organizmu przy użyciu markerów radioaktywnych.
Przed podaniem preparatu Beromun kończynę izoluje się: gdy pacjent pozostaje w znieczuleniu ogólnym, w górnej części kończyny zakłada się ciasną opaskę, aby odizolować dopływ krwi do niej i uniemożliwić przedostanie się leku do pozostałej części organizmu. Następnie krążenie krwi w kończynie zastępuje się „perfuzją” przez specjalny płyn; kończynę ogrzewa się do temperatury 38 – 39°C. Następnie do roztworu perfuzyjnego wstrzykuje się preparat Beromun w dawce 3 mg w przypadku kończyny górnej oraz 4 mg w przypadku kończyny dolnej, przez 90 minut. Melfalan podaje się podczas tej samej operacji przez 60 minut, rozpoczynając 30 minut po rozpoczęciu perfuzji z zastosowaniem preparatu Beromun, przy czym temperaturę należy zwiększać do 39 – 40°C. Dawka melfalanu jest uzależniona od rozmiaru kończyny górnej lub dolnej. Przy końcu 90-minutowego zabiegu leki wypłukuje się z kończyny za pomocą odpowiedniego płynu. Pozostałości guza należy usunąć zawsze, gdy to jest możliwe, zazwyczaj po kilku tygodniach.
Preparatu Beromun zazwyczaj używa się tylko raz, lecz sześć do ośmiu tygodni po pierwszym zastosowaniu można rozważyć przeprowadzenie powtórnej perfuzji. Nie oceniano bezpieczeństwa stosowania i skuteczności preparatu Beromun u dzieci w wieku poniżej 16 roku życia.

Jak działa Beromun?

Substancja czynna preparatu Beromun, tazonermina, stanowi kopię ludzkiego czynnika martwicy nowotworu alfa-1a (TNFα). Dokładny mechanizm działania TNFα w pewnych typach nowotworów nie jest do końca wyjaśniony, lecz uważa się, że jest on w stanie bezpośrednio zabijać komórki guza, jak również niszczyć naczynia krwionośne zaopatrujące guz oraz stymulować układ odpornościowy do ich atakowania. Prowadzi to do obumierania i zmniejszania się guza, szczególnie wówczas, gdy lek zostanie połączony z podaniem innych leków cytotoksycznych (zabijających komórki) oraz gdy zostanie podwyższona temperatura ciała.
Substancja czynna preparatu Beromun, tazonermina, jest wytwarzana metodą określaną jako „technika rekombinacji DNA”: jest ona produkowana przez bakterie, które otrzymały odpowiedni gen (DNA), umożliwiający im wytwarzanie TNFα. Zastępczy TNFα działa w taki sam sposób, jak białko naturalnie wytwarzane.

Jak badano Beromun?

Preparat Beromun badano w czterech głównych badaniach obejmujących łącznie 188 pacjentów, w których podawano go w skojarzeniu z melfalanem. Sześćdziesięciu dwóch pacjentów otrzymywało także interferon-gamma (inny lek przeciwnowotworowy). Przegląd badań dokonany przez trzech niezależnych ekspertów wykazał, że jedynie 145 spośród tych pacjentów było kandydatami do amputacji lub chirurgicznego usunięcia guza, co spowodowałoby znaczną utratę funkcji (niepełnosprawność). W związku z tym główna miara skuteczności opierała się na dokonanej przez ekspertów ocenie wyników leczenia u tych 145 pacjentów w porównaniu z wynikiem, jakiego można byłoby oczekiwać bez zastosowania preparatu Beromun.

Jakie korzyści ze stosowania preparatu Beromun zaobserwowano w badaniach?

Niezależni eksperci zgodzili się, że u 90 (62%) spośród 145 pacjentów otrzymujących preparat Beromun i melfalan wynik był lepszy od oczekiwanego, gdyż ich kończyny udało się uratować bez wykonywania zabiegu chirurgicznego w celu usunięcia guza bądź guz został usunięty bez powodowania istotnej utraty funkcji. Liczba pacjentów otrzymujących także interferon-gamma była zbyt niska, aby możliwe było określenie, czy lek ten dodatkowo poprawia wyniki leczenia.

Jakie ryzyko wiąże się ze stosowaniem preparatu Beromun?

U większości pacjentów leczonych preparatem Beromun występuje gorączka, która jest zazwyczaj niewielka lub umiarkowanie nasilona. Innymi działaniami niepożądanymi obserwowanymi bardzo często (u więcej niż 1 pacjenta na 10) są zakażenia, arytmia (niestabilna akcja serca), nudności (mdłości), wymioty, uszkodzenie wątroby, uczucie zmęczenia, dreszcze, bóle kończyn, uszkodzenie nerwów, reakcje skórne, obrzęk (obrzmienie) oraz zakażenie rany. Niektóre działania niepożądane preparatu Beromun są poważne i mogą wymagać pozostawania przez pacjenta przez pewien czas po leczeniu na oddziale intensywnej opieki medycznej. Pełniejszy wykaz działań niepożądanych zgłaszanych po zastosowaniu preparatu Beromun znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Beromun nie należy podawać osobom, u których może występować nadwrażliwość (uczulenie) na tazonerminę lub którykolwiek składnik preparatu. Nie należy stosować go u pacjentów z poważnymi chorobami układu krążenia (serca i naczyń krwionośnych), ciężkimi chorobami płuc, niedawno przebytą lub aktywną chorobą wrzodową żołądka, ciężkim wodobrzuszem (gromadzeniem się płynu w płucach), zaburzeniami dotyczącymi krwi, chorobami nerek lub wątroby oraz hiperkalcemią (podwyższonym poziomem wapnia we krwi), a także u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Nie należy także stosować go u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować leków wazopresyjnych (leków podwyższających ciśnienie tętnicze), leków przeciwzakrzepowych (leków zapobiegających krzepnięciu krwi) oraz leków, które mogą mieć szkodliwy wpływ na serce.
Preparatu Beromun nie należy stosować u pacjentów, którzy nie mogą otrzymywać melfalanu. Nie należy także stosować go u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do zabiegu ILP. Pełny wykaz ograniczeń przedstawiono w charakterystyce produktu leczniczego (która także stanowi część EPAR).

Na jakiej podstawie zatwierdzono Beromun?

Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) zadecydował, że korzyści płynące ze stosowania preparatu Beromun przewyższają ryzyko w połączeniu z chirurgicznym usunięciem guza w celu zapobiegania amputacji lub jej opóźnienia bądź w sytuacjach paliatywnych, w przypadku niekwalifikującego się do resekcji mięsaka tkanek miękkich w obrębie kończyn, w połączeniu z melfalanem w łagodnym hipertermicznym zabiegu ILP. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Beromun do obrotu.

Inne informacje na temat preparatu Beromun:

W dniu 13 kwietnia 1999 r. Komisja Europejska przyznała firmie Boehringer Ingelheim International GmbH pozwolenie na dopuszczenie do obrotu preparatu Beromun ważne na terytorium całej Unii Europejskiej. Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu odnowiono w dniu 13 kwietnia 2004 r.

Pełne sprawozdanie EPAR dla preparatu Beromun jest dostępne tutaj.

Data ostatniej aktualizacji: 09-2007.

Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/206 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_library/EPAR_-_Summary_for_the_public/human/000206/WC500052373.pdf, Czerwiec 2008