
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
epoetyna teta
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów
Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu
ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia, należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania (także
stanowiącej część EPAR), bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu
uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP, należy zapoznać się
z dyskusją naukową (także stanowiącą część EPAR).
Preparat Biopoin to roztwór do wstrzykiwań. Jest on dostępny w ampułkostrzykawkach zawierających od 1000 do 3000 jednostek międzynarodowych (j.m.) substancji czynnej, epoetyny teta.
Preparat Biopoin stosuje się w leczeniu objawowej niedokrwistości (obniżenie
liczby krwinek czerwonych lub stężenia hemoglobiny). Lek stosuje się u dorosłych
pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek (długotrwałe, postępujące
zmniejszanie zdolności nerek do prawidłowego działania) i u dorosłych pacjentów
z nieszpikowymi nowotworami złośliwymi (nowotworami złośliwymi, które nie
pochodzą ze szpiku kostnego), u których stosuje się chemioterapię (leczenie
przeciwnowotworowe).
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Leczenie preparatem Biopoin powinien rozpoczynać lekarz doświadczony w
leczeniu objawowej niedokrwistości u pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek
oraz u pacjentów z nieszpikowymi nowotworami złośliwymi.
W „fazie korekty” u pacjentów z niewydolnością nerek zalecana dawka początkowa
stosowana trzy razy w tygodniu to 20 j.m. na kilogram masy ciała we
wstrzyknięciach podskórnych lub 40 j. m. na kilogram masy ciała we
wstrzyknięciach dożylnych. Jeśli poprawa jest niedostateczna, dawki te można
podwoić po czterech tygodniach, a następnie zwiększać o jedną czwartą poprzednio
stosowanej dawki w odstępach 1 miesiąca aż do uzyskania prawidłowego stężenia
hemoglobiny (białka krwinek czerwonych transportujących tlen w organizmie). Po
wyrównaniu niedokrwistości, w „fazie leczenia podtrzymującego” dawka powinna być
dostosowywana w celu utrzymania prawidłowego stężenia hemoglobiny. Tygodniowa
dawka preparatu Biopoin nie powinna nigdy przekraczać 700 j.m. na kg masy ciała.
U pacjentów z nowotworami złośliwymi, wstrzyknięcia należy wykonywać podskórnie.
Zalecana dawka początkowa wynosi 20 000 j.m. raz w tygodniu u wszystkich
pacjentów niezależnie od masy ciała. Jeśli po czterech tygodniach nie doszło do
podwyższenia stężenia hemoglobiny o co najmniej 1 g/dl, dawkę tę można podwoić i
w razie potrzeby, po upływie kolejnych czterech tygodni, zwiększyć ją do 60 000
j.m. Nie należy przekraczać dawki preparatu Biopoin 60 000 j.m. tygodniowo.
U pacjentów z nowotworami złośliwymi leczenie należy kontynuować przez okres do
czterech tygodni po chemioterapii.
Pacjenci, którzy otrzymują preparat Biopoin w postaci wstrzyknięć podskórnych,
po odpowiednim przeszkoleniu mogą samodzielnie podawać sobie wstrzyknięcia.
Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dla pacjenta.
Substancja czynna preparatu Biopoin, epoetyna teta jest kopią hormonu ludzkiego o nazwie erytropoetyna, który pobudza wytwarzanie krwinek czerwonych w szpiku kostnym. Erytropoetyna jest wytwarzana w nerkach. U pacjentów poddanych chemioterapii lub osób ze schorzeniami nerek niedokrwistość może być wynikiem braku erytropoetyny lub niedostatecznej odpowiedzi organizmu na naturalnie wytwarzaną erytropoetynę. Epoetyna teta zawarta w preparacie Biopoin w organizmie wywiera takie same działanie jak naturalny hormon pobudzający wytwarzanie krwinek czerwonych. Lek jest wytwarzany za pomocą metody znanej jako „technika rekombinacji DNA”: jest wytwarzany przez bakterie, które otrzymały odpowiedni gen (DNA) umożliwiający im wytwarzanie epoetyny teta.
Zanim przeprowadzono badania na ludziach, działanie preparatu Biopoin
zbadanow modelach eksperymentalnych. Przeprowadzono cztery główne badania, do
których włączono 842 pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i trzy główne
badania, w których udział wzięło 586 pacjentów poddanych chemioterapii z powodu
nieszpikowych nowotworów złośliwych.
W czterech badaniach w niewydolności nerek pacjentom podawano preparat Biopoin
(podskórnie lub dożylnie) lub epoetynę beta (inny lek podobny do erytropoetyny
stosowany w leczeniu niedokrwistości). Główną miarą skuteczności w dwóch z tych
badań była poprawa w stężeniu hemoglobiny podczas fazy korekty wskutek
zwiększania dawki preparatu Biopoin z 20 lub 40 j.m. na kg masy ciała do 120
j.m. na kg masy ciała. W dwóch pozostałych badaniach porównano działanie
preparatu Biopoin z erytropoetyną beta w fazie leczenia podtrzymującego. Główną
miarą skuteczności była średnia zmiana stężenia hemoglobiny po 15-26 tygodniach
leczenia.
W badaniach w chorobie nowotworowej główną miarą skuteczności była liczba
pacjentów otrzymujących preparat Biopoin lub placebo (leczenie obojętne), u
których doszło do wzrostu stężenia hemoglobiny o 2 g/dl w okresie 12 lub 16
tygodni.
Preparat Biopoin okazał się skuteczny w leczeniu niedokrwistości u pacjentów
z przewlekłą niewydolnością nerek i u pacjentów poddanych chemioterapii z powodu
nieszpikowych nowotworów złośliwych.
Wykazano, że zwiększanie dawki początkowej preparatu Biopoin w fazie korekty u
chorych z przewlekłą niewydolnością nerek prowadzi do poprawy stężenia
hemoglobiny. U pacjentów otrzymujących wyższą dawkę preparatu Biopoin stężenie
hemoglobiny wzrosło średnio o 0,73 i 0,58 g/dl tygodniowo, podczas gdy u chorych
leczonych niższą dawką preparatu Biopoin stężenie hemoglobiny wzrosło o 0,20 i
0,26 g/dl tygodniowo. W dwóch pozostałych badaniach dotyczących niewydolności
nerek wykazano, że podczas fazy leczenia podtrzymującego u pacjentów leczonych
preparatem Biopoin i chorych otrzymujących epoetynę beta uzyskano podobne zmiany
w stężeniu hemoglobiny.
W badaniach w chorobie nowotworowej do zwiększenia stężenia hemoglobiny o 2 g/dl
doszło u 64% - 73% pacjentów leczonych preparatem Biopoin i u 20% - 26% chorych,
którzy otrzymywali placebo.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Biopoin
(obserwowane u 1 do 10 pacjentów na 100) to: zakrzepica w obrębie przetoki
(skrzepy, które mogą wytworzyć się w naczyniach krwionośnych pacjentów poddanych
dializoterapii - metoda oczyszczania krwi), bóle głowy, nadciśnienie
(podwyższone ciśnienie tętnicze), przełom nadciśnieniowy (nagłe wystąpienie
niebezpiecznie wysokiego ciśnienia tętniczego), reakcje skórne, bóle stawów i
objawy grypopodobne. Pełny wykaz wszystkich zgłaszanych działań niepożądanych
związanych ze stosowaniem preparatu Biopoin znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Biopoin nie należy podawać osobom, u których może występować
nadwrażliwość (uczulenie) na epoetynę teta, inne epoetyny i ich pochodne lub
którykolwiek składnik preparatu Biopoin. Lek nie powinien być stosowany u
pacjentów ze źle kontrolowanym nadciśnieniem tętniczym.
Z uwagi na ryzyko nadciśnienia należy zachować szczególną ostrożność oraz
monitorować i korygować ciśnienie tętnicze u pacjentów, aby uniknąć powikłań,
takich jak przełom nadciśnieniowy.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści ze stosowania preparatu Biopoin przewyższają ryzyko w przypadku leczenia objawowej niedokrwistości u dorosłych pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek i u dorosłych pacjentów poddanych chemioterapii z powodu nieszpikowych nowotworów złośliwych. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Biopoin do obrotu.
W dniu 23 października 2009 r. Komisja Europejska przyznała firmie CT Arzneimittel GmbH pozwolenie na dopuszczenie preparatu Biopoin do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Biopoin znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 10-2009.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/1036- EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)0794.pdf ,
Grudzień 2009
|