
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument jest streszczeniem Europejskiego Publicznego Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat uwarunkowań medycznych lub sposobu leczenia, należy zapoznać się z ulotką dla pacjenta (także stanowiącą część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP, należy zapoznać się z dyskusją naukową (także stanowiącą część EPAR).
Preparat Caelyx ma postać koncentratu do sporządzania roztworu do infuzji (wlewu dożylnego). Preparat zawiera substancją czynną chlorowodorek doksorubicyny (2 mg/ml).
Preparat Caelyx stosuje się w leczeniu następujących typów nowotworów:
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Preparat Caelyx należy podawać tylko pod nadzorem lekarza mającego odpowiednie kwalifikacje w stosowaniu leków cytotoksycznych (niszczących komórki). Nie można stosować go zamiennie z innymi lekami zawierającymi chlorowodorek doksorubicyny.
Zalecana dawka początkowa preparatu Caelyx w przypadku raka piersi lub raka jajnika wynosi 50 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała (obliczonej na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta) co cztery tygodnie, do czasu wystąpienia progresji choroby oraz dopóki pacjent toleruje leczenie. W mięsaku Kaposiego dawka wynosi 20 mg/m2 co dwa do trzech tygodni przez dwa do trzech miesięcy,a w szpiczaku mnogim dawka wynosi 30 mg/m2 w dniu czwartym każdego trzytygodniowego cyklu leczenia bortezomibem, dopóki pacjent odnosi korzyści z leczenia oraz je toleruje.
Należy przerwać leczenie lub zmniejszyć dawkę u pacjentów, u których występują pewne działania niepożądane lub z zaburzoną czynnością wątroby. Nie zaleca się stosowania preparatu Caelyx u pacjentów po usunięciu śledziony, a także u dzieci. Szczegółowe informacje znajdują się w ulotce dla pacjenta.
Substancja czynna preparatu Caelyx, chlorowodorek doksorubicyny, jest lekiem cytotoksycznym, który należy go grupy antracyklin. Jego działanie polega na interakcji z DNA w komórkach, co uniemożliwia im wytwarzanie dodatkowych kopii DNA oraz produkowanie białek. Oznacza to, że komórki nowotworowe nie są w stanie dzielić się i ostatecznie umierają. Preparat Caelyx ulega kumulacji w miejscach organizmu, w których naczynia krwionośne mają nieprawidłowy kształt, na przykład w obrębie guzów, gdzie jego działanie jest nasilone.
Chlorowodorek doksorubicyny jest dostępny od lat 60. XX w. W preparacie Caelyx substancja ta jest zawarta w „liposomach pegylowanych” (niewielkich, lipidowych sferach, które są pokryte związkiem chemicznym o nazwie glikol polietylenowy. Zmniejsza to szybkość rozkładania substancji czynnej, co pozwala na dłuższe krążenie we krwi. Zmniejsza to także wpływ na nienowotworowe tkanki i komórki, w związku z czym mniejsze jest ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.
Preparat Caelyx oceniano w siedmiu głównych badaniach z udziałem łącznie 2 512 pacjentów.
W raku piersi z przerzutami preparat Caelyx porównywano ze standardowym preparatem doksorubicyny w jednym głównym badaniu z udziałem 509 kobiet.
W zaawansowanym raku jajnika preparat Caelyx porównywano z topotekanem (innym lekiem przeciwnowotworowym) w jednym badaniu z udziałem 474 kobiet, które w przeszłości otrzymywały chemioterapię związkami platyny.
W mięsaku Kaposiego związanym z AIDS skuteczność preparatu Caelyx oceniano w dwóch głównych badaniach z udziałem 384 pacjentów, w tym 77 osób, które wcześniej otrzymywały leczenie. W kolejnych badaniach preparat Caelyx porównywano ze skojarzeniem doksorubicyny, bleomycyny i winkrystyny (innych leków przeciwnowotworowych) u 258 pacjentów, a także ze skojarzeniem bleomycyny i winkrystyny u 241 pacjentów.
W szpiczaku mnogim skuteczność skojarzenia preparatu Caelyx i bortezomibu porównywano ze skutecznością samego bortezomibu u 646 pacjentów.
Główną miarą skuteczności był czas do wystąpienia pogorszenia choroby, a w przypadku mięsaka Kaposiego – liczba pacjentów, u których wystąpiła odpowiedź na leczenie.
W leczeniu raka piersi preparat Caelyx był tak samo skuteczny, jak standardowa doksorubicyna: czas do wystąpienia pogorszenia choroby wynosił około 7,5 miesiąca w obu grupach. Jednak wśród pacjentów otrzymujących preparat Caelyx mniejsze było ryzyko wystąpienia powikłań ze strony mięśnia sercowego.
W raku jajnika preparat Caelyx był tak samo skuteczny jak topotekan pod względem wydłużania czasu do wystąpienia pogorszenia choroby.
W mięsaku Kaposiego pełna lub częściowa odpowiedź na leczenie wystąpiła u około 70% pacjentów, przy czym podobne wyniki badania odnotowano wśród pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali leczenie. Dodatkowe badania wykazały, że preparat Caelyx był także skuteczniejszy niż porównawcze połączenia leków.
W szpiczaku mnogim dołączenie preparatu Caelyx do bortezomibu wydłużało czas do wystąpienia pogorszenia choroby o 6,5 do 9,3 miesiąca.
Działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Caelyx zależą od leczonego nowotworu. Najczęstszym działaniem niepożądanym występującym we wszystkich typach nowotworów (obserwowanym u ponad 1 pacjenta na 10) są nudności (mdłości). Do innych często występujących działań niepożądanych należą: zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej (zaczerwienienie i ból rąk i stóp), wymioty, zapalenie jamy ustnej (stan zapalny błony wyściełającej jamę ustną), wysypka, astenia (osłabienie), spadek liczby krwinek, jadłowstręt (utrata apetytu), łysienie (utrata owłosienia), uczucie zmęczenia (męczliwość), biegunka, zaparcie i zapalenie błony śluzowej (stan zapalny w obrębie jamy ustnej i gardła). Pełny wykaz działań niepożądanych zgłaszanych po podaniu preparatu Caelyx znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Caelyx nie należy podawać osobom, u których może występować nadwrażliwość (uczulenie) na chlorowodorek doksorubicyny lub którykolwiek składnik preparatu. Preparatu Caelyx nie należy stosować w leczeniu mięsaka Kaposiego, którego można skutecznie leczyć lekami stosowanymi „miejscowo”, które wykazują działanie jedynie w miejscu guza lub układowym leczeniem z zastosowaniem interferonu alfa.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści płynące ze stosowania preparatu Caelyx przewyższają ryzyko w leczeniu raka piersi z przerzutami, zaawansowanego raka jajnika, postępującego szpiczaka mnogiego w skojarzeniu z bortezomibem oraz mięsaka Kaposiego związanego z AIDS. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Caelyx do obrotu.
Dnia 21 czerwca 1996 r. Komisja Europejska przyznała pozwolenie na dopuszczenie preparatu Caelyx do obrotu ważne całej Unii Europejskiej. Podmiotem odpowiedzialnym jest SP Europe. Pozwolenie na dopuszczenie do obrotu odnowiono w dniu 21 czerwca 2001 r. i 21 czerwca 2006 r.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Caelyx jest dostępne tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 02-2008.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/89 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_library/EPAR_-_Summary_for_the_public/human/000089/WC500020173.pdf, Czerwiec 2008
|