
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
ewerolimus
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego Sprawozdania
Oceniającego
(EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi
(CHMP) ocenił
przeprowadzone badania w celu ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia
należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta (również stanowiącej część
EPAR) bądź
skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania dodatkowych
informacji na
podstawie zaleceń CHMP należy zapoznać się z dyskusją naukową (również
stanowiącą część
EPAR).
Preparat Afinitor jest lekiem zawierającym substancję czynną ewerolimus. Preparat jest dostępny w postaci jasnożółtych podłużnych tabletek (5 i 10 mg).
Preparat Afinitor stosuje się w leczeniu pacjentów z zaawansowanym rakiem
nerkowokomórkowym
(rozprzestrzeniający się rak nerek). Preparat stosuje się w przypadku postępu
choroby w trakcie lub
po przebytej terapii lekiem anty-VEGF (czynnik wzrostu śródbłonka naczyniowego).
VEGF to białko
stymulujące tworzenie się naczyń krwionośnych.
Ze względu na niską liczbę pacjentów z rakiem nerkowokomórkowym, choroba jest
uznawana za
rzadką, a preparat Afinitor został oznaczony w dniu 5 czerwca 2009 r. jako leki
sierocy (lek
stosowany w rzadkich chorobach).
Lek dostępny jest wyłącznie na receptę.
Leczenie preparatem Afinitor powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz mający
doświadczenie
w leczeniu nowotworów.
Zalecana dawka preparatu Afinitor wynosi 10 mg raz na dobę. Leczenie należy
kontynuować dopóty,
dopóki pacjent będzie czerpał z niego korzyści lub do czasu wystąpienia
niedopuszczalnych działań
niepożądanych. Lekarz może zmniejszyć dawkę lub przerwać leczenie na krótki
czas, jeżeli u pacjenta
wystąpią ciężkie lub trudne do zniesienia działania niepożądane.
Tabletki należy połykać w całości codziennie o tej samej porze. Nie należy ich
żuć ani miażdżyć.
Tabletki należy przyjmować je regularnie podczas posiłków lub między posiłkami.
Substancja czynna preparatu Afinitor, ewerolimus, jest lekiem
przeciwnowotworowym, który działa
poprzez blokowanie białka zwanego „cel rapamycyny w komórkach ssaków” (mTOR).
Wewnątrz
organizmu ewerolimus łączy się z białkiem występującym w komórkach tworząc
„kompleks”.
„Kompleks” ten blokuje aktywność białka mTOR. Ponieważ mTOR jest
współodpowiedzialny za
kontrolę podziału komórek i rozmnażania naczyń krwionośnych, preparat Afinitor
zapobiega
podziałowi komórek nowotworowych i ogranicza dopływ krwi do nich. Takie
działanie spowalnia
rozwój i rozprzestrzenianie się raka nerek.
Zanim przeprowadzono badania na ludziach działanie Afinitor zbadano na modelach
eksperymentalnych.
Preparat Afinitor porównano z placebo (leczenie obojętne) w jednym badaniu
głównym z udziałem
416 pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym, który rozwinął się w
ciągu sześciu
miesiący od przerwania leczenia lekami anty-VEGF (sunitib, sorafenib lub
obydwa). Wszystkim
pacjentom udzielono możliwie najlepszego wsparcia (wszelkie leki lub techniki
mające pomóc
pacjentom, ale nie inne leki przeciwnowotworowe). Główną miarą skuteczności była
długość okresu
przeżycia pacjentów bez nasilenia choroby.
Preparat Afinitor był skuteczniejszy od placebo w leczeniu pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym. U pacjentów przyjmujących preparat Afinitor średni czas przeżycia bez progresji choroby wyniósł 4,9 miesiąca, w porównaniu z 1,9 miesiąca w przypadku pacjentów przyjmujących placebo.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Afinitor
(obserwowane u
więcej niż 1 pacjenta na 10) to: zakażenia, niski poziom limfocytów i
neutrofilów (rodzaje białych
krwinek), hemoglobiny (białka znajdującego się w czerwonych krwinkach,
rozprowadzającego tlen po
całym organizmie) i płytek krwi (składniki pomagające w krzepnięciu krwi),
podwyższony poziom
glukozy (cukru), cholesterolu, trójglycerydów (rodzaje tłuszczu) i fosforanów,
utrata apetytu,
nienormalny smak, zapalenie płuc, duszności (trudności z oddychaniem),
krwawienia z nosa, kaszel,
zapalenie jamy ustnej (zapalenie błony śluzowej wyściełającej jamę ustną),
biegunka, zapalenie błon
śluzowych (zapalenie wilgotnych powierzchni ciała), wymioty, mdłości (nudności),
podwyższony
poziom aminotransferazy alaninowej i aminotransferazy asparaginianowej (enzymy
wątrobowe),
wysypka, sucha skóra, świąd (swędzenie), podwyższony poziom kreatyniny (produkt
rozkładu
mięśni), zmęczenie, astenia (osłabienie), i obrzęk obwodowy (puchnięcie ramion i
nóg). Pełny wykaz
działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu Afinitor znajduje się
w ulotce dla
pacjenta.
Preparatu Afinitor nie należy stosować u osób, u których może występować
nadwrażliwość
(uczulenie) na ewerolimus, inne pochodne rapamycyny (substancje o strukturze
podobnej do
ewerolimusu) lub którykolwiek z pozostałych składników.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści ze stosowania preparatu Afinitor przewyższają ryzyko leczenia pacjentów z zaawansowanym rakiem nerkowokomórkowym, u których postęp choroby nastąpił w trakcie lub po przebytej terapii anty-VEGF. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Afinitor do obrotu.
Dnia 3 sierpnia 2009 r. Komisja Europejska przyznała firmie Novartis Europharm Limited pozwolenie na dopuszczenie preparatu Afinitor do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Streszczenie opinii Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych dotyczące preparatu Afinitor znajduje się tutaj.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Afinitor znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 06-2009.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/1038 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)2815.pdf ,
Październik 2009
|