
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów
Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu
ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia należy zapoznać się z treścią ulotki dla pacjenta (także stanowiącej
część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania
dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP należy zapoznać się z dyskusją
naukową (również stanowiącą część
EPAR).
Preparat Exalief to lek zawierający substancję czynną octan eslikarbazepiny. Preparat jest dostępny w postaci białych tabletek (okrągłe: 400 mg, podłużne: 600 mg i 800 mg).
Preparat Exalief stosuje się w leczeniu dorosłych osób z częściowymi napadami
padaczkowymi z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia. Jest to typ
padaczki, w którym nadmierna aktywność elektryczna, występująca po jednej
stronie mózgu, powoduje objawy takie jak nagłe, gwałtowne ruchy jednej części
ciała, zaburzenia słyszenia, doznania węchowe lub wzrokowe, drętwienie bądź
nagłe uczucie strachu. Wtórne uogólnienie występuje, jeżeli taka nadmierna
aktywność z czasem obejmuje cały mózg. Preparat Exalief może być stosowany
jedynie jako leczenie uzupełniające w stosunku do innych leków
przeciwpadaczkowych.
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Leczenie preparatem Exalief należy rozpocząć od dawki 400 mg raz na dobę, a
po jednym lub dwóch tygodniach przejść na standardową dawkę 800 mg raz na dobę.
W zależności od reakcji pacjenta na leczenie, dawkę można podwyższyć do dawki
1200 mg przyjmowanej raz na dobę. Preparat Exalief
można przyjmować podczas posiłków lub pomiędzy posiłkami.
Przy podawaniu preparatu Exalief pacjentom powyżej 65. roku życia należy
zachować ostrożność, gdyż brak jest wystarczającej ilości informacji na temat
bezpieczeństwa stosowania leku u tych pacjentów. Osoby z niewydolnością nerek
powinny również zachować ostrożność podczas przyjmowania preparatu Exalief, a
dawkę należy dostosować do stanu czynności nerek w momencie przyjmowania
preparatu. Stosowania leku nie zaleca się pacjentom z ciężką niewydolnością
nerek lub wątroby. Nie zaleca się stosowania preparatu Exalief u dzieci w wieku
poniżej 18. roku życia.
Substancja czynna preparatu Exalief, octan eslikarbazepiny, jest przekształcana w organizmie w lek przeciwpadaczkowy eslikarbazepinę. Padaczkę powoduje nadmierna aktywność elektryczna w mózgu. Aby impulsy elektryczne mogły poruszać się wzdłuż nerwów, w komórkach nerwowych musi nastąpić gwałtowny ruch sodu. Działanie eslikarbazepiny zostało pomyślane w taki sposób, aby blokować kanały sodowe zależne od potencjału, powodując zablokowanie dostępu sodu do komórek nerwowych. Zastosowanie preparatu zmniejsza aktywność komórek nerwowych w mózgu, zmniejszając nasilenie napadów.
Zanim rozpoczęto badania na ludziach, działanie preparatu Exalief badano w
modelach eksperymentalnych.
Przeprowadzono trzy badania główne z łącznym
udziałem 1 050 pacjentów z częściowymi napadami padaczkowymi, które nie były
kontrolowane za pomocą innych leków. We wszystkich trzech
badaniach preparat Exalief podawany w różnych dawkach (400 mg, 800 mg lub 1200
mg raz na dobę) porównywano z placebo. Wszyscy pacjenci otrzymali również inne
leki przeciwpadaczkowe. Główną miarą skuteczności trzech badań głównych
stanowiło zmniejszenie liczby napadów w okresie 12
tygodni.
W oparciu o wyniki trzech badań razem wziętych, preparat Exalief w dawce 800 mg i 1200 mg, stosowany jako lek uzupełniający wobec innych leków przeciwpadaczkowych, okazał się skuteczniejszy od placebo w zmniejszaniu liczby napadów. Na początku badania pacjenci mieli około 13 napadów na miesiąc. Przez 12 tygodni leczenia liczba napadów spadła do 9,8 w przypadku pacjentów przyjmujących dawkę 800 mg i 9 napadów na miesiąc u pacjentów przyjmujących dawkę 1200 mg w porównaniu z 11,7 napadów wśród pacjentów przyjmujących placebo.
Prawie połowa pacjentów leczonych preparatem Exalief doświadcza skutków
ubocznych. Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu
Exalief (obserwowane u więcej niż 1 pacjenta na 10) to zawroty głowy i senność.
Pełny wykaz wszystkich działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu
Exalief znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Preparatu Exalief nie należy stosować u osób, które mogą być nadwrażliwe
(uczulone) na octan eslikarbazepiny, którykolwiek ze składników lub na pochodne
karboksamidu (leki o podobnej strukturze do octanu eslikarbazepiny, takie jak
karbamazepina lub okskarbazepina). Preparatu nie
należy stosować u osób z blokiem przedsionkowo-komorowym II lub III stopnia
(zaburzenia przesyłu elektrycznego w sercu).
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści wynikające ze stosowania preparatu Exalief przewyższają ryzyko wynikające z leczenia częściowych napadów padaczkowych z wtórnym uogólnieniem lub bez wtórnego uogólnienia u dorosłych przyjmujących również inne leki przeciwpadaczkowe. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Exalief do obrotu.
W dniu 21 kwietnia 2009 r. Komisja Europejska przyznała firmie Bial - Portela & Ca, SA pozwolenie na dopuszczenie preparatu Exalief do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Exalief znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 02-2009.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/987 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)1944.pdf, Czerwiec 2009
|