
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów
Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu
ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia, należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania (także
stanowiącej część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu
uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP, należy zapoznać się
z dyskusją naukową (również stanowiącą część EPAR).
Preparat Firazyr ma postać roztworu do wstrzykiwań zawierającego substancję czynną ikatybant.
Preparat Firazyr stosowany jest w leczeniu objawów napadów dziedzicznego
obrzęku naczynioworuchowego u osób dorosłych. Pacjenci z obrzękiem
naczynioworuchowym cierpią na napady obrzęków, które mogą pojawiać się w
dowolnym miejscu na ciele, jak na przykład na twarzy, kończynach, w okolicach
jelita, powodując dyskomfort i ból. Określenie “dziedziczna” oznacza, że choroba
wywołana jest przez geny pacjenta. Preparat Firazyr podawany jest pacjentom
cierpiącym na obrzęk naczynioworuchowy, który jest naturalnie powiązany z niskim
poziomem białka zwanego „inhibitorem esterazy C1”.
Ze względu na to, że liczba pacjentów cierpiących na obrzęk naczynioworuchowy
jest niski, choroba ta uważana jest za rzadko występującą, tak więc w dniu 17
lutego 2003 r. preparat Firazyr uznano za „lek sierocy” (lek stosowany w
rzadkich chorobach).
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Preparat Firazyr powinien być powoli podawany przez lekarza lub pielęgniarkę we wstrzyknięciu podskórnym, najlepiej w brzuch. Zalecana dawka preparatu Firazyr to jedno wstrzyknięcie. Jeżeli objawy się utrzymają lub nastąpi ich powrót, drugie wstrzyknięcie można podać po sześciu godzinach. W razie potrzeby leczenie można powtórzyć po raz trzeci po kolejnych sześciu godzinach. Nie należy podawać więcej niż trzech wstrzyknięć w ciągu 24 godzin. Działanie preparatu Firazyr nie zostało zbadane u dzieci.
U pacjentów z dziedzicznym obrzękiem naczynioworuchowym występuje wysokie
stężenie substancji zwanej „bradykininą”, która powoduje zapalenie i opuchliznę.
Substancja czynna preparatu Firazyr, ikatybant, blokuje receptory, do których
zwykle przyczepia się bradykinina, przez co blokuje jej działanie przyczyniając
się do ustąpienia objawów choroby. Powoduje to zablokowanie działania
bradykininy przyczyniając się do ustąpienia objawów choroby.
Zanim przeprowadzono badania na ludziach, działanie preparatu Firazyr zbadano
najpierw w modelach eksperymentalnych.
Preparat Firazyr zbadano w dwóch głównych badaniach u pacjentów z obrzękiem
skóry lub brzucha. W pierwszym badaniu preparat Firazyr porównano z kwasem
traneksamowym (inny lek stosowany w tej chorobie) u 74 pacjentów, a w drugim
badaniu preparat Firazyr porównano z placebo (leczenie obojętne) u 56 pacjentów.
Główną miarą skuteczności był czas potrzebny do ustąpienia objawów choroby u
pacjenta.
Preparat Firazyr okazał się skuteczniejszy od kwasu traneksamowego i placebo w kontrolowaniu objawów choroby. W obu badaniach czas potrzebny do ustąpienia objawów u pacjenta był krótszy w przypadku osób przyjmujących Firazyr w porównaniu do osób przyjmujących kwas traneksamowy lub placebo. Ustąpienie objawów nastąpiło po średnio 2-2,5 godzinach od podania preparatu Firazyr, podczas gdy w przypadku kwasu traneksamowego było to 12 godzin, a placebo 4,6 godzin.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Firazyr
(obserwowane u więcej niż 1 pacjenta na 10) to rumień (zaczerwienienie),
opuchlizna, uczucie gorąca, pieczenie, swędzenie i ból. Pełny wykaz działań
niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu Firazyr znajduje się w ulotce
dla pacjenta.
Preparatu Firazyr nie należy podawać osobom, u których może występować
nadwrażliwość (uczulenie) na ikatybant lub którykolwiek składnik preparatu.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści płynące ze stosowania preparatu Firazyr przewyższają ryzyko wynikające z leczenia ostrych napadów (objawów) dziedzicznego obrzęku naczynioworuchowego u dorosłych osób. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Firazyr do obrotu.
Dnia 11 lipca 2008 r. Komisja Europejska przyznała firmie Jerini AG pozwolenie na dopuszczenie preparatu Firazyr do obrotu, ważne w całej Unii Europejskiej.
Streszczenie opinii Komitetu ds. Sierocych Produktów Leczniczych dotyczące
preparatu Firazyr znajduje się
tutaj.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Firazyr jest dostępne
tutaj.
Ostatnia aktualizacja streszczenia: 05-2008.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/899 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)2968.pdf
Wrzesień 2008
|