
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
gefitynib
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego
(EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi
(CHMP) ocenił
przeprowadzone badania w celu ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia,
należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania (także stanowiącej
część EPAR),
bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu uzyskania dodatkowych
informacji na
podstawie zaleceń CHMP, należy zapoznać się z dyskusją naukową (także stanowiącą
część
EPAR).
Iressa jest lekiem zawierającym substancję czynną gefitynib. Preparat jest dostępny w postaci brązowych tabletek (250 mg).
Preparat Iressa stosuje się w leczeniu dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca, miejscowo zaawansowanego lub z przerzutami (kiedy komórki raka rozprzestrzeniły się z ogniska pierwotnego do innych części ciała). Lek stosuje się u pacjentów, u których komórki raka mają mutacje dotyczące genów wytwarzających białko zwane receptorem naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR).
Leczenie preparatem Iressa powinien rozpoczynać i nadzorować lekarz posiadający doświadczenie w stosowaniu leczenia przeciwnowotworowego. Zalecana dawka to jedna tabletka raz na dobę. Pacjenci, którzy mają trudności z połykaniem, mogą rozpuścić tabletkę w wodzie.
Substancja czynna preparatu Iressa, gefitynib, jest inhibitorem kinazy
białkowo-tyrozynowej. Oznacza to, że blokuje specyficzne enzymy o nazwie kinazy
tyrozynowe. Enzymy te znajdują się na powierzchni komórek rakowych, jak np. EGFR
na powierzchni komórek niedrobnokomórkowego raka płuc. EGFR bierze udział w
procesie wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek rakowych.
Poprzez blokowanie EGFR preparat Iressa pomaga spowolnić wzrost i
rozprzestrzenianie się nowotworu. Preparat Iressa działa tylko w komórkach raka
niedrobnokomórkowego, w których doszło do mutacji EGFR.
Zanim przeprowadzono badania na ludziach, działanie preparatu Iressa zbadano
w modelach eksperymentalnych.
W jednym badaniu głównym z udziałem 1 217 dorosłych pacjentów z
niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami,
preparat Iressa porównano ze skojarzonym leczeniem karboplatyną i paklitakselem
(inne leki przeciwnowotworowe). Główną miarą skuteczności
był czas przeżycia bez pogorszenia się objawów choroby.
W drugim badaniu głównym z udziałem 1 466 pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo
zaawansowanym lub z przerzutami preparat Iressa porównywano z docetakselem (inny
lek przeciwnowotworowy). Główną miarą skuteczności była długość przeżycia
pacjenta. Do obu badań
włączono pacjentów z obecnością mutacji EGFR i bez mutacji.
W pierwszym badaniu głównym preparat Iressa okazał się bardziej skuteczny w zapobieganiu postępowi choroby nowotworowej niż leczenie skojarzone. Pacjenci z mutacją EGFR, którzy przyjmowali preparat Iressa, przeżyli średnio 9,5 miesiąca bez pogorszenia się choroby, natomiast u chorych, u których stosowano leczenie skojarzone, czas ten wyniósł około 6 miesięcy. W drugim badaniu głównym przeżycie pacjentów w grupie otrzymującej preparat Iressa było podobne jak w grupie leczonej docetakselem.
Najczęstsze działania niepożądane związane ze stosowaniem preparatu Iressa
(obserwowane u więcej
niż 1 pacjenta na 10) to: utrata apetytu, biegunka, wymioty, nudności (mdłości),
zapalenie jamy ustnej
(zapalenie błony wyściełającej jamę ustną), wzrost stężenia aminotransferazy
alaninowej (enzymu
wątrobowego) we krwi, reakcje skórne, takie jak wysypka krostkowa i astenia
(osłabienie). U
pacjentów leczonych preparatem Iressa istnieje także ryzyko wystąpienia
śródmiąższowej choroby
płuc. Pełny wykaz działań niepożądanych związanych ze stosowaniem preparatu
Iressa znajduje się w
ulotce dla pacjenta.
Preparatu Iressa nie należy podawać osobom, u których może występować
nadwrażliwość (uczulenie)
na gefitynib lub którykolwiek składnik preparatu. Preparatu nie należy stosować
u matek karmiących
piersią.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi ( CHMP) uznał, że korzyści ze stosowania preparatu Iressa przewyższają ryzyko w przypadku leczenia dorosłych pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca miejscowo zaawansowanym lub z przerzutami, z uaktywnioną mutacją EGFR. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Iressa do obrotu.
W dniu 24 czerwca 2009 r. Komisja Europejska przyznała firmie AstraZeneca AB pozwolenie na dopuszczenie preparatu Iressa do obrotu ważne w całej Unii Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Iressa znajduje się tutaj.
Data ostatniej aktualizacji: 05-2009.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/1006- EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)6359.pdf , Lipiec 2009
|