
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
Streszczenie EPAR dla ogółu społeczeństwa
Niniejszy dokument stanowi streszczenie Europejskiego Publicznego
Sprawozdania Oceniającego (EPAR). Wyjaśnia, jak Komitet ds. Produktów
Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) ocenił przeprowadzone badania w celu
ustalenia zaleceń w sprawie stosowania leku.
W celu uzyskania dodatkowych informacji na temat stanu chorobowego lub sposobu
leczenia, należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania (także
stanowiącej część EPAR) bądź skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. W celu
uzyskania dodatkowych informacji na podstawie zaleceń CHMP, należy zapoznać się
z dyskusją naukową (również stanowiącą część EPAR).
Preparat Janumet jest lekiem zawierającym dwie substancje czynne: sitagliptynę i metforminę chlorowodorku. Preparat jest dostępny w tabletkach w formie kapsułek (różowe: 50 mg sitagliptyny i 850 mg metforminy chlorowodorku, czerwone: 50 mg sitagliptyny i 1000 mg metforminy chlorowodorku).
Preparat Janumet stosuje się w leczeniu pacjentów z cukrzycą typu 2 w celu poprawienia kontroli poziomu cukru we krwi. Preparat stosuje się w połączeniu z dietą i wysiłkiem fizycznym:
Lek jest dostępny wyłącznie na receptę.
Preparat Janumet podaje się dwa razy na dobę. Dobranie odpowiedniej mocy
tabletki zależy od dawki innych leków przeciwcukrzycowych, które uprzednio
przyjmował pacjent. Pacjenci, którzy otrzymują już metforminę, z
sulfonylomocznikiem lub bez, powinni przyjmować Janumet zawierający tę samą
dawkę metforminy. Pacjenci przyjmujący sitagliptynę i metforminę w postaci
oddzielnych tabletek powinni przestawić się na Janumet zawierający te same dawki
obu substancji czynnych. Jeżeli Janumet przyjmowany jest z sulfonylomocznikiem,
należy wziąć pod uwagę konieczność zmniejszenia dawki sulfonylomocznika w celu
uniknięcia hipoglikemii (niski poziom cukru we krwi). Maksymalna dawka
sitagliptyny wynosi 100 mg na dobę. Preparat Janumet należy przyjmować z
jedzeniem, aby uniknąć problemów żołądkowych związanych z metforminą.
Nie zaleca się stosowania preparatu Janumet u dzieci w wieku poniżej 18 lat ze
względu na brak informacji na temat bezpieczeństwa i skuteczności w tej grupie.
Cukrzyca typu 2 jest chorobą objawiającą się tym, że trzustka nie wytwarza wystarczającej ilości insuliny do kontrolowania poziomu glukozy (cukru) we krwi lub w której organizm nie jest w stanie skutecznie wykorzystać insuliny. Każda z substancji czynnych zawartych w preparacie Janumet – sitagliptyna i metmorfina chlorowodorku – posiada inny sposób działania. Sitagliptyna jest inhibitorem dipeptydylopeptydazy 4 (DDP-4). Jej działanie polega na blokowaniu rozkładania w organizmie hormonów określanych jako „inkretyny”. Hormony te są uwalniane po posiłku i stymulują trzustkę do wytwarzania insuliny. Podwyższając poziom hormonów z grupy inkretyn we krwi, sitagliptyna stymuluje trzustkę do wytwarzania większej ilości insuliny, gdy poziom cukru we krwi jest wysoki. Sitagliptyna nie działa, gdy poziom cukru we krwi jest niski. Sitagliptyna zmniejsza także ilość cukru wytwarzanego przez wątrobę, podwyższając poziom insuliny i obniżając poziom glukagonu. Metformina działa głównie przez hamowanie produkcji glukozy i redukowanie jej wchłaniania w jelitach. W wyniku działania obu substancji czynnych poziom glukozy we krwi ulega zmniejszeniu, co pomaga w kontrolowaniu cukrzycy typu 2.
Sitagliptyna została zatwierdzona przez Unię Europejską (UE) pod nazwą Januvia w
2007 r. Januvia może być podawana razem z metforminą oraz łącznie z metforminą i
sulfonylomocznikiem w cukrzycy typu 2. U pacjentów z cukrzycą typu 2, u których
poziom glukozy nie był wystarczająco kontrolowany przez samą metforminę
przeprowadzono trzy badania z użyciem preparatu Januvia w celu wspomagania
stosowania preparatu Janumet w tych samych wskazaniach.
W dwóch badaniach porównano sitagliptynę jak lek dodatkowy, z metforminą w
skojarzeniu z placebo (u 701 pacjentów), oraz z glipizydem (sulfonylomocznik) (u
1 172 pacjentów). W trzecim badaniu z udziałem 441 pacjentów sitagliptynę
porównano z placebo, gdy były one stosowane jako uzupełnienie leczenia
glimepirydem (inny rodzaj sulfonylomocznika), z metforminą lub bez niej.
Przedstawiono również wyniki jednego nowego badania u pacjentów, którzy
wcześniej nie przyjmowali leków przeciwcukrzycowych porównujące skuteczność
działania sitagliptyny w skojarzeniu z metforminą do działania samej metforminy
lub samej sitagliptyny.
We wszystkich badaniach mierzono, jak zmieniał się poziom substancji we krwi
zwanej hemoglobiną glikozylowaną (HbA1c) po 24 tygodniach, co wskazuje na dobrą
kontrolę cukru we krwi.
Przeprowadzono również dwa badania na biorównoważność, które wykazały że
substancje czynne w dwóch dawkach preparatu Janumet o różnej mocy były
wchłanianie przez organizm tak samo, jak przy przyjmowaniu oddzielnych tabletek.
Sitagliptyna przyjmowana w połączeniu z metforminą była bardziej skuteczna od
samej metforminy. Dodanie 100 mg sitagliptyny do metforminy zmniejszyło po 24
tygodniach poziom HbA1c o 0.67% (z pierwotnych 8.0%), w porównaniu z 0.02% w
przypadku pacjentów przyjmujących placebo. Skuteczność sitagliptyny dodanej do
metforminy była podobna do skuteczności glipizydu w ograniczaniu poziomu HbA1c.
W badaniu, w którym sitagliptyna została dodana do glimperydu i metforminy,
poziom HbA1c zmniejszył się po 24 tygodniach o 0,59% w porównaniu do zwyżki
0,30% u pacjentów, którzy dodali placebo.
W nowym badaniu skojarzenie sitagliptyny z metforminą było skuteczniejsze niż
sama metformina lub sitagliptyna.
Najczęstszym działaniem niepożądanym związanym ze stosowaniem preparatu Janumet
(obserwowanym u więcej niż 1 pacjenta na 10) są nudności (mdłości). Pełny wykaz
działań niepożądanych zgłaszanych po podaniu preparatu Janumet znajduje się w
ulotce dla pacjenta.
Preparatu Janumet nie należy podawać osobom, u których może występować
nadwrażliwość (uczulenie) na sitagliptynę, metforminę lub którykolwiek składnik
preparatu. Preparatu nie należy również stosować u pacjentów z cukrzycową
kwasicą ketonową (wysoki poziom ketonów i kwasów we krwi), cukrzycowym stanem
przedśpiączkowym, zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, stanami, które mogą
zaburzać czynność nerek lub z chorobą, która może powodować niedotlenienie
tkanek, taką jak niewydolność serca lub układu oddechowego lub niedawno przebyty
zawał mięśnia sercowego. Nie należy również stosować preparatu u pacjentów z
zatruciem alkoholem (nadmiernym
spożyciem alkoholu) lub w trakcie karmienia piersią. Pełny wykaz ograniczeń
znajduje się w ulotce dla pacjenta.
Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi (CHMP) uznał, że korzyści ze stosowania preparatu Janumet przewyższają ryzyko związane leczeniem pacjentów z cukrzycą typu 2. Komitet zalecił przyznanie pozwolenia na dopuszczenie preparatu Janumet do obrotu.
W dniu 16 lipca 2008 r. Komisja Europejska przyznała firmie Merck Sharp & Dohme
Ltd. pozwolenie na dopuszczenie preparatu Janumet do obrotu ważne w całej Unii
Europejskiej.
Pełne sprawozdanie EPAR dotyczące preparatu Janumet dostępne jest
tutaj.
Ostatnia aktualizacja streszczenia: 05-2008.
Źródło:
EMEA: EMEA/H/C/861 - EUROPEJSKIE PUBLICZNE SPRAWOZDANIE OCENIAJĄCE (EPAR)
http://www.ema.europa.eu/docs/pl_PL/document_l(...)8807.pdf Wrzesień 2008
|