Nowa polityka prywatnosci i plików Cookies - przeczytaj

Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
   Zapisz się na bezpłatny biuletyn!
   e-mail:
 
   Specjalista Pacjent
Proxacin 1%
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...
Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku.
Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.
Opis produktu ma charakter informacyjny, przed zastosowaniem należy zapoznać się z oryginalną ulotką lub charakterystyką produktu.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

PROXACIN 1%

(Ciprofloxacinum)
10 mg/ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

1 ml koncentratu do infuzji zawiera jako
substancję czynną: 10 mg cyprofloksacyny oraz
substancje pomocnicze: kwas mlekowy, kwas solny 10%, wodę do wstrzykiwań.

Opakowania
10 ampułek po 10 ml
5 lub 10 fiolek po 20 ml

Nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Proxacin 1% i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się Proxacin 1%
  3. Jak stosować Proxacin 1%
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Proxacin 1%
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Proxacin 1% i w jakim celu się go stosuje

Lek zawiera cyprofloksacynę, substancję należącą do grupy fluorowanych chinolonów, działającą na wiele drobnoustrojów chorobotwórczych. Lek stosuje się w następujących wskazaniach:

U dorosłych

  • Leczenie niepowikłanych i powikłanych zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na cyprofloksacynę:
    • dróg oddechowych, w tym zapalenia płuc, wywołanego przez Klebsiella, Enterobacter, Proteus, E. coli, Pseudomonas, Haemophilus, Moraxella, Legionella i Staphylococcus.
      Nie zaleca się stosowania cyprofloksacyny jako leku pierwszego wyboru w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc wywołanego przez Pneumococcus.
    • ucha środkowego, zatok przynosowych, zwłaszcza zakażeń wywołanych przez Gram- ujemne drobnoustroje (np. Pseudomonas) lub przez Staphylococcus.
    • oczu,
    • nerek i dolnych dróg moczowych,
    • narządów płciowych, np. zapalenie przydatków, rzeżączka, zapalenie gruczołu krokowego,
    • w obrębie jamy brzusznej, np. zakażenia przewodu pokarmowego, dróg żółciowych, zapalenie otrzewnej,
    • skóry i tkanek miękkich,
    • kości i stawów,
    • posocznicy.
  • Zapobieganie lub leczenie zakażeń u pacjentów z obniżoną odpornością, np. leczonych lekami immunosupresyjnymi lub z neutropenią.
  • Selektywne odkażanie jelit u pacjentów poddawanych immunosupresji.
  • Płucna postać wąglika – w celu zmniejszenia częstości występowania lub postępu choroby w następstwie ekspozycji na rozpylone laseczki wąglika (Bacillus anthracis).

U dzieci

  • Zaostrzenie niewydolności oddechowej w przebiegu mukowiscydozy wywołanej zakażeniem Pseudomonas aeruginosa u dzieci w wieku od 5 do 17 lat.
  • Płucna postać wąglika – w celu zmniejszenia częstości występowania lub postępu choroby w następstwie ekspozycji na rozpylone laseczki wąglika (Bacillus anthracis).

Nie zaleca się stosowania cyprofloksacyny u dzieci w innych wskazaniach.

2. Zanim zastosuje się Proxacin 1%

Nie należy stosować leku Proxacin 1%:

  • w przypadku nadwrażliwości na cyprofloksacynę lub inne chinolony przeciwbakteryjne lub na którykolwiek składnik leku,
  • jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią,
  • jednocześnie z tizanidyną (lek zmniejszający napięcie mięśniowe), ponieważ może dojść do wystąpienia działań niepożądanych, takich jak niedociśnienie tętnicze, senność.

Zachować szczególną ostrożność stosując Proxacin 1%

  • Stosując lek u dzieci, ponieważ cyprofloksacyna może powodować uszkodzenie obciążonych chrząstek i stawów (patrz punkt: Stosowanie leku Proxacin 1% u dzieci).
  • U pacjentów, którzy przyjmują jednocześnie cyprofloksacynę i inne substancje, ulegające przemianom na tej samej drodze enzymatycznej (np. teofilina, kofeina, duloksetyna), może wystąpić hamowanie tych przemian, zwiększenie stężenia tych substancji w osoczu oraz wystąpienie działań niepożądanych swoistych dla tych substancji (patrz punkt: Stosowanie innych leków).
  • Jeśli u pacjenta w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi ciężka i utrzymująca się biegunka, powinien to zgłosić lekarzowi, ponieważ może być ona objawem zagrażającego życiu rzekomobłoniastego zapalenia jelit. W takim przypadku lekarz zaleci odstawienie leku i w razie potrzeby zastosuje odpowiednie leczenie. Nie należy przyjmować leków działających zapierająco.
  • U pacjentów z rozpoznanymi zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego, zwłaszcza u osób z zaawansowaną miażdżycą naczyń mózgowych lub padaczką, o zastosowaniu leku zdecyduje lekarz. Jeżeli podczas stosowania leku wystąpią drżenia, stany oszołomienia, omamy lub zaburzenia świadomości, należy natychmiast lek odstawić i skontaktować się z lekarzem, który podejmie odpowiednie leczenie. U pacjentów z depresją lub psychozą może dojść do nasilenia tych stanów i wystąpienia zachowań samobójczych. W takich przypadkach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną.
  • U osób z alergią, cyprofloksacyna może wywołać reakcje alergiczne (np. pokrzywkę i świąd), niekiedy ciężkie, a nawet zagrażające życiu (obrzęk twarzy i głośni, duszność, przechodzące w utratę świadomości i zapaść krążeniową). Jeżeli wystąpią tego typu objawy, należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub do szpitala.
  • Po dożylnym podaniu cyprofloksacyny opisywano miejscowe reakcje, które występowały częściej gdy wlew trwał około 30 minut i ustępowały szybko po zakończeniu wlewu. Jeżeli reakcje tego typu wystąpią, kolejne podania dożylne leku nie są przeciwwskazane, chyba że dojdzie do nawrotu lub nasilenia reakcji miejscowej.
  • W przypadku wystąpienia takich objawów, jak ból lub obrzęk stawów lub ścięgien, należy unikać wysiłku i skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o odstawieniu leku lub innym odpowiednim postępowaniu.
  • Pacjenci, którym podano cyprofloksacynę powinni unikać nadmiernej ekspozycji na światło słoneczne lub promieniowanie UV (np. solarium). W przypadku wystąpienia reakcji przypominających oparzenie słoneczne, należy skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o odstawieniu leku lub innym odpowiednim postępowaniu.
  • U pacjentów z niewydolnością wątroby, stosujących lek Proxacin 1% może wystąpić przemijające zwiększenie aktywności niektórych enzymów oraz żółtaczka.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup stosujących lek:
Stosowanie leku Proxacin 1% u dzieci

Cyprofloksacynę można stosować u dzieci i młodzieży w leczeniu zaostrzenia niewydolności oddechowej w przebiegu mukowiscydozy wywołanego zakażeniem Pseudomonas aeruginosa (zaleca się stosowanie od 5 do 17 lat) oraz zakażeń wziewną postacią wąglika, gdyż korzyści ze stosowania leku w tych wskazaniach przeważają nad ryzykiem. W pozostałych wskazaniach nie zaleca się stosowania leku u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu.

Stosowanie leku Proxacin 1% u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
Modyfikowanie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów z zaburzoną czynnością wątroby. Natomiast u dorosłych z niewydolnością nerek i wątroby lekarz zaleci dawkę leku w zależności od stopnia niewydolności nerek. U dzieci nie przeprowadzono badań, które określiłyby dawkowanie w takim przypadku.

Stosowanie leku Proxacin 1% u pacjentów w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymać najmniejszą możliwą dawkę leku, zależnie od ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny.

Ciąża
Cyprofloksacyna nie może być stosowana u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Cyprofloksacyna przenika do mleka kobiecego - nie zaleca się jej stosowania u kobiet karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Cyprofloksacyna, nawet stosowana według zaleceń, może zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn, zwłaszcza podczas jednoczesnego spożywania alkoholu.

Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Jednoczesne przyjmowanie omeprazolu (lek stosowany w chorobie wrzodowej) i stosowanie cyprofloksacyny nieznacznie wpływa na przemianę cyprofloksacyny w organizmie.
  • Podczas jednoczesnego stosowania teofiliny (lub kofeiny, duloksetyny) i cyprofloksacyny mogą wystąpić ciężkie działania niepożądane, takie jak zatrzymanie czynności serca, drgawki, stan padaczkowy i niewydolność oddechowa - dlatego należy unikać stosowania tych leków jednocześnie. Jeśli lekarz uzna konieczność jednoczesnego stosowania obu tych leków, powinien zalecić monitorowanie stężeń teofiliny w surowicy i odpowiednią modyfikację dawkowania.
  • W badaniach na zwierzętach stwierdzono, że jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny i niektórych niesteroidowych leków przeciwzapalnych (np. fenbufenu, ale nie kwasu acetylosalicylowego) może powodować reakcje drgawkowe. Nie wiadomo, czy interakcja taka występuje u ludzi.
  • Jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny z cyklosporyną (lek podawany osobom po przeszczepach narządów) może powodować przemijające zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy. Z tego powodu w tej grupie pacjentów zalecana jest częsta kontrola tego parametru (2 razy w tygodniu).
  • Cyprofloksacyna i inne chinolony nasilają działanie przeciwzakrzepowe warfaryny (oraz prawdopodobnie innych leków przeciwzakrzepowych). W przypadku jednoczesnego stosowania tych leków, lekarz powinien zalecić częstą kontrolę parametrów krzepnięcia.
  • Glibenklamid (lek przeciwcukrzycowy) stosowany z chinolonami (w tym z cyprofloksacyną) może powodować znaczne zmniejszenie stężenia cukru we krwi.
  • Probenecyd (lek stosowany w dnie moczanowej) hamuje wydalanie cyprofloksacyny przez nerki i powoduje znaczne zwiększenie jej stężenia we krwi.
  • Metoklopramid (lek przeciwwymiotny) przyspiesza wchłanianie podanej doustnie cyprofloksacyny.
  • Jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny i meksyletyny (lek przeciwarytmiczny) może prowadzić do zwiększenia stężenia meksyletyny w organizmie.
  • Cyprofloksacyna może zwiększać lub zmniejszać stężenie w surowicy stosowanej jednocześnie fenytoiny (lek przeciwpadaczkowy).
  • Stwierdzono, że jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny i diazepamu (lek przeciwdrgawkowy i uspokajający) opóźnia przemiany diazepamu w organizmie (zmniejsza klirens, wydłuża okres półtrwania). Dlatego zaleca się obserwację przebiegu leczenia pacjenta, u którego zastosowano oba leki jednocześnie.
  • Podczas stosowania metotreksatu (lek stosowany w leczeniu nowotworów) i cyprofloksacyny może dojść do podwyższenia stężenia metotreksatu w surowicy, gdyż cyprofloksacyna hamuje wydalanie metotreksatu przez nerki. Dlatego pacjenci otrzymujący te leki powinni być monitorowani.
  • Podczas stosowania cyprofloksacyny i tizanidyny (lek zmniejszający napięcie mięśniowe) obserwowano wystąpienie niedociśnienia tętniczego i senności, dlatego nie należy stosować tych leków jednocześnie.
  • Pomimo, że nie przeprowadzono odpowiednich badań, można się spodziewać wystąpienia interakcji między cyprofloksacyną a duloksetyną (lek przeciwdepresyjny).

3. Jak stosować Proxacin 1%

Lek Proxacin 1% należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Lek należy podawać dożylnie, po uprzednim rozcieńczeniu koncentratu. Zwykle stosowane dawki wynoszą:

Dorośli

  • Zakażenia dróg oddechowych (zależnie od ciężkości przypadku i rodzaju drobnoustroju):
    200 mg do 400 mg 2 razy na dobę.
  • Zakażenia dróg moczowych:
    • ostre, niepowikłane: 100 mg 2 razy na dobę,
    • zapalenie pęcherza moczowego u kobiet przed menopauzą: 100 mg jednorazowo,
    • powikłane: 200 mg 2 razy na dobę.
  • Rzeżączka:
    • oprócz narządów płciowych: 100 mg 2 razy na dobę.
    • ostra, niepowikłana: 100 mg jednorazowo.
  • Zakażenie przewodu pokarmowego: 200 mg 2 razy na dobę.
  • Płucna postać wąglika (po ekspozycji): 400 mg 2 razy na dobę. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ekspozycji na laseczki wąglika podawanie leku należy rozpocząć tak szybko, jak jest to możliwe.
  • Inne zakażenia (patrz punkt 1: Co to jest lek Proxacin 1% i w jakim celu się go stosuje): 200 mg do 400 mg 2 razy na dobę.
  • Bardzo ciężkie, zagrażające życiu zakażenia (szczególnie w przypadku stwierdzenia bakterii Pseudomonas, Staphylococcus, Streptococcus): pneumokokowe zapalenie płuc, nawracające zakażenia w przebiegu mukowiscydozy, zakażenia kości i stawów, posocznica, zapalenie otrzewnej: 400 mg 3 razy na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjenci w podeszłym wieku powinni otrzymać najmniejszą możliwą dawkę, zależnie od ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny.

Dzieci

  • Zaostrzenie niewydolności oddechowej w przebiegu mukowiscydozy wywołanej zakażeniem Pseudomonas aeruginosa u dzieci w wieku od 5 do 17 lat: 10 mg/kg mc. 3 razy na dobę. Maksymalna dawka dobowa 1200 mg.
  • Płucna postać wąglika (po ekspozycji): 10 mg/kg mc. 2 razy na dobę. Maksymalna dawka jednorazowa wynosi 400 mg, maksymalna dawka dobowa 800 mg. W przypadku podejrzenia lub potwierdzenia ekspozycji na laseczki wąglika podawanie leku należy rozpocząć tak szybko, jak jest to możliwe.

Pacjenci z niewydolnością nerek

  • Jeśli klirens kreatyniny wynosi od 31 do 60 ml/min/1,73 m2 pc. lub stężenie kreatyniny w surowicy mieści się w zakresie od 1,4 do 1,9 mg/100 ml, maksymalna dawka dobowa wynosi 800 mg dożylnie.
  • Jeśli klirens kreatyniny jest równy lub mniejszy niż 30 ml/min/1,73 m2 pc. lub stężenie kreatyniny w surowicy jest równe lub większe niż 2 mg/100 ml, maksymalna dawka dobowa wynosi 400 mg dożylnie.
  • Pacjenci poddawani hemodializie - powyższą dawkę należy podać w dniach dializ, po przeprowadzonym zabiegu dializy.
  • Pacjenci poddawani ciągłej ambulatoryjnej dializie dootrzewnowej – należy podać dootrzewnowo 50 mg cyprofloksacyny w litrze płynu dializacyjnego 4 razy na dobę co 6 godzin.

Pacjenci z niewydolnością wątroby
Modyfikowanie dawek nie jest konieczne.

Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby
Lek dawkuje się w zależności od stopnia niewydolności nerek. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania cyprofloksacyny u dzieci z niewydolnością wątroby i (lub) nerek.

Czas trwania leczenia
Zależy od ciężkości zakażenia, jego przebiegu klinicznego i wyników badań bakteriologicznych.
Leczenie cyprofloksacyną powinno być kontynuowane przez przynajmniej 3 dni po ustąpieniu gorączki lub klinicznych objawów choroby.
Średni czas leczenia powinien wynosić:

  • zakażenia nerek, dróg moczowych i jamy brzusznej – do 7 dni
  • ostra niepowikłana rzeżączka, zapalenie pęcherza moczowego – 1 dzień
  • zakażenia kości i szpiku – maksymalnie 2 miesiące
  • w przypadku pacjentów z osłabioną odpornością – przez okres trwania neutropenii
  • pozostałe zakażenia – od 7 do 14 dni
  • zaostrzenie niewydolności oddechowej w przebiegu mukowiscydozy wywołanej Pseudomonas aeruginosa u dzieci od 5 do 17 lat – od 10 do 14 dni
  • płucna postać wąglika (po ekspozycji) u dorosłych i dzieci – 60 dni.

Zakażenia wywołane przez chlamydie i paciorkowce należy leczyć nie krócej niż 10 dni, ze względu na możliwość wystąpienia powikłań.

Sposób podawania leku
Lek jest koncentratem do sporządzania roztworu do infuzji – przed podaniem należy go rozcieńczyć, a następnie podawać we wlewie dożylnym.
Do rozcieńczania stosuje się 0,9% roztwór chlorku sodu lub 5% roztwór glukozy. Odpowiednią dawkę leku należy rozcieńczyć w ten sposób, żeby każde 10 ml koncentratu do infuzji było rozcieńczone do objętości nie mniejszej niż 50 ml (uzyskane stężenie powinno być nie mniejsze niż 1 mg/ml). Ze względu na fotowrażliwość roztworu oraz możliwość zanieczyszczenia mikrobiologicznego roztworu, należy go podawać bezpośrednio po rozcieńczeniu, w powolnym wlewie kroplowym, trwającym 60 minut. Powolny wlew do dużego naczynia minimalizuje przykre odczucia pacjenta i zmniejsza ryzyko podrażnienia żył.
Ponieważ lek jest wrażliwy na światło, fiolkę należy wyjąć z opakowania dopiero przed użyciem. Kilkudniowa ekspozycja na światło dzienne może spowodować zmniejszenie skuteczności leku.
W niskich temperaturach może wytrącać się osad, dlatego nie zaleca się przechowywania leku w lodówce.
Uwaga: jeżeli zachodzi potrzeba podania preparatu Proxacin 1% z innymi lekami, należy podawać je oddzielnie, zgodnie z zaleconym dawkowaniem oraz drogą podania określoną dla każdego z leków. Cyprofloksacyna wykazuje niezgodność z roztworami leków, które są niestabilne w pH od 3,9 do 4,5 (np. penicyliny, heparyny).

W przypadku zastosowania większej dawki leku Proxacin 1% niż zalecana
Właściwe postępowanie podejmuje personel medyczny.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Proxacin 1% może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane uszeregowano w następujący sposób: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100, <1/10), niezbyt często (≥1/1000, <1/100), rzadko (≥1/10 000, < 1/1000), bardzo rzadko (≥ 1/10 000, w tym pojedyncze przypadki).

Układ pokarmowy

  • Często: nudności, biegunka.
  • Niezbyt często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych - aminotransferaz (AspAT, AlAT) oraz fosfatazy alkalicznej, nieprawidłowe wyniki prób wątrobowych, wymioty, niestrawność, brak łaknienia, wzdęcia, bilirubinemia (obecność bilirubiny – głównego składnika żółci we krwi).
  • Rzadko: grzybica jamy ustnej, żółtaczka, żółtaczka cholestatyczna, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (objawy: ciężka biegunka z krwią i śluzem).
  • Bardzo rzadko: grzybica przewodu pokarmowego, zapalenie wątroby, martwica wątroby (bardzo rzadko rozwijająca się w zagrażającą życiu niewydolność wątroby), ciężkie, zagrażające życiu rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego, zapalenie trzustki.

Układ nerwowy

  • Niezbyt często: bóle i zawroty głowy, bezsenność, pobudzenie, splątanie.
  • Rzadko: omamy, wzmożona potliwość, parestezje (mrowienie, drętwienie), niepokój, zaburzenia snu (koszmary senne), depresja, drżenie, drgawki, spowolnienie odruchów ścięgnistych.
  • Bardzo rzadko: padaczka typu grand mal, zaburzenia w sposobie chodzenia, psychoza, wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego, bezład, nadmierne odruchy ścięgniste, hipertonia (wzmożenie napięcia mięśniowego), drgania.

Układ krążenia

  • Niezbyt często: zakrzepowe zapalenie żył.
  • Rzadko: przyspieszenie akcji serca, migrena, omdlenia, rozszerzenie naczyń krwionośnych (uderzenia gorąca), niedociśnienie tętnicze.
  • Bardzo rzadko: zapalenie naczyń obwodowych (wybroczyny, pęcherze krwotoczne, grudki, tworzenie strupów).

Układ limfatyczny i krwiotwórczy

  • Niezbyt często: eozynofilia (zwiększenie liczby granulocytów kwasochłonnych), leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek we krwi obwodowej).
  • Rzadko: niedokrwistość, granulocytopenia (zmniejszenie liczby granulocytów), leukocytoza (zwiększenie liczby białych krwinek we krwi obwodowej), zmieniony czas protrombinowy, trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), trombocytoza (zwiększenie liczby płytek krwi).
  • Bardzo rzadko: niedokrwistość hemolityczna (zmniejszenie ilości erytrocytów we krwi), wybroczyny (punktowe wybroczyny podskórne), niedokrwistość aplastyczna zagrażająca życiu (zmniejszenie elementów morfotycznych krwi), agranulocytoza (zanik granulocytów we krwi), zahamowanie czynności szpiku (zagrażające życiu).

Układ mięśniowo-szkieletowy

  • Niezbyt często: bóle stawów.
  • Rzadko: bóle mięśniowe, obrzęki stawów.
  • Bardzo rzadko: zapalenie ścięgien (przeważnie ścięgna Achillesa), pęknięcie lub całkowite zerwanie ścięgien (przeważnie ścięgna Achillesa), zaostrzenie objawów myasthenia gravis (nużliwość mięśni).

Skóra i jej przydatki

  • Często: wysypka.
  • Niezbyt często: świąd, wysypka grudkowo-plamkowa, pokrzywka.
  • Rzadko: reakcje nadwrażliwości na światło.
  • Bardzo rzadko: wybroczyny, rumień wielopostaciowy (mniejszy), rumień guzowaty, zespół Stevensa-Johnsona (pęcherze i nadżerki na błonach śluzowych, zwłaszcza jamy ustnej i narządów płciowych, z gorączką i bólami stawów), martwica toksyczno-rozpływna naskórka (zespół Lyella), utrwalone wykwity.

Narządy zmysłów

  • Niezbyt często: zaburzenia smaku.
  • Rzadko: szumy uszne, przemijająca głuchota (szczególnie dotycząca wysokich częstotliwości), zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, widzenie barwne przedmiotów bezbarwnych, utrata smaku.
  • Bardzo rzadko: omamy węchowe, utrata węchu (zwykle przemijająca po zakończeniu leczenia).

Nadwrażliwość

  • Rzadko: reakcje alergiczne, gorączka polekowa, reakcje anafilaktyczne (rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej typu natychmiastowego, występującej po kontakcie z alergenem).
  • Bardzo rzadko: wstrząs (anafilaktyczny, zagrażający życiu – objawy: zaburzenia krążenia, spadek ciśnienia tętniczego, skurcz oskrzeli, pokrzywka), swędząca wysypka, reakcje przypominające chorobę posurowiczą.

Zaburzenia metaboliczne

  • Niezbyt często: zwiększenie stężenia kreatyniny, zwiększenie stężenia azotu mocznikowego
    we krwi.
  • Rzadko: obrzęki (obwodowe, naczyniowe, w obrębie twarzy), hiperglikemia (zwiększenie stężenia cukru we krwi ponad normę).
  • Bardzo rzadko: zwiększenie aktywności enzymów – amylazy i lipazy.

Układ oddechowy

  • Rzadko: duszność, obrzęk krtani.

Układ moczowo-płciowy

  • Rzadko: ostra niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek, grzybica pochwy, krwiomocz, krystaluria (obecność kryształów w moczu), śródmiąższowe zapalenie nerek.

Objawy ogólne

  • Niezbyt często: bóle brzucha, grzybice, astenia (uczucie ogólnego osłabienia, zmęczenia), reakcje w miejscu wstrzyknięcia (np. obrzęk, nadwrażliwość, zapalenie, ból).
  • Rzadko: bóle kończyn, pleców, bóle w klatce piersiowej.

U niektórych osób w czasie stosowania leku Proxacin 1% mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Proxacin 1%

Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25C. Chronić od światła. Nie zamrażać. Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Proxacin 1% po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
tel. (22) 691 39 00

Data opracowania ulotki: 2007-07-18

Powered by JamnikCMS
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.