Nowa polityka prywatnosci i plików Cookies - przeczytaj

Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
   Zapisz się na bezpłatny biuletyn!
   e-mail:
 
   Specjalista Pacjent
Reklama
Proxacin 250, 500
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...
Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku.
Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.
Opis produktu ma charakter informacyjny, przed zastosowaniem należy zapoznać się z oryginalną ulotką lub charakterystyką produktu.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

PROXACIN 250,
PROXACIN 500

(Ciprofloxacinum)
250 mg, tabletki powlekane
(Ciprofloxacinum)
500 mg, tabletki powlekane

Skład leku:
Jedna tabletka powlekana zawiera jako substancję czynną odpowiednio 250 mg lub 500 mg cyprofloksacyny (w postaci cyprofloksacyny chlorowodorku) oraz
substancje pomocnicze: skrobię preżelowaną, celulozę mikrokrystaliczną, krzemionkę koloidalną uwodnioną, magnezu stearynian, kroskarmelozę sodową, hypromelozę, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171).

Opakowania
10 tabletek powlekanych w jednym blistrze z folii Al/PVC, w tekturowym pudełku.

Nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Proxacin 250 i Proxacin 500 i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Proxacin 250 i Proxacin 500
  3. Jak stosować lek Proxacin 250 i Proxacin 500
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Proxacin 250 i Proxacin 500
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Proxacin 250 i Proxacin 500 i w jakim celu się go stosuje

Cyprofloksacyna, substancja czynna leku Proxacin 250 i Proxacin 500 jest syntetycznym lekiem przeciwbakteryjnym o szerokim zakresie działania, należącym do grupy fluorochinolonów, znanych też pod nazwą inhibitorów gyrazy. Głównym miejscem działania chinolonów jest enzym bakteryjny - gyraza, który odgrywa rolę w rozmnażaniu się drobnoustrojów. Blokując ten enzym cyprofloksacyna działa bakteriobójczo, tj. zabija drobnoustroje.
Lek Proxacin 250 i Proxacin 500 stosuje się w poniżej wymienionych wskazaniach.

Dorośli

  • Zakażenia dolnych dróg oddechowych wywołane przez bakterie Gram-ujemne:
    • zaostrzenia przewlekłej obturacyjnej choroby płuc;
    • zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy lub rozstrzenie oskrzeli;
    • zapalenie płuc.
  • Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego.
  • Zaostrzenie przewlekłego zapalenia zatok, szczególnie spowodowane przez bakterie Gram-ujemne.
  • Zakażenia układu moczowego.
  • Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy.
  • Zapalenie jądra i najądrza, w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae.
  • Zapalenie narządów miednicy mniejszej, w tym wywołane przez Neisseria gonorrhoeae.
  • Zakażenia układu pokarmowego (np. biegunka podróżnych).
  • Zakażenia w obrębie jamy brzusznej.
  • Zakażenia skóry i tkanek miękkich wywołane przez bakterie Gram-ujemne.
  • Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego.
  • Zakażenia kości i stawów.
  • Leczenie zakażeń u pacjentów z neutropenią.
  • Zapobieganie zakażeniom u pacjentów z neutropenią.
  • Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis.
  • Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie).

Dzieci i młodzież

  • Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy, wywołane przez Pseudomonas aeruginosa.
  • Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek.
  • Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie z bakteriami i leczenie).

Cyprofloksacynę można także zastosować do leczenia ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, jeżeli lekarz uzna to za konieczne.

2. Zanim zastosuje się lek Proxacin 250 i Proxacin 500

Nie należy stosować leku Proxacin 250 i Proxacin 500 w następujących przypadkach:

  • jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na cyprofloksacynę, inne chemioterapeutyki z grupy chinolonów lub na którykolwiek z pozostałych składników leku;
  • jednocześnie z tyzanidyną, ponieważ może dojść do zwiększenia stężenia tyzanidyny we krwi, co może wywołać klinicznie istotne działania niepożądane, tj. niedociśnienie, senność, ospałość.

Zachować szczególną ostrożność stosując lek Proxacin 250 i Proxacin 500

  • Jeśli w trakcie leczenia lub po jego zakończeniu wystąpi ciężka i utrzymująca się biegunka. Może być ona objawem zagrażającego życiu zapalenia okrężnicy. W takim przypadku należy zgłosić się do lekarza, który zaleci przerwanie podawania leku i odpowiednie leczenie. Leki hamujące perystaltykę jelit (działające zapierająco) są przeciwwskazane.
  • Przed zastosowaniem leku u pacjentów z niewydolnością wątroby, ponieważ u tych pacjentów może wystąpić martwica wątroby i zagrażająca życiu niewydolność wątroby. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów choroby wątroby (takich jak brak łaknienia, żółtaczka, ciemna barwa moczu, świąd lub tkliwość brzucha) lek należy odstawić i skontaktować się z lekarzem.
  • W związku ze stosowaniem cyprofloksacyny stwierdzano występowanie kryształów w moczu. Pacjenci leczeni cyprofloksacyną powinni przyjmować dużo płynów i unikać nadmiernej zasadowości moczu.
  • Jeżeli lek jest podawany pacjentom chorym na padaczkę oraz z zaburzeniami czynności ośrodkowego układu nerwowego (np. obniżony próg drgawkowy, napady drgawkowe w wywiadzie, zmniejszony przepływ mózgowy, udar mózgu, zmiany strukturalne w tkance mózgowej), ponieważ zwiększa się ryzyko wystąpienia objawów niepożądanych. Reakcje tego rodzaju mogą wystąpić nawet po jednorazowej dawce leku.
  • Jeżeli wystąpią objawy takie jak ból, uczucie palenia, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie, zaburzenia czucia lub osłabienie mięśni, lek należy odstawić.
  • Jeśli lek jest podawany pacjentom z depresją lub psychozą, gdyż może dojść do pogłębienia tych stanów i wystąpienia zachowań samobójczych. W takich sytuacjach należy natychmiast przerwać leczenie cyprofloksacyną.
  • W niektórych przypadkach reakcje nadwrażliwości mogą wystąpić już po jednorazowej dawce leku. Reakcje nadwrażliwości o bardzo ciężkim przebiegu w bardzo rzadkich przypadkach mogą rozwinąć się w zagrażający życiu wstrząs, niekiedy już po pierwszym podaniu leku (objawy wstrząsu: obrzęk skóry i błon śluzowych w obrębie twarzy i jamy ustnej, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca i oddychania). Należy wtedy natychmiast zgłosić się do lekarza lub do szpitala.
  • Jeśli pacjent zaobserwuje jakiekolwiek objawy zapalenia ścięgien (np. bolesne obrzęki) powinien unikać wysiłku i skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o przerwaniu leczenia lub innym odpowiednim postępowaniu.
  • Cyprofloksacyna może wywołać reakcje nadwrażliwości na światło, więc należy unikać przebywania na słońcu lub naświetlania sztucznymi promieniami UV (np. w solarium). W przypadku wystąpienia uczulenia na światło (reakcje przypominające oparzenie słoneczne) należy skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o przerwaniu leczenia lub innym odpowiednim postępowaniu.
  • Przed zastosowaniem leku z innymi substancjami, takimi jak: teofilina, klozapina, ropinirol. Cyprofloksacyna poprzez hamowanie przemian metabolicznych tych substancji może prowadzić do zwiększenia ich stężeń w osoczu, a w efekcie do wystąpienia swoistych dla tych substancji działań niepożądanych.
  • Należy zachować ostrożność u pacjentów z zaburzeniami rytmu serca.
  • Pacjenci z niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej powinny poinformować o tym lekarza – zdecyduje on czy pacjenci mogą przyjmować lek.

Ciężkie zakażenia i zakażenia o etiologii mieszanej z drobnoustrojami Gram-dodatnimi i beztlenowymi
W przypadku takich zakażeń lekarz zaleci podawanie cyprofloksacyny w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

Zakażenia paciorkowcami (w tym Streptococcus pneumoniae)
Cyprofloksacyna nie jest zalecana do leczenia zakażeń układu oddechowego wywołanych przez paciorkowce, ze względu na niewystarczającą skuteczność.

Zakażenia układu płciowego
Zapalenie jądra i najądrza oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej mogą być wywołane przez oporny na fluorochinolony szczep Neisseria gonorrhoeae. Lekarz zleci podawanie cyprofloksacyny w skojarzeniu z innym lekiem przeciwbakteryjnym, chyba że pewne jest, że zakażenie nie jest wywołane przez Neisseria gonorrhoeae oporne na cyprofloksacynę. Jeśli po 3 dniach leczenia nie zaobserwuje się poprawy stanu pacjenta, lekarz rozważy inne sposoby leczenia.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej
Dane dotyczące skuteczności cyprofloksacyny w leczeniu zakażeń pooperacyjnych w obrębie jamy brzusznej są ograniczone.

Biegunka podróżnych
Lekarz przepisując cyprofloksacynę weźmie pod uwagę informacje dotyczące oporności na cyprofloksacynę drobnoustrojów występujących w odwiedzanych krajach.

Zakażenia kości i stawów
Lekarz zastosuje cyprofloksacynę w leczeniu skojarzonym z innymi lekami przeciwbakteryjnymi zgodnie z wynikami badań mikrobiologicznych.

Płucna postać wąglika
Podczas leczenia tych zakażeń lekarz powinien się kierować narodowymi i (lub) międzynarodowymi zaleceniami dotyczącymi leczenia wąglika.

Dzieci i młodzież
Leczenie cyprofloksacyną powinni zalecać wyłącznie lekarze, którzy mają doświadczenie w leczeniu mukowiscydozy i (lub) ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży.

Zakażenia płucno-oskrzelowe w przebiegu mukowiscydozy
Badania kliniczne obejmowały dzieci i młodzież w wieku 5 do 17 lat. Doświadczenie w leczeniu dzieci w wieku od roku do 5 lat jest ograniczone.

Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek
W zakażeniach układu moczowego lekarz rozważy leczenie cyprofloksacyną, jeżeli nie można zastosować innych metod leczenia.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie leku Proxacin 250 i Proxacin 500 z jedzeniem i piciem
Lek Proxacin 250 i Proxacin 500 można przyjmować z posiłkami lub niezależnie od posiłków. Jeśli lek jest zażywany na czczo, substancja czynna wchłania się szybciej. Tabletek nie należy przyjmować jednocześnie z produktami mlecznymi ani z napojami wzbogaconymi w minerały (np. mleko, jogurt, sok pomarańczowy wzbogacony wapniem). Wapń występujący w innych posiłkach nie wpływa znacząco na wchłanianie cyprofloksacyny.
Podczas stosowania leku pacjent powinien pić dużo płynów.

Ciąża
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Leku Proxacin 250 i Proxacin 500 nie należy stosować u kobiet w ciąży.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Leku Proxacin 250 i Proxacin 500 nie należy stosować u kobiet karmiących piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Nawet jeśli lek jest przyjmowany ściśle według zaleceń, może on zaburzać szybkość reakcji w stopniu uniemożliwiającym prowadzenie samochodu lub obsługę maszyn. Wpływ ten nasila się podczas jednoczesnego spożywania alkoholu.

Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Jednoczesne podawanie cyprofloksacyny doustnie oraz leków zawierających w składzie wielowartościowe kationy lub suplementów minerałów (np. wapnia, magnezu, glinu, żelaza), polimerów wiążących fosforany (np. sewelamer), sukralfatu, środków zobojętniających sok żołądkowy oraz leków o dużej pojemności buforowej (np. tabletki dydanozyny stosowanej w leczeniu schorzeń wywołanych przez retrowirusy), zawierających w swoim składzie jony magnezu, glinu lub wapnia, zmniejsza wchłanianie cyprofloksacyny. Dlatego też cyprofloksacynę należy stosować 1-2 godziny przed podaniem lub 4 godziny po podaniu tych leków. Zastrzeżenie to nie dotyczy leków wpływających na wydzielanie soku żołądkowego, należących do grupy inhibitorów receptorów H2 (np. cymetydyna, ranitydyna, famotydyna).
  • Jednoczesne podawanie probenecydu i cyprofloksacyny powoduje zwiększenie stężenia cyprofloksacyny w surowicy.
  • Podczas jednoczesnego stosowania cyprofloksacyny i tyzanidyny zaobserwowano zwiększenie stężenia tyzanidyny we krwi, które mogło być przyczyną wystąpienia działań niepożądanych tj. niedociśnienia, senności. Nie stosować jednocześnie tyzanidyny z cyprofloksacyną.
  • Jednoczesne podawanie cyprofloksacyny i teofiliny może prowadzić do nadmiernego zwiększenia stężenia teofiliny we krwi i wystąpienia jej działań niepożądanych, które w bardzo rzadkich przypadkach mogą zagrażać życiu lub doprowadzić do zgonu.
  • Po jednoczesnym podaniu cyprofloksacyny i ksantyn, takich jak kofeina lub pentoksyfilina
    (oksypentyfiliny) stwierdzano podwyższone stężenia tych pochodnych ksantyn w osoczu.
  • Podczas jednoczesnego podawania cyprofloksacyny i metotreksatu może zwiększyć się ryzyko wystąpienia reakcji toksycznych związanych z metotreksatem. Nie zaleca się stosowania cyprofloksacyny z metotreksatem.
  • Jednoczesne stosowanie cyprofloksacyny i warfaryny (doustny lek przeciwzakrzepowy) może nasilać działanie warfaryny.
  • Po jednoczesnym podaniu cyprofloksacyny i fenytoiny może dojść do zwiększenia lub zmniejszenia stężenia fenytoiny we krwi.
  • Jeżeli pacjent przyjmuje ropinirol (lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona) lub klozapinę (lek stosowany w leczeniu schizofrenii), lekarz dostosuje dawki tych leków podczas stosowania z cyprofloksacyną oraz po zakończeniu jej stosowania.

3. Jak stosować lek Proxacin 250 i Proxacin 500

Lek Proxacin 250 i Proxacin 500 należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Dawkę i czas stosowania leku określi lekarz indywidualnie dla pacjenta.

Podczas leczenia zakażeń wywołanych przez niektóre bakterie (np. Pseudomonas aeruginosa, Acinetobacter lub Staphylococcus spp.) może być konieczne podawanie większych dawek cyprofloksacyny oraz stosowanie w skojarzeniu z innymi odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi.

Dorośli

Wskazania Dawka dobowa w miligramach Całkowity czas trwania leczenia (w tym ewentualne wstępne leczenie pozajelitowe)
Zakażenia dolnych dróg oddechowych 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
7 do 14 dni
Zakażenia górnych dróg oddechowych Ostre nasilenie przewlekłego zapalenia zatok 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
7 do 14 dni
Przewlekłe ropne zapalenie ucha środkowego 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
7 do 14 dni
Złośliwe zapalenie ucha zewnętrznego 750 mg 2 razy na dobę 28 dni do 3 miesięcy
Zakażenia układu moczowego Niepowikłane zapalenie pęcherza moczowego 250 mg 2 razy na dobę
do 500 mg 2 razy na dobę
3 dni
U kobiet przed menopauzą można zastosować 500 mg w dawce pojedynczej
Powikłane zapalenie pęcherza moczowego, niepowikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg 2 razy na dobę 7 dni
Powikłane odmiedniczkowe zapalenie nerek 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
co najmniej 10 dni, w szczególnych przypadkach (np. ropnie) leczenie można kontynuować powyżej 21 dni
Zapalenie gruczołu krokowego 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
2 do 4 tygodni (ostre)
od 4 do 6 tygodni (przewlekłe)
Zakażenia narządów płciowych Rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej lub szyjki macicy 500 mg w jednej dawce 1 dzień (pojedyncza dawka)
Zapalenie jądra i najądrza oraz zapalenie narządów miednicy mniejszej 500 mg 2 razy na dobę do 750 mg 2 razy na dobę co najmniej 14 dni
Zakażenia układu pokarmowego oraz zakażenia w obrębie jamy brzusznej Biegunka wywołana przez bakterie chorobotwórcze, w tym Shigella spp. inne niż Shigella dysenteriae typu 1 oraz empiryczne leczenie biegunki podróżnych 500 mg 2 razy na dobę 1 dzień
Biegunka wywołana przez Shigella dysenteriae typu 1 500 mg 2 razy na dobę 5 dni
Biegunka wywołana przez Vibrio cholerae 500 mg 2 razy na dobę 3 dni
Dur brzuszny 500 mg 2 razy na dobę 7 dni
Zakażenia w obrębie jamy brzusznej wywołane przez bakterie Gram-ujemne 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
5 do 14 dni
Zakażenia skóry i tkanek miękkich 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
7 do 14 dni
Zakażenia kości i stawów 500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
maksymalnie 3 miesiące
Leczenie zakażeń lub zapobieganie im u pacjentów z neutropenią
(Cyprofloksacynę należy podawać w skojarzeniu z odpowiednimi lekami przeciwbakteryjnymi, zgodnie z obowiązującymi wytycznymi)
500 mg 2 razy na dobę
do 750 mg 2 razy na dobę
Leczenie należy kontynuować przez cały okres występowania neutropenii
Zapobieganie inwazyjnym zakażeniom wywołanym przez Neisseria meningitidis 500 mg w jednej dawce 1 doba (pojedyncza dawka)
Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów, którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie
(W przypadku podejrzewania lub potwierdzenia kontaktu z laseczką wąglika należy jak najszybciej rozpocząć podawanie leku.)
500 mg 2 razy na dobę 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis

Dzieci i młodzież

Wskazania Dawka dobowa w miligramach Całkowity czas trwania leczenia (w tym ewentualne wstępne leczenie pozajelitowe)
Mukowiscydoza 20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę 10 do 14 dni
Powikłane zakażenia układu moczowego oraz odmiedniczkowe zapalenie nerek 10 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę do 20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę 10 do 21 dni
Płucna postać wąglika (zapobieganie zakażeniom po kontakcie i leczenie) u pacjentów, którzy mogą przyjmować lek doustnie i kiedy jest to uzasadnione klinicznie (W przypadku podejrzewania lub potwierdzenia kontaktu z laseczką wąglika należy jak najszybciej rozpocząć podawanie leku.) 10 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę do 15 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 500 mg na jedną dawkę 60 dni od potwierdzenia kontaktu z Bacillus anthracis
Inne ciężkie zakażenia 20 mg/kg masy ciała 2 razy na dobę, maksymalnie 750 mg na jedną dawkę Zależnie od rodzaju zakażenia

Pacjenci w podeszłym wieku
Pacjentom w podeszłym wieku należy podawać dawkę dobraną do ciężkości zakażenia i klirensu kreatyniny.

Pacjenci z niewydolnością nerek i wątroby
Zalecana dawka początkowa i podtrzymująca u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek:

Klirens kreatyniny [ml/min/1,73 m²] Stężenie kreatyniny w surowicy [μmol/l] Dawka doustna [mg]
>60 <124 Patrz typowe dawkowanie
30–60 124 do 168 250-500 mg co 12 h
<30 >169 250-500 mg co 24 h
Pacjenci poddawani hemodializie >169 250-500 mg co 24 h (po dializie)
Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej >169 250-500 mg co 24 h

U pacjentów z zaburzeniem czynności wątroby nie jest konieczna korekta dawki. Nie przeprowadzono badań dotyczących dawkowania u dzieci z zaburzeniem czynności nerek i (lub) wątroby.

Sposób podawania
Tabletki należy popijać płynem – nie rozgryzać. Można je podawać z posiłkami lub niezależnie od posiłków. Patrz również punkt Stosowanie leku Proxacin 250 i Proxacin 500 z jedzeniem i piciem.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Proxacin 250 i Proxacin 500 niż zalecana
Objawy przedawkowania: zawroty głowy, drżenie, ból głowy, zmęczenie, drgawki, omamy, splątanie, dyskomfort w jamie brzusznej, zaburzenie czynności nerek i wątroby oraz występowanie kryształów w moczu i krwiomocz.
W przypadku przyjęcia większej dawki leku niż zalecana lub w przypadku wystąpienia u pacjenta powyżej wymienionych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Oprócz rutynowych działań ratunkowych lekarz zleci monitorowanie czynności nerek, w tym pH moczu i – w razie konieczności – zakwaszanie moczu, aby zapobiec powstawaniu kryształów w moczu. Pacjenta należy dobrze nawodnić.
Tylko niewielka ilość cyprofloksacyny (<10%) jest eliminowana podczas hemodializy lub dializy otrzewnowej.

W przypadku pominięcia dawki leku lek Proxacin 250 i Proxacin 500
Należy jak najszybciej zażyć następną przepisaną przez lekarza dawkę.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Proxacin 250 i Proxacin 500 może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Działania niepożądane podane poniżej dotyczą cyprofloksacyny stosowanej doustnie lub dożylnie, albo sekwencyjnie (tj. dożylnie, a następnie doustnie). Działania niepożądane uporządkowano według częstości występowania, przy czym analizę częstości przeprowadzono łącznie dla postaci doustnych i dożylnych cyprofloksacyny.

Często (u więcej niż 1 na 100 pacjentów, ale u mniej niż 1 na 10 pacjentów):

  • nudności, biegunka;
  • artropatia (uszkodzenia stawów) u dzieci i młodzieży.

Niezbyt często (u więcej niż 1 na 1000 pacjentów, ale u mniej niż 1 na 100 pacjentów):

  • nadkażenia grzybicze;
  • eozynofilia (zbyt duża ilość eozynofilów; rodzaj białych krwinek);
  • brak łaknienia;
  • nadmierna aktywność psychomotoryczna, pobudzenie;
  • ból głowy, zawroty głowy, zaburzenia snu, zaburzenia smaku;
  • wymioty, bóle żołądka i jelit i bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia;
  • zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (transaminaz), zwiększenie stężenia bilirubiny;
  • wysypka, świąd, pokrzywka;
  • bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyn, pleców, ból klatki piersiowej), bóle stawów;
  • zaburzenie czynności nerek;
  • osłabienie, gorączka;
  • przemijające zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej we krwi.

Rzadko (u więcej niż 1 na 10 000 pacjentów, ale u mniej niż 1 na 1000 pacjentów):

  • zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko mogące zagrażać życiu);
  • leukopenia (za mała liczba białych krwinek), niedokrwistość (anemia), neutropenia (za mała liczba granulocytów), leukocytoza (zwiększona liczba białych krwinek), trombocytopenia (za mała liczba płytek krwi), trombocytoza (zbyt duża liczba płytek krwi);
  • reakcje alergiczne, obrzęk alergiczny, obrzęk naczynioruchowy;
  • hiperglikemia (zwiększenie stężenia glukozy we krwi);
  • splątanie i dezorientacja, reakcje lękowe, niezwykłe sny, depresja, omamy;
  • parestezja (mrowienie, kłucie, drętwienie) i inne zaburzenia czucia, niedoczulica (upośledzenie czucia), drżenie, drgawki;
  • zaburzenia widzenia;
  • szumy uszne, utrata słuchu lub zaburzenie słuchu;
  • tachykardia (przyspieszenie rytmu serca);
  • rozszerzenie naczyń krwionośnych, niedociśnienie, omdlenia;
  • duszność (w tym stan astmatyczny);
  • upośledzenie czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna (objawy: zażółcenie powłok skórnych, błon śluzowych), zapalenie wątroby;
  • reakcje wrażliwości na światło;
  • ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie i kurcze mięśni;
  • niewydolność nerek, krwiomocz, występowanie kryształów w moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek;
  • obrzęk, nadmierna potliwość;
  • nieprawidłowe stężenie protrombiny, zwiększenie aktywności amylazy.

Bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

  • niedokrwistość hemolityczna, agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby granulocytów), pancytopenia zagrażająca życiu (niedobór wszystkich elementów morfotycznych krwi), hamowanie czynności szpiku kostnego (zagrażające życiu);
  • reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny zagrażający życiu (objawy: obrzęk skóry i błon śluzowych w obrębie twarzy i jamy ustnej, znaczne obniżenie ciśnienia tętniczego oraz zaburzenia rytmu serca i oddychania), reakcja podobna do choroby posurowiczej;
  • reakcje psychotyczne;
  • migrena, zaburzenia koordynacji, zaburzenia chodu, zaburzenia węchu, nadciśnienie wewnątrzczaszkowe;
  • nieprawidłowe widzenie kolorów;
  • zapalenie naczyń;
  • zapalenie trzustki;
  • martwica wątroby (bardzo rzadko rozwijająca się w zagrażającą życiu niewydolność wątroby);
  • wybroczyny, rumień wielopostaciowy, rumień guzowaty, ciężkie reakcje skórne mogące zagrażać życiu (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka);
  • osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgien (głównie ścięgna Achillesa), nasilenie objawów miastenii (postępujące osłabienie mięśni).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

  • zmiany w nerwach obwodowych (neuropatia obwodowa);
  • arytmia komorowa, wydłużenie odstępu QT (w obrazie EKG), częstoskurcz komorowy zagrażający życiu (torsade de pointes) – występowały przeważnie u pacjentów z czynnikami ryzyka wydłużonego odstępu QT.
  • trudności w połykaniu, suchość w ustach, kandydoza jamy ustnej, zapalenie przełyku;
  • uczucie oszołomienia, nerwowość i niepokój, senność, zaburzenia świadomości, padaczka grand mal, bezsenność, reakcje maniakalne;
  • bezdech;
  • zmiany czasu protrombinowego;
  • kołatanie serca, uderzenia gorąca, nadciśnienie, niewydolność serca, zakrzepowe zapalenie żył;
  • zapalenie pochwy, białkomocz, ostra niewydolność nerek, ból przy oddawaniu moczu (pojedyncze przypadki);
  • ból zaoczodołowy, ból ucha, zaćma, utrata węchu;
  • obrzęk głośni, zapalenie płuc, kaszel;
  • czkawka, złe samopoczucie, ból, kandydoza;
  • wzrost stężenia kwasu moczowego, cholesterolu, kreatyniny, wzrost aktywności dehydrogenazy mleczanowej.

U niektórych osób w czasie stosowania leku mogą wystąpić inne działania niepożądane.
W przypadku wystąpienia objawów niepożądanych, także niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Proxacin 250 i Proxacin 500

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
tel. (22) 691 39 00

Data opracowania ulotki: 2008-12-17

Powered by JamnikCMS
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.