Nowa polityka prywatnosci i plików Cookies - przeczytaj

Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
   Zapisz się na bezpłatny biuletyn!
   e-mail:
 
   Specjalista Pacjent
Reklama
Rifamazid
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...

Rifamazid

kapsułki twarde
Substancje czynne:
Rifampicin, Isoniazid
Kod ATC:
J 04 A M 02

Synonimy

Rifampicin Rifaldazine; Rifampicina; Rifampicinas; Rifampicine; Rifampicinum; Rifampin (USAN); Rifampisiini; Rifampisin; Rifamycin AMP; Ryfampicyna
Isoniazid INAH; INH; Isoniatsidi; Isoniazida; Isoniazide; Isoniazidum; Isonicotinic Acid Hydrazide; Isonicotinylhydrazide; Isonicotinylhydrazine; Izoniazid; Izoniazidas; Izoniazyd; Tubazid.
Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. T1 ikoTrymestr 2,3. T2 ikoT3 iko?alkohol ikoantykoncepcja iko
Wskazania (opracowanie własne):
gruźlica
Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku.
Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.
Opis produktu ma charakter informacyjny, przed zastosowaniem należy zapoznać się z oryginalną ulotką lub charakterystyką produktu.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

RIFAMAZID

Rifampicinum + Isoniazidum

150 mg + 100 mg, kapsułki twarde
300 mg + 150 mg, kapsułki twarde

Skład leku
Jedna kapsułka twarda zawiera:

Rifamazid 150 mg + 100 mg Rifamazid 300 mg + 150 mg
substancje czynne
Ryfampicyna 150 mg Ryfampicyna 300 mg
Izoniazyd 100 mg Izoniazyd 150 mg
substancje pomocnicze
Krospowidon Krospowidon
Powidon Powidon
Magnezu stearynian Magnezu stearynian
Laktoza 20 mg Laktoza 32 mg
skład otoczki kapsułki
Tytanu dwutlenek (E 171) Tytanu dwutlenek (E 171)
Azorubina (E 122) Azorubina (E 122)
Indygokamina (E 132) Indygokamina (E 132)
Żelatyna Żelatyna

Opakowania
100 kapsułek

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest Rifamazid i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się Rifamazid
  3. Jak stosować Rifamazid
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Rifamazid
  6. Inne informacje

1. Co to jest Rifamazid i w jakim celu się go stosuje

Rifamazid jest przeciwbakteryjnym lekiem stosowanym najczęściej w leczeniu gruźlicy, zawierającym dwie substancje czynne: ryfampicynę i izoniazyd. Jednoczesne podawanie dwóch substancji bakteriobójczych w jednym leku zapobiega powstawaniu lekooporności.
Ryfampicyna należy do grupy antybiotyków ansamycynowych. Niszczy bakterie Mycobacterium tuberculosis (prątki gruźlicy) umiejscowione zewnątrz- i wewnątrzkomórkowo, a także prątki atypowe i prątki trądu. Silnie działa na prątki rosnące wolno i średnioszybko.
Izoniazyd działa bakteriobójczo na prątki umiejscowione zewnątrzkomórkowo, w ścianach jam gruźliczych, będące w fazie podziału i wzrostu.
Podawanie ryfampicyny i izoniazydu w jednym leku nie zmienia ich działania.
Ryfampicyna i izoniazyd podane doustnie, na czczo w leku Rifamazid wchłaniają się szybko prawie w 100%. Obecność pokarmu w żołądku opóźnia proces wchłaniania leku.
Ryfampicyna wydalana jest głównie z kałem a izoniazyd z moczem. Niewielka ilość ryfampicyny przenika do łez, potu i innych płynów, barwiąc je na pomarańczowo.
Wskazania do stosowania:
Wszystkie postacie gruźlicy płuc i pozapłucnej, zarówno zdiagnozowanej po raz pierwszy jak i we wznowach z zachowaną wrażliwością prątków na ryfampicynę i izoniazyd.

2. Zanim zastosuje się Rifamazid

Przed rozpoczęciem oraz kilkakrotnie w czasie leczenia lekiem Rifamazid lekarz powinien zlecić badanie określające lekowrażliwość prątków na ryfampicynę i izoniazyd.
W przypadku wykazania oporności na ryfampicynę i (lub) izoniazyd oraz braku reakcji pacjenta na leczenie należy zmienić sposób leczenia.
Nie należy stosować leku Rifamazid u pacjentów:

  • uczulonych na ryfampicynę, izoniazyd lub jakikolwiek inny składnik leku, lub inne antybiotyki z grupy ansamycyny;
  • z ciężką niewydolnością wątroby lub żółtaczką;
  • leczonych sakwinawirem lub rytonawirem.

Stosując Rifamazid należy wziąć pod uwagę poniższe ostrzeżenia:

  • Podczas stosowania leku pacjent powinien pozostawać pod kontrolą pulmonologa lub innego lekarza odpowiedniej specjalności.
  • U każdego pacjenta przed rozpoczęciem stosowania leku Rifamazid lekarz powinien zlecić wykonanie badania czynności wątroby i badania krwi.
  • U pacjentów z prawidłową czynnością wątroby badania czynności wątroby należy powtórzyć w przypadku pojawienia się gorączki, wymiotów, żółtaczki lub innych dolegliwości pogarszających stan pacjenta. Pacjenci, którzy zaobserwują u siebie powyższe objawy podczas leczenia lekiem Rifamazid powinni poinformować o tym lekarza.
  • Pacjentom z niewydolnością wątroby lekarz powinien ustalić dawkowanie leku Rifamazid w zależności od stopnia niewydolności wątroby, oraz zlecić wykonywanie badań czynności wątroby, zwłaszcza aktywności aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej, przed rozpoczęciem leczenia, następnie co tydzień - przez pierwsze 2 tygodnie kuracji, a następnie przez cały okres leczenia co 2 tygodnie.
  • Rifamazid należy odstawić, jeśli podczas leczenia pojawią się poważne kliniczne objawy świadczące o niewydolności wątroby. Lekarz rozważy inną metodę leczenia gruźlicy. Gdy wyniki testów wątrobowych powrócą do normy, lekarz może rozważyć ponowne podawanie leku Rifamazid, zlecając codzienne badania laboratoryjne (kontrolowanie parametrów czynności wątroby).
  • U pacjentów z prawidłową czynnością wątroby zwiększenie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej lub aminotransferaz na początku leczenia nie jest wskazaniem do odstawienia leku. Powyższe objawy są najczęściej przemijające. Lekarz zaleci powtórzenie badania w czasie leczenia.
  • U pacjentów leczonych w schemacie przerywanym (lek podawany jest rzadziej niż 2 do 3 razy w tygodniu), częściej pojawiają się nasilone działania niepożądane, zwłaszcza o charakterze immunologicznym (patrz punkt 4). Pacjenci leczeni w ten sposób powinni być pod ścisłym nadzorem personelu medycznego. Lekarz zaleci również częste wykonywanie badań w celu uniknięcia powikłań związanych ze stosowaniem powyższego schematu dawkowania.
  • Pacjenci w podeszłym wieku, wyniszczeni, z predyspozycją do neuropatii (np. chorzy na cukrzycę) wymagają szczególnej uwagi podczas leczenia.
  • W trakcie przyjmowania leku Rifamazid ślina, plwocina, łzy, mocz mogą mieć czerwonobrązowe lub pomarańczowe zabarwienie. Zabarwiać się mogą również miękkie soczewki kontaktowe.
  • Podczas leczenia lekiem Rifamazid nie wolno pić alkoholu, ponieważ zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.
  • Podczas leczenia lekiem Rifamazid zaleca się okresowe badanie wzroku, zwłaszcza u pacjentów z chorobami oczu.
  • Pacjenci chorzy na porfirię powinni poinformować o tym lekarza prowadzącego przed przyjęciem leku Rifamazid, ponieważ pod wpływem leku objawy choroby mogą się nasilić.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby:
Pacjenci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby przed przyjęciem leku Rifamazid powinni poinformować lekarza prowadzącego o swoim stanie.
U takich pacjentów lekarz indywidualnie ustala dawkowanie na podstawie stopnia niewydolności nerek lub wątroby.

Pacjenci w podeszłym wieku:
Pacjenci w podeszłym wieku, zwłaszcza z niewydolnością wątroby, podczas leczenia lekiem Rifamazid powinni pozostawać pod ścisłą kontrolą medyczną.

Ciąża:
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Rifamazid może być podawany kobietom w ciąży tylko wówczas, gdy istnieje pewność, że proces gruźliczy jest czynny i korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu.

Karmienie piersią:
Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.
Ryfampicyna i izoniazyd przenikają do mleka kobiecego.
W przypadku konieczności podawania leku kobiecie karmiącej lekarz zaleci przerwanie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn:
Lekarz prowadzący oceni, czy pacjent może prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Rifamazid:
Lek zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, przed przyjęciem leku pacjent powinien skontaktować się z lekarzem.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Rifamazid:
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Ryfampicyna jest induktorem enzymów mikrosomalnych i przyspiesza metabolizm wielu leków: azatiopryny, chloramfenikolu, cymetydyny, klofibratu, kortykosteroidów, leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny, cyklosporyny, dapsonu, diazepamu i innych pochodnych 1,4-benzodiazepiny, doksycykliny, flukonazolu, haloperydolu, heksobarbitalu, intrakonazolu, ketokonazolu, metadonu, leków hipoglikemizujących, chininy, sulfasalazyny, teofiliny, zydowudyny, leków blokujących receptor β-adrenergiczny, digitoksyny, digoksyny, dyzopiramidu, lorkainidu, meksyletyny, chinidyny, tokainidu, werapamilu i innych antagonistów wapnia, narkotycznych leków przeciwbólowych, środków antykoncepcyjnych.
    Jednoczesne stosowanie ryfampicyny z wyżej wymienionymi lekami może wiązać się z koniecznością zwiększenia ich dawki w celu utrzymania działania leczniczego. Po odstawieniu ryfampicyny należy pamiętać o ponownej modyfikacji dawek leków.
  • Jednoczesne stosowanie kwasu p-aminosalicylowego (PAS) i ryfampicyny powoduje obniżenie stężenia ryfampicyny we krwi. Dlatego zaleca się zachowanie 8-godzinnej przerwy między przyjęciem jednego i drugiego leku.
  • Ryfampicyna i izoniazyd zmieniają metabolizm fenytoiny. W przypadku jednoczesnego podawania leku Rifamazid i fenytoiny zalecane jest badanie stężenia fenytoiny we krwi i odpowiednie dostosowanie dawki tego leku.
  • Izoniazyd hamuje metabolizm etosuksymidu, diazepamu, triazolamu, teofiliny, co często prowadzi do zwiększenia ich toksyczności.
  • Izoniazyd podawany razem z karbamazepiną powoduje wzrost jej stężenia we krwi, co może doprowadzić do ciężkiego uszkodzenia wątroby.
  • Leki zobojętniające sok żołądkowy (wodorowęglan sodu, wodorotlenek glinu, trójkrzemian magnezu) mogą zmniejszać wchłanianie ryfampicyny i izoniazydu.
  • W przypadku jednoczesnego podawania preparatu Rifamazid i leków przeciwzakrzepowych pochodnych kumaryny wskazane jest codzienne oznaczanie czasu protrombinowego i odpowiednie dostosowanie dawki leku przeciwzakrzepowego.
  • Rifamazid może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. W celu uniknięcia nieplanowanej ciąży należy zastosować dodatkowo niehormonalną metodę antykoncepcji.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych:

  • U pacjentów przyjmujących ryfampicynę obserwowano fałszywie dodatnie wyniki testów wykrywających opioidy. W celu uniknięcia pomyłki zaleca się stosowanie chromatografii gazowej ze spektrometrią.
  • Terapeutyczne stężenia ryfampicyny w surowicy mogą maskować wyniki oznaczania kwasu foliowego i witaminy B12 metodą mikrobiologiczną. Zaleca się stosowanie alternatywnych metod.
  • Badanie stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej i aminotransferaz, a także kontrastowe badania pęcherzyka żółciowego u pacjentów przyjmujących ryfampicynę należy wykonywać rano, przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować Rifamazid

Rifamazid należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

Dorośli
Pacjenci o masie ciała poniżej 50 kg: 3 kapsułki leku Rifamazid 150 mg + 100 mg na dobę
Pacjenci o masie ciała powyżej 50 kg: 2 kapsułki leku Rifamazid 300 mg + 150 mg na dobę

Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, powinien zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia
Warunkiem zakończenia leczenia jest przebycie pełnej chemioterapii przeciwprątkowej oraz ujemny wynik badań bakteriologicznych wykrywających prątki.

Sposób podawania
Rifamazid należy przyjmować raz na dobę, popijając szklanką wody, 1 godzinę przed lub 2 godziny po posiłku.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Rifamazid niż zalecana:
W krótkim czasie po przedawkowaniu ryfampicyny mogą wystąpić nudności, wymioty, śpiączka. Może również wystąpić niewydolność wątroby i żółtaczka, a także zależne od dawki pomarańczowe lub czerwonobrązowe zabarwienie skóry, śliny, plwociny, moczu, łez, potu.
Przedawkowanie izoniazydu może spowodować wystąpienie nudności, wymiotów, zawrotów głowy, niewyraźnej mowy, niewyraźnego i zamglonego widzenia, omamów wzrokowych. Po znacznym przedawkowaniu może wystąpić: zahamowanie czynności układu oddechowego i nerwowego, śpiączka, napady padaczkowe. W badaniach laboratoryjnych stwierdza się kwasicę metaboliczną, acetonurię i hiperglikemię.
W przypadku przedawkowania leku Rifamazid należy jak najszybciej usunąć z organizmu nie wchłonięty jeszcze lek lub zmniejszyć jego wchłanianie z przewodu pokarmowego (sprowokowanie wymiotów, płukanie żołądka, podanie węgla aktywowanego - pod warunkiem zachowanej przytomności) i jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Rifamazid:
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Rifamazid może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Wywoływane przez ryfampicynę:

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zmniejszenie liczby płytek krwi z plamicą lub bez występuje głównie u pacjentów leczonych w schemacie przerywanym i ustępuje po odstawieniu leku. W przypadku stwierdzenia zmniejszenia liczby płytek krwi lek należy natychmiast odstawić, gdyż mogą wystąpić krwawienia do mózgu, nawet ze skutkiem śmiertelnym. Ponadto opisywano niedokrwistość hemolityczną, zmniejszenie liczby krwinek białych, zmniejszenie stężenia hemoglobiny we krwi.
  • Zaburzenia układu nerwowego: ból i zawroty głowy, senność i znużenie, zaburzenia koordynacji ruchów, stan splątania, zaburzenia koncentracji uwagi, zaburzenia widzenia, osłabienie siły mięśniowej, ból i drętwienie kończyn.
  • Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: zgaga, bóle w nadbrzuszu, zmniejszenie łaknienia, nudności, wymioty, wzdęcia, biegunka (może być objawem rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego).
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: hemoglobinuria, krwiomocz, śródmiąższowe zapalenie nerek, niewydolność nerek występują sporadycznie, głównie u pacjentów stosujących leczenie przerywane. Objawy te ustępują po odstawieniu leku i zastosowaniu odpowiedniego leczenia.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: łagodne, samoistnie ustępujące reakcje skórne takie jak zaczerwienienie, świąd, niekiedy wysypka.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśniowe, miopatia.
  • Zaburzenia endokrynologiczne: u kobiet długotrwale leczonych ryfampicyną mogą pojawić się zaburzenia miesiączkowania.
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: pomarańczowe zabarwienie śliny, moczu, łez, potu, kału.
  • Zaburzenia układu immunologicznego: obrzęk twarzy i kończyn, objawy grypopodobne (gorączka, dreszcze, bóle głowy i mięśni, zawroty głowy), krótki oddech, sapanie, spadek ciśnienia krwi a nawet wstrząs anafilaktyczny. Objawy te najczęściej pojawiają się podczas 3. do 6. miesiąca leczenia. Częstość występowania tych objawów jest zróżnicowana, jednak uważa się, że występują one u około 50% pacjentów leczonych w schemacie jednotygodniowym (Rifamazid podawany jest raz na tydzień), otrzymujących ryfampicynę w dawce 25 mg/kg lub więcej.
  • Reakcje uczuleniowe:
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: wysypka, pokrzywka, świąd, zaczerwienienie skóry, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej i języka, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk zlokalizowany najczęściej w okolicy twarzy lub gardła, który może być groźny dla życia), złuszczające zapalenie skóry, zespół Lyella.
    Zaburzenia układu immunologicznego: gorączka, zwiększenie liczby granulocytów.
    W przypadku wystąpienia którejś z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych należy natychmiast odstawić lek i zgłosić się do lekarza.
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: przemijające zmiany wyników badań czynnościowych wątroby (wzrost stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferaz), rzadko toksyczne zapalenie wątroby.

Wywoływane przez izoniazyd:

  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: brak niektórych rodzajów krwinek białych, zwiększenie liczby niektórych granulocytów we krwi, niedokrwistość.
  • Zaburzenia układu nerwowego: zapalenie wielonerwowe objawiające się drętwieniem kończyn, mrowieniem, osłabieniem mięśni, niezbornością ruchów. Objawy te pojawiają się bardzo rzadko i dotyczą pacjentów przyjmujących większe niż zalecane dawki izoniazydu. Duże dawki izoniazydu mogą powodować wystąpienie drgawek. Należy pamiętać, że u pacjentów z padaczką izoniazyd może zwiększać częstość napadów padaczkowych.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, bóle w nadbrzuszu.
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej, bilirubinemia, żółtaczka. Rzadko zapalenie wątroby, niekiedy ciężkie, w skrajnych przypadkach prowadzące do śmierci, poprzedzone takimi objawami jak brak łaknienia, nudności, wymioty, zmęczenie, osłabienie.

U niektórych pacjentów w czasie stosowania leku Rifamazid mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania powyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Rifamazid

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła i wilgoci.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin S.A.
Warszawa
Numer telefonu: 22 811-18-14

Data opracowania ulotki:


Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.

Powered by JamnikCMS
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.