Nowa polityka prywatnosci i plików Cookies - przeczytaj

Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
   Zapisz się na bezpłatny biuletyn!
   e-mail:
 
   Specjalista Pacjent
Reklama
Clonazepamum TZF (roztwór)
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...

Clonazepamum TZF (roztwór)

roztwór do wstrzykiwań
Substancja czynna:
Clonazepam
Kod ATC:
N 03 A E 01

Synonimy

Clonazepam Clonazépam; Clonazepamum; Klonatsepaami; Klonazepám; Klonazepam; Klonazepamas
Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. T1 ikoTrymestr 2,3. T2 ikoT3 iko?kobieta_karmiaca ikoalkohol ikoprowadzenie_pojazdow iko
Wskazania (opracowanie własne):
padaczka
Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku.
Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.
Opis produktu ma charakter informacyjny, przed zastosowaniem należy zapoznać się z oryginalną ulotką lub charakterystyką produktu.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

CLONAZEPAMUM TZF

1 mg/ml
Roztwór do wstrzykiwań
Clonazepamum

Skład leku
1 ml roztworu zawiera:

substancja czynna: klonazepam 1 mg
substancje pomocnicze: alkohol etylowy bezwodny, alkohol benzylowy, kwas octowy lodowaty, glikol propylenowy.

Opakowania
10 ampułek w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Clonazepamum TZF i w jakim celu się go stosuje
  2. Zanim zastosuje się lek Clonazepamum TZF
  3. Jak stosować lek Clonazepamum TZF
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Przechowywanie leku Clonazepamum TZF
  6. Inne informacje

1. Co to jest lek Clonazepamum TZF i w jakim celu się go stosuje

Klonazepam należy do grupy pochodnych benzodiazepiny. Działa hamująco na wiele struktur ośrodkowego układu nerwowego, przede wszystkim związanych z regulacją czynności emocjonalnych.
Lek Clonazepamum TZF wykazuje działanie przeciwdrgawkowe, przeciwlękowe, uspokajające, działa również umiarkowanie nasennie i zmniejsza napięcie mięśni szkieletowych. Stosowany jest w leczeniu padaczki.
Wskazania do stosowania:
Clonazepamum TZF stosowany dożylnie jest lekiem do przerywania wszystkich postaci klinicznych stanu padaczkowego.

2. Zanim zastosuje się lek Clonazepamum TZF

Nie należy stosować leku Clonazepamum TZF u pacjentów uczulonych na benzodiazepiny lub którykolwiek składnik leku, u pacjentów z ostrą niewydolnością płuc, ciężką niewydolnością oddechową, z napadami nocnego bezdechu, z miastenią. Z uwagi na zawartość alkoholu benzylowego leku nie należy podawać noworodkom, a zwłaszcza wcześniakom.

Stosując lek Clonazepamum TZF należy wziąć pod uwagę poniższe ostrzeżenia:
Ogólne informacje dotyczące efektów obserwowanych po leczeniu benzodiazepinami, które należy brać pod uwagę stosując lek Clonazepamum TZF.
Tolerancja
Regularne stosowanie benzodiazepin lub preparatów działających podobnie do benzodiazepin, w tym klonazepamu, przez kilka tygodni może prowadzić do zmniejszenia skuteczności ich działania.
Uzależnienie
Stosowanie benzodiazepin lub preparatów działających podobnie do benzodiazepin może prowadzić do uzależnienia psychicznego i fizycznego. Ryzyko uzależnienia wzrasta wraz z dawką i czasem trwania leczenia i jest większe u pacjentów uzależnionych od alkoholu, narkotyków lub leków.
W przypadku rozwinięcia się uzależnienia nagłe odstawienie preparatu może doprowadzić do wystąpienia objawów zespołu odstawiennego.
Objawami charakterystycznymi dla zespołu odstawiennego są: ból głowy, bóle mięśni, pobudzenie i napięcie emocjonalne, niepokój ruchowy, stany splątania, dezorientacji, drażliwość, bezsenność. W ciężkich przypadkach mogą pojawić się: utrata poczucia rzeczywistości, zaburzenia osobowościowe, nadwrażliwość na dotyk, bodźce akustyczne i świetlne, mrowienie i drętwienie kończyn, omamy lub napady drgawek.
Niepamięć następcza
Lek Clonazepamum TZF, tak jak benzodiazepiny i preparaty benzodiazepinopodobne, może wywołać niepamięć następczą. Stan taki najczęściej pojawia się po kilku godzinach od przyjęcia leku, zwłaszcza w dużej dawce.
Reakcje paradoksalne
Klonazepam, tak jak i inne benzodiazepiny, może wywołać reakcje paradoksalne, do których należą: niepokój ruchowy, pobudzenie, drażliwość, agresywność, wrogość, koszmary senne, omamy, psychozy, somnambulizm, zaburzenia osobowości, nasilona bezsenność. Reakcje te znacznie częściej obserwuje się u pacjentów w podeszłym wieku lub uzależnionych od alkoholu.
W przypadku wystąpienia takich objawów należy skontaktować się z lekarzem.
Depresja
Przed przyjęciem leku Clonazepamum TZF pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich chorobach psychicznych oraz ewentualnych próbach samobójczych. Stosowanie leku Clonazepamum TZF u takich pacjentów może spowodować nasilenie objawów depresji, w tym myśli samobójczych.

Specjalne grupy pacjentów
U pacjentów w podeszłym wieku częściej występują nasilone działania niepożądane, głównie zaburzenia orientacji i koordynacji ruchowej (upadki, urazy).

Pacjenci z niewydolnością wątroby, nerek, z przewlekłą niewydolnością oddechową i (lub) z przewlekłą niewydolnością płuc (np. obturacyjna choroba płuc) lub z ataksją móżdżkową i rdzeniową przed przyjęciem leku Clonazepamum TZF, powinni poinformować o tych schorzeniach lekarza.

Lek Clonazepamum TZF u pacjentów z porfirią może indukować napady padaczki, dlatego przed rozpoczęciem leczenia lekiem Clonazepamum TZF pacjenci z porfirią powinni poinformować lekarza o tej chorobie.

Pacjenci z jaskrą, zwłaszcza z wąskim kątem przesączania, przed rozpoczęciem leczenia lekiem Clonazepamum TZF powinni skonsultować się z lekarzem okulistą.

Klonazepam, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci, może powodować nadmierne wydzielanie śliny i wydzielin w drogach oddechowych. Podczas leczenia należy kontrolować drożność dróg oddechowych.

Pacjenci z uzależnieniem od alkoholu, narkotyków lub leków, przed przyjęciem leku Clonazepamum TZF, powinni poinformować lekarza o tych nałogach. W tej grupie pacjentów istnieje duże prawdopodobieństwo rozwinięcia się przyzwyczajenia i uzależnienia psychicznego i fizycznego. Dlatego pacjenci ci powinni stosować lek Clonazepamum TZF tylko pod ścisłą kontrolą lekarza.

W trakcie leczenia klonazepamem i do 3 dni po jego zakończeniu nie należy pić żadnych napojów alkoholowych.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Pacjenci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby:
Dawkowanie ustala lekarz indywidualne, w zależności od stopnia niewydolności chorego narządu.

Ciąża:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Leku nie należy stosować u kobiet w ciąży.
W przypadku planowania lub podejrzenia o zajście w ciążę, podczas leczenia lekiem Clonazepamum TZF należy koniecznie skontaktować się z lekarzem.

Karmienie piersią:
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Klonazepam przenika do mleka matki. W przypadkach, gdy konieczne jest podanie matce karmiącej piersią lek Clonazepamum TZF, należy przerwać karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn:
Pacjenci z padaczką nie powinni prowadzić pojazdów mechanicznych, ani obsługiwać urządzeń będących w ruchu.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Clonazepamum TZF:
Alkohol benzylowy znajdujący się w leku (31 mg w 1 ml) może powodować nieodwracalne zmiany u noworodków, szczególnie wcześniaków. Dlatego w tej grupie pacjentów lek ten można stosować wyłącznie w sytuacjach, gdy inne metody leczenia nie są dostępne.
U niemowląt i dzieci do 3 lat alkohol benzylowy może być przyczyną wystąpienia reakcji toksycznych lub alergicznych.

Lek zawiera alkohol etylowy (158 mg w 1 ml) - należy o tym pamiętać podając lek dzieciom lub pacjentom z grupy ryzyka tj. z niewydolnością wątroby, padaczką lub z chorobą alkoholową.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Clonazepamum TZF:
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

  • Działanie klonazepamu nasilają leki działające na ośrodkowy układ nerwowy jak np. leki do znieczulenia ogólnego (anestetyki), leki nasenne, psychotropowe, narkotyczne leki przeciwbólowe, leki zwiotczające mięśnie, inne leki przeciwdrgawkowe. Podobny efekt powoduje alkohol. W przypadku terapii skojarzonej z innymi lekami działającymi na ośrodkowy układ nerwowy lekarz dostosuje indywidualnie dawkę każdego leku, tak by otrzymać optymalny efekt.
  • U pacjentów otrzymujących jednocześnie klonazepam z innymi preparatami przeciwpadaczkowymi, zwłaszcza z grupy pochodnych hydantoiny lub z fenobarbitalem, obserwuje się znaczne nasilenie działań niepożądanych takich jak senność, obniżenie wrażliwości na bodźce emocjonalne i fizyczne, toksyczność. Pacjenci ci, zwłaszcza w początkowym okresie leczenia, pozostają pod wnikliwą obserwacją lekarza.
    Skojarzona terapia klonazepamu z walproinianem sodu w większości przypadków jest skuteczna i dobrze tolerowana przez pacjentów, ale należy pamiętać, że niekiedy może indukować stany padaczkowe.
  • Cymetydyna, erytromycyna, disulfiram, fluwoksamina, fluoksetyna, omeprazol, doustne środki antykoncepcyjne hamują aktywność enzymów wątrobowych, co w konsekwencji może spowodować nasilenie działania benzodiazepin, w tym klonazepamu.
  • Ryfampicyna, fenytoina, fenobarbital, karbamazepina zwiększają aktywność enzymów wątrobowych i w konsekwencji mogą prowadzić do osłabienia działania benzodiazepin, w tym klonazepamu.
  • Klonazepam podawany jednocześnie z fenytoiną lub primidonem może spowodować zwiększenie ich stężenia w surowicy.
  • Alkohol może wywoływać napady padaczki. Pacjentom podczas leczenia nie wolno pić alkoholu. W skojarzeniu z klonazepamem alkohol modyfikuje efekty działania leku, zmniejszając skuteczność leczenia oraz zwiększa ryzyko wystąpienia poważnych, nieprzewidywalnych działań niepożądanych.

3. Jak stosować lek Clonazepamum TZF

Lek Clonazepamum TZF należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.

Dorośli
Zwykle 1 mg, jeśli konieczne dawkę można powtórzyć.
Nie należy przekraczać 20 mg na dobę.

Niemowlęta i dzieci
Zwykle 0,5 mg, zawartość pół ampułki, rozcieńczona taką samą ilością rozpuszczalnika, w powolnym wstrzyknięciu dożylnym.

Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe powinien zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia
Czas leczenia ustala lekarz w zależności od stanu pacjenta.

Sposób podawania
Lek zwykle podaje się dożylnie - we wstrzyknięciach lub we wlewie.
Roztwór leku Clonazepamum TZF można podawać również domięśniowo, ale tylko w sytuacjach nagłych, kiedy dostęp do żyły jest utrudniony lub niemożliwy.
Lekarz powinien rozpocząć leczenie od możliwie najmniejszych skutecznych dawek, zwiększając je stopniowo, aż do uzyskania odpowiedniego efektu terapeutycznego lub maksymalnej dawki dobowej.

Lek należy zawsze odstawiać stopniowo pod kontrolą lekarza. Nagłe odstawienie klonazepamu może spowodować zespół odstawienny. Szczególnie niebezpieczne jest gwałtowne przerwanie terapii prowadzonej przez dłuższy czas lub terapii wymagającej wysokich dawek leku. Objawy odstawienne są wtedy bardziej nasilone. Stopniowe odstawianie leku lekarz dostosuje indywidualnie dla każdego pacjenta.

Sposób przygotowania roztworów podano na końcu ulotki, w punkcie "Informacje przeznaczone dla pracowników służby zdrowia".

W przypadku zastosowania większej dawki leku Clonazepamum TZF niż zalecana:
W przypadku przedawkowania klonazepamu może pojawić się senność, stan dezorientacji, niewyraźna mowa, a w ciężkich przypadkach utrata przytomności, śpiączka. Niebezpieczne dla życia mogą okazać się zatrucia spowodowane jednoczesnym podaniem klonazepamu pacjentom po spożyciu alkoholu lub innych leków działających na ośrodkowy układ nerwowy. W przypadku przedawkowania leku należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Clonazepamum TZF:
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy przyjąć jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne przyjmowanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Clonazepamum TZF może powodować działania niepożądane.
Ilość i nasilenie działań niepożądanych zależy od indywidualnej wrażliwości pacjenta oraz dawki.
Odstawienie leku Clonazepamum TZF z powodu ciężkich działań niepożądanych zdarza się rzadko.

  • Zaburzenia serca: zaburzenia rytmu serca, ból w klatce piersiowej.
  • Zaburzenia krwi i układu chłonnego: zaburzenia w składzie morfologicznym krwi.
  • Zaburzenia układu nerwowego: senność, spowolnienie reakcji, ból i zawroty głowy, nadwrażliwość na światło, stany splątania i dezorientacji, zaburzenia koordynacji ruchów.
    Działania te występują najczęściej na początku leczenia, u pacjentów w podeszłym wieku i z reguły ustępują w czasie trwania dalszej kuracji. W przypadku nasilenia się tych reakcji należy zwrócić się do lekarza. Odpowiednie zmniejszenie dawki zwykle zmniejsza nasilenie i częstość ich występowania.
    Niekiedy, tak jak i po innych bezodiazepinach, zwłaszcza po dużych dawkach mogą pojawić się zaburzenia mowy, zaburzenia pamięci.
  • Zaburzenia oka: zaburzenia widzenia (niewyraźne, podwójne widzenie, oczopląs).
  • Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia: zaburzenia ośrodka oddechowego obserwowano rzadko, głównie u pacjentów przyjmujących jednocześnie kilka leków działających depresyjnie na ośrodek oddechowy.
  • Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, dolegliwości żołądkowe, uczucie suchości w jamie ustnej, niesmak pojawiają się rzadko.
  • Zaburzenia nerek i dróg moczowych: zatrzymanie moczu, mimowolne oddawanie moczu lub nietrzymanie moczu.
  • Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: pokrzywka, wypryski, wypadanie włosów, zaburzenia pigmentacji.
  • Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej: osłabienie mięśni, drżenie mięśni, bóle mięśniowe.
  • Zaburzenia metabolizmu i odżywiania: brak apetytu.
  • Zaburzenia naczyniowe: nieznaczne obniżenie ciśnienia tętniczego krwi.
  • Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: ogólne osłabienie, omdlenia.
    W niektórych postaciach padaczki podczas długotrwałego leczenia może zwiększyć się częstotliwość napadów.
    Sporadycznie obserwowano zapalenie żyły w miejscu podania dożylnego.
  • Reakcje nadwrażliwości:
    Zaburzenia układu immunologicznego: reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy są bardzo rzadko opisywane.
    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: alergiczne reakcje skórne (wysypki, świąd, pokrzywka).
  • Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych: niewielkie podwyższenie aktywności aminotransferazy, zaburzenia czynności wątroby z wystąpieniem żółtaczki.
  • Zaburzenia układu rozrodczego i piersi: zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia libido, impotencja. Opisywano pojedyncze przypadki przedwczesnego rozwoju płciowego u dzieci z pojawieniem się drugorzędowych cech płciowych.
  • Zaburzenia psychiczne:
    reakcje paradoksalne - niepokój psychoruchowy, bezsenność, zwiększona pobudliwość i agresywność, drżenie mięśniowe, drgawki.
    Reakcje paradoksalne najczęściej występują po spożyciu alkoholu, u pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z chorobami psychicznymi.
    Uzależnienie psychiczne i fizyczne może rozwinąć się podczas leczenia klonazepamem w dawkach terapeutycznych. Ryzyko uzależnienia wzrasta w miarę zwiększania dawek i czasu trwania terapii. Szczególnie podatni na rozwój uzależnienia są pacjenci z wywiadem choroby alkoholowej lub innych uzależnień.
    Nagłe przerwanie leczenia może wywołać zespół odstawienny charakteryzujący się takimi objawami jak: drżenie mięśni, pocenie się, zaburzenia snu, koncentracji i uwagi, ból głowy, bóle mięśni, wzmożona drażliwość, zaburzenia psychotyczne, napad padaczki. W ostrych przypadkach może wystąpić: utrata poczucia rzeczywistości, zaburzenia osobowości, przeczulica słuchowa, drętwienie kończyn, nadwrażliwość na światło, hałas, halucynacje.
    Podczas leczenia klonazepamem może ujawnić się wcześniej istniejąca, niezdiagnozowana depresja.

U niektórych pacjentów w czasie stosowania leku mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania powyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Clonazepamum TZF

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin S.A.
Warszawa, Polska
Numer telefonu: 0-22 811-18-14


Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego i pracowników służby zdrowia

Sposób podawania
Preparat można podawać wyłącznie po uprzednim rozcieńczeniu.
Roztwory preparatu Clonazepamum TZF należy podawać powoli.
Szybkość wlewu u dorosłych pacjentów nie powinna przekraczać 0,25 mg - 0,5 mg na minutę, a u dzieci od 1. miesiąca wlew należy podawać z szybkością 10 µg/kg/godzinę, a następnie jeśli konieczne można zwiększyć do 60 µg/kg/godzinę.
Podczas podawania dożylnego klonazepamu należy monitorować EEG, drożność oddechową i ciśnienie krwi; zawsze powinien być też dostępny zestaw do resuscytacji.
Wstrzyknięcia dożylne
Zawartość ampułki rozcieńczyć w co najmniej 1 ml wody do wstrzykiwań i podawać powoli w duże żyły podłokciowe.
Wlew dożylny
Preparat Clonazepamum TZF można podawać w powolnym wlewie kroplowym, po uprzednim rozcieńczeniu glukozą lub 0,9% roztworem chlorku sodu.
Dawkę do 3 mg (3 ampułki) rozcieńczyć w 250 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub w 5% lub 10% roztworze glukozy.
Podczas podawania dożylnego należy wybrać żyłę o odpowiedniej wielkości i podawać lek bardzo wolno z ciągłym monitorowaniem czynności oddechowej i ciśnienia krwi. Jeśli wstrzyknięcie wykonywane jest za szybko lub wielkość żyły jest niewystarczająca istnieje ryzyko zakrzepowego zapalenia, które może prowadzić do zakrzepicy żylnej.
Roztwór preparatu Clonazepamum TZF można podawać również domięśniowo, ale tylko w sytuacjach nagłych, kiedy dostęp do żyły jest utrudniony lub niemożliwy. Roztwór należy wstrzykiwać powoli w duże grupy mięśni.

Roztwory klonazepamu należy podawać zaraz po przygotowaniu.

Substancja czynna - klonazepam - może absorbować się na powierzchniach wykonanych z PCV, dlatego do przygotowywania roztworów klonazepamu zaleca się używanie szklanych naczyń. Jeśli konieczne jest użycie torebek do infuzji wykonanych z PCV, lek należy podawać nie dłużej niż przez 2 godziny.

Niezgodności farmaceutyczne
Roztworu produktu Clonazepamum TZF nie można rozcieńczać roztworem dwuwęglanu sodu oraz innymi roztworami, które mogą powodować wytrącenie się klonazepamu.

Data zatwierdzenia ulotki:


Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.

Powered by JamnikCMS
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.