
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
![]() | Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku. Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku. |
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
(Haloperidoli decanoas)
50 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań
1 ml roztworu do wstrzykiwań zawiera jako
substancję czynną: 50 mg haloperydolu (w postaci dekanonianu haloperydolu) oraz
substancje pomocnicze: alkohol benzylowy 15 mg, olej arachidowy oczyszczony do 1
ml.
Opakowania
5 ampułek po 1 ml.
Nazwa i adres podmiotu odpowiedzialnego
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
Spis treści ulotki:
Lek Decaldol zawiera dekanonian haloperydolu i jest lekiem neuroleptycznym,
który działa przeciwpsychotycznie, zmniejsza agresję, niepokój, pobudzenie
psychoruchowe oraz powoduje szybkie uspokojenie. Hamuje objawy występujące w
psychozach: zaburzenia aktywności i uczuciowości, czyny popędowe, likwiduje
omamy i urojenia. Decaldol ma postać roztworu do wstrzykiwań. Po wstrzyknięciu
domięśniowym haloperydol powoli wchłania się z miejsca podania i przenika do
krążenia obwodowego.
Lek Decaldol wskazany jest w długotrwałym leczeniu podtrzymującym schizofrenii i
innych psychoz (zwłaszcza paranoidalnych) oraz innych zaburzeń zachowania lub
zaburzeń psychicznych.
Nie należy stosować leku Decaldol, jeśli stwierdzono u pacjenta:
Zachować szczególną ostrożność stosując lek Decaldol u pacjentów:
Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.
Zachowanie szczególnej ostrożności u niektórych szczególnych grup
stosujących lek
Stosowanie leku Decaldol u pacjentów z zaburzeniami
czynności nerek i (lub) wątroby
Należy zachować szczególną ostrożność u osób z zaburzeniami czynności nerek i
(lub) wątroby – o zastosowaniu leku w takich przypadkach zdecyduje lekarz.
Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajście w ciążę, powinna o tym
poinformować lekarza przed zastosowaniem leku - zdecyduje on, czy można lek
stosować.
Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Jeżeli pacjentka karmi piersią, powinna powiedzieć o tym lekarzowi przed
zastosowaniem leku - zdecyduje on, czy można w takim przypadku lek stosować.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn w czasie stosowania leku,
zwłaszcza w początkowym okresie stosowania leku w dużych dawkach, jeżeli
wystąpią zaburzenia czujności lub nadmierne uspokojenie.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Decaldol
Lek zawiera olej arachidowy (z orzeszków ziemnych). Jeśli u
pacjenta występuje uczulenie na orzeszki ziemne lub soję, nie należy stosować
tego leku.
Lek zawiera 15 mg alkoholu benzylowego w 1 ml.
Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych
ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.
Lek Decaldol należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.
Lek Decaldol należy podawać wyłącznie w głębokim wstrzyknięciu domięśniowym, w
duże grupy mięśni, np. w mięsień pośladkowy. Leku nie podawać dożylnie.
Lek Decaldol jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych.
Dawkowanie określa lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta. Wielkość dawki
początkowej zależy od nasilenia objawów, tolerancji leku oraz etapu leczenia.
Zalecana dawka początkowa u dorosłych to 50 mg haloperydolu (1 ml leku Decaldol) co 4 tygodnie. W cięższych przypadkach dawkę leku można zwiększać o 50 mg haloperydolu (1 ml leku Decaldol) co 4 tygodnie, maksymalnie do 300 mg (6 ml leku Decaldol). Jeżeli z klinicznych przyczyn preferowane jest podawanie leku co 2 tygodnie, lekarz może zalecić co 2 tygodnie dawkę o połowę mniejszą.
U pacjentów z ciężkimi objawami lub u osób leczonych dużymi doustnymi dawkami podtrzymującymi, może być konieczne zastosowanie dużych dawek leku Decaldol. Jednak kliniczne doświadczenie związane ze stosowaniem dawek większych niż 300 mg haloperydolu (6 ml leku Decaldol) na miesiąc jest ograniczone.
Nie zaleca się wstrzykiwania większej objętości roztworu niż 3 ml w to samo miejsce, ponieważ może to wywołać dyskomfort u pacjenta. Przed podaniem leku należy dokonać aspiracji, aby upewnić się, czy igła nie tkwi w naczyniu.
Poniżej podano dawki leków neuroleptycznych i odpowiadające im dawki leku
Decaldol - mogą być one przydatne podczas dokonywania ich zamiany na
haloperydol.
U pacjentów, którzy wcześniej otrzymywali:
Dawkę należy dostosować do indywidualnej reakcji pacjenta na lek.
Stosowanie leku u osób w podeszłym wieku
Zaleca się rozpoczynanie leczenia od małych dawek, np. od 12,5 mg do 25 mg (od
0,25 ml do 0,5 ml leku Decaldol) podawanych co 4 tygodnie. W razie potrzeby
dawkę można zwiększyć, biorąc pod uwagę reakcję pacjenta na lek.
W przypadku wrażenia, że działanie leku Decaldol jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.
W przypadku zastosowania większej dawki leku Decaldol niż
zalecana
Lek jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. Jeżeli po zastosowaniu leku
wystąpią takie objawy, jak spadek lub zwiększenie ciśnienia tętniczego, stan
obojętności przechodzący w sen, zaburzenia rytmu serca lub drgawki, należy
niezwłocznie zwrócić się do lekarza.
Jak każdy lek, Decaldol może powodować działania niepożądane, chociaż nie
u każdego one wystąpią.
Zaburzenia układu nerwowego:
Mogą wystąpić objawy takie jak drżenie, sztywność mięśni, nadmierne wydzielanie
śliny, spowolnienie ruchów, niepokój ruchowy wymuszający częste zmiany pozycji
kończyn lub całego ciała, zaburzenie napięcia mięśni (np. krtani), napady
przymusowego patrzenia z rotacją gałek ocznych.
U pacjentów przyjmujących haloperydol długotrwale lub po zaprzestaniu stosowania
leku mogą wystąpić dyskinezy późne – polegają one na szybkich, mimowolnych
skurczach różnych grup mięśni, zaciskaniu oczu, napadach przymusowego patrzenia,
mimowolnych ruchach żuchwy, wysuwaniu języka, zaburzeniach mowy, połykania,
nawet trudnościach w oddychaniu. W przypadku wystąpienia tych objawów, leczenie
należy natychmiast przerwać. Stwierdzono, że mimowolne ruchy języka mogą być
wczesnym objawem dyskinez późnych. Odstawienie leku w momencie zaobserwowania
tego działania niepożądanego pozwala uniknąć rozwinięcia się pełnych objawów
dyskinez późnych.
Rzadko stwierdzano: splątanie (dezorientacja) lub napady padaczki, depresję,
uspokojenie, pobudzenie, senność, bezsenność, bóle i zawroty głowy, zaostrzenie
objawów psychotycznych.
Sporadycznie podczas stosowania haloperydolu może dojść do rozwoju złośliwego
zespołu neuroleptycznego. Charakteryzuje się on jednoczesnym wystąpieniem
zahamowania ruchowego, zwiększeniem napięcia mięśni szkieletowych wraz z
drżeniami i ruchami mimowolnymi, wysoką temperatura ciała, bladością, wzmożonym
poceniem się, ślinotokiem, przyspieszeniem akcji serca i oddechu, wahaniami
ciśnienia tętniczego oraz zwiększeniem aktywności enzymu - fosfokinazy
kreatynowej w surowicy. Objawy zaburzeń czynności autonomicznego układu
nerwowego, takie jak przyspieszenie akcji serca, zwiększenie lub zmniejszenie
ciśnienia tętniczego oraz nadmierne wydzielanie potu są wczesnymi objawami
hipertermii (przegrzania). W razie wystąpienia tych objawów należy natychmiast
skontaktować się z lekarzem.
Haloperydol, nawet stosowany w małych dawkach u pacjentów wrażliwych na lek
(szczególnie bez psychoz), może wywołać otępienie i spowolnienie, ból i zawroty
głowy lub reakcje paradoksalne (pobudzenie lub bezsenność).
Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, utrata apetytu, zaparcia,
niestrawność.
Zaburzenia endokrynologiczne: zwiększenie stężenia prolaktyny (hormonu)
we krwi powodujące mlekotok, ginekomastię (powiększenie sutków u mężczyzn),
zaburzenia cyklu miesiączkowego (skąpe miesiączkowanie i brak miesiączki).
Donoszono o zaburzeniach erekcji i wytrysku. Rzadko odnotowano zmniejszenie
stężenia glukozy we krwi i zespół niewłaściwego wydzielania hormonu
antydiuretycznego.
Zaburzenia układu krążenia: niedociśnienie tętnicze (szczególnie u
pacjentów w podeszłym wieku), przyspieszenie czynności serca, rzadko
podwyższenie ciśnienia tętniczego. Po zastosowaniu dużych dawek haloperydolu, po
podaniu dożylnym oraz u predysponowanych osób częściej mogą wystąpić zaburzenia
rytmu serca, zmiany w obrazie elektrokardiogramu (wydłużenie odstępu QT).
Zaburzenia autonomicznego układu nerwowego: suchość błony śluzowej jamy
ustnej, nadmierne wydzielanie śliny, zamazane widzenie, zatrzymanie moczu,
nadmierne wydzielanie potu.
Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej: rzadko obrzęk, wysypki skórne (w
tym pokrzywka), rumień wielopostaciowy, złuszczające zapalenie skóry. W bardzo
rzadkich przypadkach nadwrażliwość na światło.
Inne działania niepożądane: rzadko odnotowywano zapalenie wątroby
(związane z zastojem żółci) z żółtaczką, przemijające zaburzenia czynności
wątroby przebiegające bez żółtaczki, priapizm (uporczywy, bolesny wzwód prącia),
zmiany masy ciała. Może wystąpić wysoka temperatura ciała związana z rozwojem
złośliwego zespołu neuroleptycznego. Odnotowywano również obniżenie temperatury
ciała.
W bardzo rzadkich przypadkach: nieprawidłowy skład krwi, reakcje nadwrażliwości,
w tym reakcje typu wczesnego (anafilaksja). Sporadycznie odnotowywano reakcje
miejscowe, takie jak rumień, obrzęk, tkliwe uciskowo guzki.
U niektórych osób w czasie stosowania leku Decaldol mogą wystąpić inne
działania niepożądane. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, także
niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.
Przechowywać w temperaturze nie wyższej niż 25°C. Chronić od światła.
Nie zamrażać. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku Decaldol po upływie terminu ważności zamieszczonego
na opakowaniu.
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do
podmiotu odpowiedzialnego:
Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A.
ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa
tel. (22) 691 39 00
Data opracowania ulotki: 13.12.2007
|