• Ulotka
• Charakterystyka
• Źródło informacji
• Zgłoś działanie niepożądane

Pobierz ulotkę informacyjną o leku w formacie PDF

Amotaks 1 g

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” S.A.

tabletki

Substancja czynna:
Amoxicillin

Synonimy

Amoxicillin Amoksisilin; Amoksisilliini; Amoxicilina; Amoxicilline; Amoxicillinum; Amoxycillin

Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku. Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
• Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

AMOTAKS

1 g
Tabletki

Amoxicillinum

Skład leku
Jedna tabletka zawiera:

Opakowania
16 tabletek (2 blistry po 8 tabletek) w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

1. Co to jest Amotaks i w jakim celu się go stosuje
2. Zanim zastosuje się Amotaks
3. Jak stosować Amotaks
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie leku Amotaks
6. Inne informacje

1. Co to jest lek Amotaks i w jakim celu się go stosuje

Lek Amotaks zawiera jako substancję czynną amoksycylinę, która jest półsyntetyczną penicyliną. Antybiotyk ten działa bakteriobójczo na wiele bakterii Gram-ujemnych i Gram-dodatnich.
Amoksycylina przenika przez łożysko i w niewielkich ilościach do mleka matki. Wydalana jest głównie w postaci niezmienionej przez nerki.

Wskazania do stosowania

• Zakażenia górnych dróg oddechowych (zapalenie ucha, gardła, zatok).
• Zakażenia dolnych dróg oddechowych.
• Zakażenia układu moczowego.
• Zakażenia skóry i tkanek miękkich.
• Ostra, niepowikłana rzeżączka.
• Zapobieganie zapaleniu wsierdzia przed zabiegami torakochirurgicznymi (operacje w obrębie klatki piersiowej), stomatologicznymi i na drogach oddechowych u osób ze zwiększonym ryzykiem.

2. Zanim zastosuje się lek Amotaks

Przed rozpoczęciem stosowania leku Amotaks lekarz powinien zlecić wykonanie badania lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu wyniku antybiogramu lekarz może zmienić antybiotyk.
Nie należy stosować leku Amotaks u pacjentów uczulonych na penicyliny lub inne antybiotyki beta-laktamowe (np. cefalosporyny), lub którykolwiek składnik leku ani u pacjentów z mononukleozą.

Stosując lek Amotaks należy wziąć pod uwagę poniższe ostrzeżenia

• Przed rozpoczęciem stosowania leku Amotaks pacjent powinien zgłosić lekarzowi, jeśli w przeszłości występowały u niego reakcje nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny. Bardzo rzadko w czasie leczenia amoksycyliną mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku drogą pozajelitową (we wstrzyknięciach domięśniowych lub dożylnych). Prawdopodobieństwo reakcji nadwrażliwości jest większe u osób ze skłonnością do reakcji alergicznych na wiele różnych substancji. Reakcje takie opisywano u osób z alergią na penicylinę.
  W przypadku wystąpienia ostrych postaci reakcji alergicznych po podaniu amoksycyliny, lek należy natychmiast odstawić i jak najszybciej zwrócić się do lekarza.
  Pacjenci z mononukleozą lub z zaburzeniami limfatycznymi, w tym z białaczką limfatyczną przed rozpoczęciem leczenia lekiem Amotaks powinni poinformować o tych schorzeniach lekarza. U pacjentów tych częściej występują wysypki podczas stosowania leku.
• Pacjenci, u których w przeszłości występowały choroby przewodu pokarmowego, szczególnie zapalenie okrężnicy, powinni przed przyjęciem leku poinformować o tym lekarza.
• Pacjenci z niewydolnością nerek, przed przyjęciem leku, powinni poinformować o tym lekarza.
• Długotrwałe podawanie antybiotyków może być przyczyną nadmiernego rozwoju niewrażliwych bakterii lub grzybów. W przypadku pojawienia się nowych zakażeń grzybiczych lub bakteryjnych podczas leczenia amoksycyliną lek należy natychmiast odstawić i skontaktować się z lekarzem.
• Antybiotyki o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego (np. makrolidy, penicyliny półsyntetyczne, cefalosporyny) mogą niekiedy wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelit, którego objawem jest ciężka lub długotrwała biegunka. Zaburzenie prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach umożliwia namnożenie pałeczki Clostridium difficile, której toksyny wywołują objawy kliniczne rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Dlatego pacjenci, u których biegunka wystąpiła podczas stosowania antybiotyku lub wkrótce po jego odstawieniu, nie powinni sami jej leczyć, lecz zwrócić się do lekarza. W przypadku stwierdzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelit konieczne jest niezwłoczne przerwanie podawania amoksycyliny i zastosowanie odpowiedniego leczenia. W lżejszych przypadkach wystarcza zwykle odstawienie leku, w cięższych podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco.

Należy skonsultować się z lekarzem, nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości.

Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby
U pacjentów z niewydolnością nerek proces eliminacji leku jest spowolniony i istnieje ryzyko zwiększenia stężenia leku w surowicy. Dlatego u pacjentów tych dawkowanie ustala lekarz indywidualnie w zależności od stopnia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny).

Ciąża
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Amoksycylina może być stosowana w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.

Karmienie piersią
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.
Amoksycylina przenika w niewielkich ilościach do mleka matki i może spowodować uczulenie u karmionego niemowlęcia. Kobiety karmiące piersią podczas stosowania leku Amotaks powinny zachować ostrożność.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Amotaks
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

• Probenecyd podawany jednocześnie z lekiem Amotaks zwalnia proces eliminacji amoksycyliny przez nerki i może zwiększać jej stężenie w surowicy krwi.
• Podczas jednoczesnego podawania amoksycyliny z lekami działającymi bakteriostatycznie (np. chloramfenikol, erytromycyna, sulfonamidy) może zmniejszyć się jej bakteriobójcze działanie.
• Podawanie antybiotyków o szerokim zakresie działania, w tym również amoksycyliny, może zmniejszać działanie doustnych środków antykoncepcyjnych.
  Podczas leczenia lekiem Amotaks zaleca się stosowanie dodatkowo niehormonalnych metod antykoncepcji.
• Allopurynol podawany podczas leczenia amoksycyliną zwiększa ryzyko wystąpienia skórnych reakcji uczuleniowych.
• Amoksycylina podawana jednocześnie z lekami przeciwzakrzepowymi (np. acenokumarol) może nasilić ich działanie i spowodować krwotok. W przypadku ich jednoczesnego stosowania lekarz zaleci dodatkowe kontrole czasu krzepnięcia krwi.
• U pacjentów leczonych amoksycyliną wyniki testów oznaczających zawartość glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego w przypadku konieczności wykonania takiego oznaczenia zaleca się stosowanie metod enzymatycznych.

3. Jak stosować lek Amotaks

Lek Amotaks należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.
W przypadku wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem.
W razie konieczności podania mniejszej dawki, dostępne są kapsułki o mocy 250 mg i 500 mg.

Dorośli i dzieci powyżej 10 lat (o masie ciała powyżej 40 kg)
Zwykle stosuje się dawkę 250 mg do 500 mg co 8 godzin.
W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 6 g na dobę.
Zapalenie ucha, gardła - w zakażeniach lekkich i umiarkowanych - 250 mg co 8 godzin; w ciężkich zakażeniach - 500 mg co 8 godzin lub 750 mg co 12 godzin.
Zakażenia układu moczowego - 250 mg co 8 godzin; w ciężkich zakażeniach - 500 mg co 8 godzin.
Zakażenia skóry i tkanek miękkich - 250 mg co 12 godzin; w ciężkich zakażeniach - 500 mg co 8 godzin.
Zakażenia dolnych dróg oddechowych - 500 mg co 8 godzin.
Rzeżączka - jednorazowo 3 g.
Zapobieganie zapaleniu wsierdzia - 3 g do 4 g na 1 godzinę przed zabiegiem, w uzasadnionych przypadkach kolejną dawkę można podać po 8 godzinach.

Dzieci do 10 lat (do 40 kg masy ciała)
Zwykle stosuje się dawkę 20 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych (co 8 godzin).
W zakażeniach ciężkich lub wywołanych mniej wrażliwymi bakteriami lekarz może zwiększyć dawkę leku do 40 mg/kg mc./dobę w 3 dawkach podzielonych (co 8 godzin).
Rzeżączka - jednorazowo 50 mg/kg mc.
Jeśli w trakcie stosowania leku pacjent odnosi wrażenie, że działanie leku jest za mocne lub za słabe powinien zwrócić się do lekarza.

Czas leczenia
Lek Amotaks należy podawać jeszcze przez 3 do 4 dni po ustąpieniu objawów.
O dokładnym czasie leczenia decyduje lekarz.

Sposób podawania
Dawki amoksycyliny do 500 mg można podawać bez względu na posiłek, zaś dawkę 750 mg i wyższe należy podawać tuż przed lekkim posiłkiem.
W przypadku, kiedy podawanie leku Amotaks w postaci tabletek lub kapsułek jest niemożliwe (np. małe dzieci), amoksycylinę można podać w postaci granulatu do sporządzania zawiesiny doustnej lub w postaci do podawania pozajelitowego (w zastrzykach).

W przypadku podania większej dawki leku Amotaks niż zalecana
Objawami przedawkowania amoksycyliny są nudności, wymioty, biegunka, zaburzenia równowagi wodno-elektrolitowej, wytrącanie się kryształów w moczu. W przypadku przedawkowania amoksycyliny należy przerwać leczenie antybiotykiem i skontaktować się z lekarzem.
W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza.

W przypadku pominięcia dawki leku Amotaks
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub podać kolejną dawkę o właściwej porze i kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Amotaks może powodować działania niepożądane.
Działania niepożądane pojawiające się po zastosowaniu leków można sklasyfikować jako: bardzo często (częściej niż u jednego pacjenta na 10), często (częściej niż u jednego pacjenta na 100 i rzadziej niż u jednego pacjenta na 10), niezbyt często (częściej niż u jednego pacjenta na 1 000 i rzadziej niż u jednego pacjenta na 100), rzadko (częściej niż u jednego pacjenta na 10 000 i rzadziej niż u jednego pacjenta na 1 000), bardzo rzadko (rzadziej niż u jednego pacjenta na 10 000).

• Zaburzenia krwi i układu chłonnego:
  bardzo rzadko: przemijające zmniejszenie liczby krwinek białych i płytek krwi, niedokrwistość spowodowana rozpadem krwinek, wydłużone parametry krzepliwości krwi (czas krwawienia i czas protrombinowy).
• Zaburzenia układu nerwowego:
  bardzo rzadko: przemijająca nadmierna ruchliwość, pobudzenie, niepokój, senność, stan dezorientacji, zawroty głowy - ustępują po odstawieniu antybiotyku. Drgawki mogą pojawić się u pacjentów z niewydolnością nerek lub przyjmujących duże dawki leku.
• Zaburzenia żołądka i jelit:
  często: biegunka;
  niezbyt często: wymioty, nudności;
  bardzo rzadko: rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego - może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu leczenia.
• Zaburzenia nerek i dróg moczowych:
  bardzo rzadko: śródmiąższowe zapalenie nerek, bezmocz, krystaluria występują w pojedynczych przypadkach, z reguły u pacjentów otrzymujących duże dawki antybiotyku lub u pacjentów z już istniejącymi zaburzeniami czynności nerek.
• Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:
  bardzo rzadko: zakażenia grzybicze skóry i błon śluzowych.
• Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:
  bardzo rzadko: ból głowy, zmęczenie.
• Reakcje uczuleniowe
  Zaburzenia układu immunologicznego:
  bardzo rzadko: obrzęk naczynioruchowy (obrzęk zlokalizowany najczęściej w okolicy twarzy lub gardła, mogący być groźny dla życia), wstrząs anafilaktyczny (ciężka reakcja alergiczna), objawy choroby posurowiczej, takie jak pokrzywka na skórze z uczuciem pieczenia, gorączka, bóle mięśni, zaczerwienienie i obrzęk stawów.
  Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:
  niezbyt często: wysypki, świąd, pokrzywka;
  rzadko: rumień wielopostaciowy;
  bardzo rzadko: ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry), ostra uogólniona osutka krostkowa.
  Wysypki częściej pojawiają się u pacjentów z mononukleozą oraz u pacjentów z zaburzeniami limfatycznymi, w tym z białaczką limfatyczną.
  Ciężkie reakcje nadwrażliwości dotyczą z reguły pacjentów uczulonych na wiele alergenów, którym podaje się duże dawki leku, zwłaszcza parenteralnie (we wstrzyknięciach). W przypadku wystąpienia którejś z powyżej przedstawionych reakcji uczuleniowych należy natychmiast odstawić antybiotyk i skontaktować się z lekarzem.
• Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:
  niezbyt często: niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej);
  bardzo rzadko: zapalenie wątroby i żółtaczka cholestatyczna (spowodowana zastojem żółci).

U niektórych pacjentów podczas stosowania leku Amotaks mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania powyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Amotaks

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od wilgoci.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin S.A.
Warszawa
Numer telefonu: 22-811-18-14

Data zatwierdzenia ulotki:

Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.