• Ulotka
• Charakterystyka
• Źródło informacji
• Zgłoś działanie niepożądane

Pobierz ulotkę informacyjną o leku w formacie PDF

Ampicillin TZF

Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne „Polfa” S.A.

proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Substancja czynna:
Ampicillin

Synonimy

Ampicillin Aminobenzylpenicillin; Ampicilin; Ampicilina; Ampicilinas, bevandenis; Ampicillin, vattenfritt; Ampicilline; Ampicilline anhydre; Ampicillinum; Ampicillinum anhydricum; Ampicylina bezwodna; Ampisilin; Ampisilliini; Ampisilliini, vedetön; Anhydrous Ampicillin; Vízmentes ampicillin

Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku. Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.

• Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
• Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
• Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
• Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

AMPICILLIN

Ampicillinum

250 mg, 500 mg, 1g, 2 g
Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań domięśniowych i dożylnych

SKŁAD LEKU
Jedna fiolka zawiera 250 mg, 500 mg, 1 g lub 2 g ampicyliny (w postaci soli sodowej)

Dawki 250 mg, 500 mg, 1 g i 2 g zawierają odpowiednio 18 mg, 35 mg, 72 mg i 142 mg sodu.

Opakowania
1 fiolka w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny
Tarchomińskie Zakłady Farmaceutyczne "Polfa" Spółka Akcyjna
ul. A. Fleminga 2
03-176 Warszawa

Spis treści ulotki:

1. Co to jest lek Ampicillin i w jakim celu się go stosuje
2. Zanim zastosuje się lek Ampicillin
3. Jak stosować lek Ampicillin
4. Możliwe działania niepożądane
5. Przechowywanie leku Ampicillin
6. Inne informacje

1. Co to jest lek Ampicillin i w jakim celu się go stosuje

Ampicylina jest półsyntetyczną penicyliną o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego. Należy do grupy antybiotyków β-laktamowych. Bakteriobójczy mechanizm działania leku polega na blokowaniu biosyntezy ściany komórkowej bakterii. Ampicylina jest wrażliwa na działanie β-laktamaz.
Aktywność przeciwbakteryjna:
Ampicylina w warunkach in vitro wykazuje bakteriobójcze działanie na następujące drobnoustroje:
Bakterie Gram-dodatnie
α- i β-hemolizujące paciorkowce, Staphylococcus pneumoniae, gronkowce (szczepy nie wytwarzające penicylinazy), Bacillus anthracis, Clostridium spp., Corynobacterium xerose oraz większość szczepów enterokoków
Bakterie Gram-ujemne
Haemophilus influenzae, Neisseria gonorrhoeae, Neisseria meningitidis, Proteus mirabilis, wiele szczepów Salmonella (w tym Salmonella typhosa), Shigella spp., Escherichia coli
Ampicylina jest inaktywowana przez penicylinazy, dlatego też jest nieskuteczna w zakażeniach wywoływanych przez drobnoustroje wytwarzające penicylinazy, jak np. większość szczepów gronkowców, Pseudomonas aeruginosa, Proteus vulgaris, Klebsiella pneumoniae, Enterobacter aerogenes oraz niektóre szczepy Escherichia coli.

Ampicylina nie działa również na Rickettsia, Mycoplasma, oraz Miyagawanella (zwanymi wielkimi wirusami).
Ampicylinę stosuje się pozajelitowo w postaci soli sodowej.
Z białkami osocza lek wiąże się w około 20%.
Ampicylina dobrze przenika do większości tkanek i płynów ustrojowych. Wysokie stężenia osiąga w moczu, żółci, płynie stawowym, płynach jamy opłucnowej i otrzewnowej, płynie osierdziowym. Przenika również do wód płodowych i płodu. W niewielkich ilościach lek przenika również do mleka matki.
W płynie mózgowo-rdzeniowym ampicilina uzyskuje stężenia terapeutyczne tylko w stanie zapalnym.
Po podaniu parenteralnym 60 - 80% dawki ampicyliny wydalane jest w postaci nie zmienionej przez nerki. Upośledzenie czynności nerek powoduje zmniejszenie szybkości wydalania leku. W niewielkim stopniu lek wydalany jest z żółcią.
Podczas hemodializy 40% ampicyliny wydalane jest w ciągu 6 godzin.

Wskazania do stosowania:
Ampicylinę pozajelitowo stosuje się, gdy nieodpowiednie lub niemożliwe jest podanie jej w postaci doustnej w następujących zakażeniach:

• ostre i przewlekłe zakażenia układu moczowego, wywoływane przez Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterococcus spp., Shigella spp., Salmonella spp. (w tym szczepy Salmonella typhi), Neissseria gonorrhoeae (szczepy nie wytwarzające penicylinazy),
• zakażenia dróg oddechowych wywoływane przez nie wytwarzające penicylinazy szczepy bakterii Haemophilus influenzae, Streptococcus spp. (w tym Streptococcus pneumoniae), Staphylococcus spp.,
• zakażenia przewodu pokarmowego wywoływane przez Salmonella spp. (w tym Salmonella typhi), Escherichia coli, Proteus mirabilis, Enterococcus spp.,
• zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych wywoływane przez szczepy Neisseria meningitidis, Listeria monocytogenes, wrażliwe szczepy Haemophilus influenzae, Streptococcus pneumoniae (często w skojarzeniu z aminoglikozydami),
• zapalenie wsierdzia wywoływane przez wrażliwe szczepy Streptococcus spp., Staphylococcus spp., Enterococcus spp., Escherichia coli.

2. Zanim zastosuje się lek Ampicillin

Przed rozpoczęciem leczenia ampicyliną należy przeprowadzić badanie lekowrażliwości wyizolowanego drobnoustroju, wywołującego zakażenie. Leczenie może być wdrożone przed uzyskaniem wyniku lekowrażliwości drobnoustroju. Po uzyskaniu wyniku antybiogramu może być konieczna odpowiednia zmiana leku.
Leku nie mogą stosować pacjenci uczuleni na ampicylinę lub inne antybiotyki β-laktamowe (penicyliny, cefalosporyny) oraz pacjenci z mononukleozą lub białaczką limfatyczną.

Stosując Ampicillin należy wziąć pod uwagę poniższe ostrzeżenia:

• Jeśli w trakcie leczenia ampicyliną wystąpi wysypka, należy zmienić antybiotyk.
• Bardzo rzadko w czasie leczenia ampicyliną mogą wystąpić ciężkie objawy nadwrażliwości w postaci reakcji anafilaktycznej. Większe prawdopodobieństwo takiej reakcji występuje po podaniu antybiotyku we wstrzyknięciach (drogą parenteralną). Reakcje nadwrażliwości występują częściej u osób z alergią na wiele różnych substancji. Reakcje takie opisywano u osób z alergią na penicylinę. Przed przyjęciem jakiejkolwiek penicyliny pacjent powinien poinformować lekarza o występowaniu reakcji nadwrażliwości na penicyliny, cefalosporyny lub inne alergeny w przeszłości.
  W przypadku wystąpienia ostrych postaci reakcji alergicznych po podaniu ampicyliny, lek należy natychmiast odstawić i wprowadzić odpowiednie leczenie.
• Ampicylinę należy ostrożnie stosować u pacjentów:
  • z niewydolnością nerek (w dawkowaniu należy uwzględnić klirens kreatyniny)
  • z chorobami przewodu pokarmowego w wywiadzie, w szczególności w zapaleniu jelita grubego
• Długotrwałe leczenie ampicyliną może spowodować nadmierne namnażanie się niewrażliwych na lek drobnoustrojów (np. Candida albicans, Pseudomonas aeruginosa). Dotyczy to zwłaszcza osób przewlekle chorych lub z zaburzoną odpornością organizmu.
• Antybiotyki o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego mogą niekiedy wywoływać rzekomobłoniaste zapalenie jelit. Zaburzenia składu prawidłowej flory bakteryjnej w jelitach umożliwia namnożenie pałeczki Clostridium difficile, której toksyny wywołują objawy kliniczne rzekomobłoniastego zapalenia jelit. Dlatego pacjent, u którego biegunka wystąpiła podczas stosowania antybiotyku lub wkrótce po jego odstawieniu, powinien zwrócić się do lekarza. W przypadku stwierdzenia rzekomobłoniastego zapalenia jelit konieczne jest niezwłoczne przerwanie podawania ampicyliny i zastosowanie odpowiedniego leczenia. W lżejszych przypadkach wystarcza zwykle odstawienie leku, w cięższych podaje się doustnie metronidazol lub wankomycynę. Przeciwwskazane jest podawanie leków hamujących perystaltykę jelit lub innych działających zapierająco.

Ciąża:
Lek może być podawany kobietom w ciąży jedynie w przypadku zdecydowanej konieczności.
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Karmienie piersią:
Lek w niewielkich ilościach przenika do mleka matki, dlatego podczas podawania ampicyliny kobietom w okresie laktacji należy zachować ostrożność.
Przed zastosowaniem leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn:
Brak danych dotyczących wpływu leku na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania urządzeń mechanicznych.

Stosowanie innych leków jednocześnie z lekiem Ampicillin:

• Probenecyd podany równocześnie z ampicyliną powoduje wzrost jej stężenia we krwi oraz wydłużenie okresu półtrwania leku w surowicy.
• Ampicylina wykazuje działanie antagonistyczne z antybiotykami działającymi bakteriostatycznie (tetracykliną i erytromycyną).
• Allopurinol podany równocześnie z ampicyliną nasila występowanie wysypek skórnych, zwłaszcza u pacjentów z podwyższonym stężeniem kwasu moczowego we krwi.
• Istnieją doniesienia o osłabianiu działania doustnych środków antykoncepcyjnych przez ampicylinę.
• U pacjentów leczonych ampicyliną wyniki oznaczeń glukozy w moczu mogą być fałszywie dodatnie, dlatego w przypadku konieczności wykonania takiego oznaczenia zaleca się wykonywanie testów enzymatycznych.

Niezgodności farmaceutyczne
Ampicyliny nie należy podawać z preparatami krwi lub innymi płynami zawierającymi białka (np. hydrolizatami białek), lub z lipidowymi emulsjami do podań dożylnych.
Roztworów ampicyliny nie należy mieszać z innymi lekami w jednej strzykawce lub butelce z płynami do wlewów ze względu na możliwość jej inaktywacji.

Informacje zawarte w tej ulotce mogą także dotyczyć leków stosowanych w przeszłości lub tych, które będą stosowane w przyszłości.
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

3. Jak stosować lek Ampicillin

Dawkowanie leku powinno być uzależnione od czynnika patogennego, wieku pacjenta, masy ciała i ciężkości zakażenia.
Ampicylinę można podawać domięśniowo lub dożylnie.
Gdy to tylko będzie możliwe, należy kontynuować leczenie podając doustną postać ampicyliny.

Dorośli i dzieci o masie ciała od 20 kg

• Zakażenia układu moczowego: 500 mg co 6 godzin; rzeżączkowe zapalenie układu moczowego: 2 dawki po 500 mg podane w odstępie 12 godzin.
• Bakteryjne zakażenia dróg oddechowych: zwykle stosuje się 250 mg do 500 mg co 6 godzin.
• Zakażenia przewodu pokarmowego: 500 mg domięśniowo lub dożylnie co 6 godzin.
• Bakteryjne zapalenie opon mózgowych, zapalenie wsierdzia: 1 g do 2 g domięśniowo lub dożylnie 6 do 8 razy na dobę, co 3 lub 4 godziny

Maksymalna dawka dla dorosłych wynosi 14 g na dobę.

Dzieci o masie ciała do 20 kg:
W większości zakażeń bakteryjnych zwykle podaje się 12,5 mg/kg mc. dożylnie lub domięśniowo co 6 godzin
Bakteryjne zapalenie opon mózgowych

• Noworodki do 2 kg masy ciała - dożylnie lub domięśniowo, 25 mg do 50 mg/kg mc. co 12 godzin w pierwszy tygodniu życia, a następnie 50 mg/kg mc. co 8 godzin.
• Noworodki o masie ciała 2 kg i powyżej - dożylnie lub domięśniowo, 50 mg/kg mc. co 8 godzin w pierwszy tygodniu życia, a następnie 50 mg/kg mc. co 6 godzin.

Chorzy z niewydolnością nerek
U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 10 ml/min) należy rozważyć zmniejszenie dawki lub zwiększenie przerwy między kolejnymi podaniami leku.
W przypadku pacjentów dializowanych, po zakończeniu dializy należy podać dawkę uzupełniającą.
W przypadku wrażenia, że działanie leku jest za mocne lub za słabe, należy zwrócić się do lekarza.

Czas stosowania
Lek należy podawać jeszcze przez 48 do 72 godzin po ustąpieniu objawów chorobowych (z wyjątkiem leczenia rzeżączki).
W przypadku zakażeń wywołanych przez β-hemolizujące szczepy paciorkowców leczenie powinno trwać przez co najmniej 10 dni.

Sposób przygotowania roztworów
Wstrzyknięcia domięśniowe:
Zawartość fiolki rozpuścić w 1,5 do 5 ml wody do wstrzykiwań (odpowiednio do dawki).
Wstrzyknięcia dożylne:
Zawartość fiolki rozpuścić w 5 do 10 ml wody do wstrzykiwań. Wstrzykiwać powoli, przez około 3 do 5 minut.
Wlewy kroplowe:
Przygotowany roztwór o stężeniu 500 mg w 50 ml (10 mg/ml) wody do wstrzykiwań należy podawać z szybkością 100 mg/min.

W przypadku zastosowania większej dawki leku Ampicillin niż zalecana
Po przedawkowaniu ampicyliny mogą wystąpić nudności, wymioty, biegunka, a niekiedy może także dojść do podrażnienia ośrodkowego układu nerwowego i wystąpienia drgawek. W przypadku przedawkowania ampicyliny, lek należy natychmiast odstawić, monitorować podstawowe czynności życiowe (oddech, tętno, ciśnienie krwi) i w razie konieczności zastosować leczenie objawowe.
Ampicylina może być usunięta z organizmu podczas hemodializy.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

W przypadku pominięcia dawki leku Ampicillin
W przypadku pominięcia dawki leku o stałej, określonej porze, lek należy podać jak najszybciej, jeśli czas do podania kolejnej dawki jest wystarczająco długi, lub kontynuować regularne podawanie leku.
Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Ampicillin może powodować działania niepożądane.

• Reakcje alergiczne - rumień, wysypka, pokrzywka, gorączka. Ciężkie reakcje alergiczne (w tym wstrząs anafilaktyczny, ciężkie reakcje skórne, jak zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna nekroliza naskórka) występują rzadko, z reguły u pacjentów uczulonych na liczne alergeny, którym podawano duże dawki leku. W razie wystąpienia jakiejkolwiek reakcji alergicznej należy natychmiast odstawić ampicylinę i zastosować inny antybiotyk.
• Przemijające zmiany w obrazie krwi (obniżenie liczby krwinek czerwonych lub hemoglobiny we krwi, plamica małopłytkowa, zwiększenie liczby granulocytów eozynochłonnych we krwi, zmniejszenie liczby krwinek białych we krwi, brak granulocytów).
• Zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, niewielkie, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy glutaminianowo-asparaginianowej.
• Zaburzenia czynności układu pokarmowego - biegunka, nudności, wymioty, rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (może pojawić się podczas trwania lub po zakończeniu terapii). Objawy te najczęściej występują u pacjentów otrzymujących ampicylinę doustnie.

U niektórych pacjentów podczas stosowania Ampicillin mogą wystąpić inne działania niepożądane. W przypadku zaobserwowania powyżej opisanych lub innych objawów niepożądanych, nie wymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Przechowywanie leku Ampicillin

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła.

6. Inne informacje

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.
Polfa Tarchomin® S.A.
Warszawa
Numer telefonu: (22) 811-18-14

Data opracowania ulotki:

Nota prawna

Polfa Tarchomin S.A. dokłada wszelkich starań, aby umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta informacje były ścisłe i poprawne. Pomimo tego Polfa Tarchomin S.A. nie może zagwarantować, że informacje umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta są w każdym momencie kompletne oraz aktualne.

Jakiekolwiek wykorzystywanie lub stosowanie preparatów, leków i środków Polfy Tarchomin S.A., zwłaszcza wydawanych na receptę, a także wszelkich innych informacji zawartych w tym serwisie, odbywać się może jedynie po wcześniejszej konsultacji z lekarzem i zapoznaniu się z informacją dołączoną do każdego sprzedawanego preparatu lub leku. Polfa Tarchomin S.A. nie ponosi odpowiedzialności za skutki wykorzystania informacji pobranych z niniejszego serwisu.

Środki farmaceutyczne Polfy Tarchomin S.A. są dopuszczone do obrotu w Polsce na podstawie odpowiednich przepisów prawa oraz decyzji organów administracyjnych.

Prawa autorskie do Ulotki Dla Pacjenta przysługują Polfie Tarchomin S.A. Jakiekolwiek drukowanie, kopiowanie i inne rodzaje wykorzystania mogą odbywać się jedynie i wyłącznie w celach niekomercyjnych, w zakresie użytku własnego. Inne wykorzystania mogą następować wyłącznie za pisemną zgodą Polfy Tarchomin S.A.

Nazwy handlowe umieszczone w Ulotce Dla Pacjenta stanowią zarejestrowane znaki towarowe i jakiekolwiek ich wykorzystywanie odbywać się może jedynie za zgodą ich właścicieli.