
|
E-mail nadawcy:
|
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
|
![]() | Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku. Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku. |
Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.
Należy
zachować tę ulotką, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
Należy
zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa
informacja.
Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go
przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są
takie same.
Skład
Lanzogen 15 kapsułki dojelitowe twarde
Każda kapsułka dojelitowa zawiera: 15 mg lansoprazolu
Lanzogen 30 kapsułki dojelitowe twarde
Każda kapsułka dojelitowa zawiera: 30 mg lansoprazolu
oraz
substancje pomocnicze:
sacharoza, ziarenka (skrobia kukurydziana, sacharoza, woda oczyszczona), sodu
laurylosiarczan, meglumina, mannitol, hypromeloza, makrogol 6000, talk, polisorbat 80, tytanu
dwutlenek, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer 1:1, rozproszenie 30%
otoczka kapsułki:
żelatyna, dwutlenek tytanu (El71) i woda oczyszczona,
kapsułka 15 mg zawiera żółcień chinolinową (E104)
Dostępne opakowania:
14, 28, kapsułek w blistrach.
15 mg kapsułki żółte
30 mg kapsułki białe.
Podmiot odpowiedzialny:
Kromme Rijn Apotheek B.V.
Langstraat 4c, 3981 EV Bunnik
Holandia
Wytwórca:
Liconsa S.A.
Avda. Miralcampo, No 7,
Poligono Industrial Miralcampo
19 200 Azuqueca de Henares (Guadalajara)
Hiszpania
Generics [UK] Limited
Station Close
Potters Bar
Hertfordshire, EN6 1TL
Wielka Brytania
McDermott Laboratories Ltd (t/a Gerard Laboratories)
35/36 Baldoyle Industrial Estate,
Grange Road
Dublin 13
Irlandia
Spis treści ulotki:
Lek ma postać twardych kapsułek dojelitowych, opornych na działanie kwasu żołądkowego. Dzięki temu dociera do jelit i jest powoli uwalniany. Lansoprazol, substancja czynna leku, należy do grupy leków nazywanych inhibitorami pompy protonowej. Zmniejsza wytwarzanie kwasu żołądkowego.
Wskazania do stosowania:
Nie należy stosować leku LanzoGen, jeśli:
Zachować szczególną ostrożność stosując lek Lanzogen:
Stosowanie leku Lanzogen z jedzeniem i piciem
Lek należy przyjmować przed posiłkiem.
Ciąża:
Przed zastosowaniem leku należ poradzić się lekarza.
Nie zaleca się
stosowania leku Lanzogen u kobiet w ciąży.
Karmienie piersią:
Przed zastosowaniem leku należ poradzić się lekarza.
Nie zaleca się stosowania leku Lanzogen u kobiet karmiących piersią.
Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn:
Mogą wystąpić takie działania niepożądane, jak zawroty głowy i uczucie
zmęczenia. W takiej sytuacji zdolność do szybkiego reagowania może być
zmniejszona. Należy wziąć to pod uwagę podczas prowadzenia pojazdów lub obsługi
urządzeń mechanicznych.
Ważne informacje o niektórych składnikach leku Lanzogen:
Lek zawiera sacharozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych
cukrów, to przed przyjęciem leku powinien się on skontaktować z lekarzem.
Stosowanie innych leków
Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet
tych które wydawane są bez recepty.
Leki metabolizowane przez cytochrom P450
W związku z tym, że lansoprazol jest metabolizowany przez zespół enzymów
cytochromu P450 (CYP2C19 i CYP3A4), możliwe są interakcje lansoprazolu z innymi lekami
metabolizowanymi przez ten sam układ enzymatyczny.
Działanie innych leków na lansoprazol:
Leki hamujące CYP2C19
Leki hamujące CYP2C19 mogą zwiększać stężenie lansoprazolu w surowicy. Fluwoksamina, inhibitor CYP2C19, zwiększała stężenie lansoprazolu w surowicy nawet czterokrotnie.
Leki hamujące CYP3A4
Leki hamujące CYP3A4, takie jak ketokonazol, itrakonazol, inhibitory
proteazy, makrolidy i inne, mogą znacząco zwiększać stężenie lansoprazolu w osoczu.
Działanie lansoprazolu na inne leki
Ketokonazol i itrakonazol
Wchłanianie ketokonazolu i itrakonazolu z przewodu pokarmowego zwiększa się w
obecności kwasu żołądkowego. Jednoczesne stosowanie lansoprazolu może być
przyczyną zmniejszenia stężeń ketokonazolu i itrakonazolu. W związku z tym
należy takich połączeń unikać. Podobne działanie może występować w przypadku
łączenia lansoprazolu z innymi lekami, których wchłanianie zależne jest od pH.
Digoksyna
Jednoczesne stosowanie lansoprazolu i digoksyny może powodować zwiększenie
stężenia digoksyny w osoczu. W związku z tym u pacjentów przyjmujących digoksynę
lekarz będzie kontrolował jej stężenie w osoczu i w razie potrzeby dostosowywał
dawkę leku.
Leki metabolizowane przez CYP3A4
Lansoprazol może powodować zwiększenie stężenia leków metabolizowanych przez
CYP3A4. Zaleca się ostrożność podczas leczenia skojarzonego lansoprazolem i
lekami metabolizowanym przez ten enzym.
Takrolimus
Jednoczesne stosowanie lansoprazolu zwiększa stężenie takrolimusu w osoczu
(substrat CYP3A i P-gp). Ekspozycja na lansoprazol zwiększała średnią ekspozycję
na takrolimus nawet do 81%. Zaleca się, aby lekarz kontrolował stężenie
takrolimusa w osoczu w momencie włączania i odstawiania leczenia lansoprazolem.
Karbamazepina
Zaleca się ostrożność podczas skojarzonego stosowania karbamazepiny (substrat
CYP3A) i lansoprazolu. Połączenie takie może być przyczyną zwiększonego stężenia
karbamazepiny, jak i zmniejszonego stężenia lansoprazolu.
Fenytoina
Badania wskazują, że podczas leczenia skojarzonego z lansoprazolem może być
konieczne zmniejszenie dawki fenytoiny (substrat CYP2C19 i CYP2C9). W czasie włączania
i odstawiania leczenia lansoprazolem zaleca się ostrożność i lekarz powinien kontrolować
stężenia fenytoiny w osoczu.
Warfaryna
Zaleca się ostrożność i zwiększenie częstości kontrolowania przez lekarza,
podczas rozpoczynania i odstawiania leczenia lansoprazolem u pacjentów przyjmujących
warfarynę.
Teofilina
Lansoprazol powoduje zmniejszenie stężenia teofiliny w osoczu o 14%. U
niektórych pacjentów może dojść do istotnego klinicznie spadku stężenia. Zaleca
się ostrożność podczas jednoczesnego stosowania tych leków.
Nie wykazano istotnych klinicznie interakcji między lansoprazolem a niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi lub diazepamem. Oficjalne badania interakcji z lansoprazolem i niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi nie były prowadzone.
Leki zobojętniające kwas żołądkowy i sukralfat mogą zmniejszać biodostępność lansoprazolu. W związku z tym lansoprazol należy przyjmować co najmniej godzinę przed lub godzinę po przyjęciu tych leków.
Dotychczas stwierdzono interakcje pomiędzy lansoprazolem a antybiotykami stosowanymi jednocześnie, podanymi poniżej:
| Jednoczesne stosowanie preparatu | Dawkowanie i czas stosowania leczenia skojarzonego | Działanie* |
| lansoprazol + klarytromycyna | 30 mg + 500 mg 3 razy na dobę przez 5 dni | Wzrost stężenia metabolitu klarytromycyny o 16%; zwiększenie biodostępności lansoprazolu o 19% do 32% |
| lansoprazol + amoksycylina | 30 mg + 1000 mg 3 razy na dobę przez 5 dni | Zmniejszony wychwyt amoksycyliny |
| lansoprazol + metronidazol | Dotychczas nie badano | |
| lansoprazol + klarytromycyna + amoksycylina |
30 mg + 500 mg + 1000 mg 2 razy na dobę przez 5 dni | Zwiększenie biodostępności i wydłużenie okresu półtrwania lansoprazolu o 30 % dla każdego parametru; wzrost stężenia metabolitu klarytromycyny o 30 % |
*Działanie klarytromycyny na farmakokinetykę lansoprazolu zależy prawdopodobnie od genotypu CYP2C19 chorego. U pacjentów ze słabym metabolizmem działanie będzie bardziej zaznaczone, niż u pacjentów z intensywnym metabolizmem.
Jednoczesne przyjmowanie pokarmu zmniejsza biodostępność lansoprazolu. Zaleca się, aby lansoprazol przyjmować przed posiłkiem.
Dawkowanie:
Dostępne są różne dawki leku (15 mg i 30 mg), w zależności od zalecanego
schematu dawkowania.
Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy:
Zalecana dawka wynosi 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie. U pacjentów, u
których przez ten czas nie uzyskano wyleczenia, lek należy podawać w tej samej dawce przez kolejne
dwa tygodnie.
Leczenie choroby wrzodowej żołądka
Zalecana dawka wynosi 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Wrzód zwykle goi
się w ciągu 4 tygodni jednak u pacjentów, u których w tym czasie nie doszło do
wyleczenia wrzodu, lek należy podawać w tej samej dawce przez kolejne 4
tygodnie.
Leczenie refluksowego zapalenia przełyku:
Zalecana dawka lansoprazolu wynosi 30 mg na dobę przez 4 tygodnie. U tych
pacjentów, u których w tym okresie czasu nie uzyskano wyleczenia, lekarz będzie
kontynuował leczenie w tej samej dawce przez kolejne 4 tygodnie.
Profilaktyka (zapobieganie) refluksowego zapalenia przełyku:
15 mg raz na dobę. W razie potrzeby lekarz zwiększy dawkę do 30 mg raz na
dobę.
Zespół Zollingera-Ellisona:
Zalecana dawka początkowa wynosi 60 mg na dobę. Dawkę lekarz dobierze
indywidualnie a leczenie prowadzi tak długo, jak jest to potrzebne. Stosowano
dawki do 180 mg na dobę. Jeśli wymagana dawka dobowa przekracza 120 mg należy
podawać ją w dwóch dawkach podzielonych.
Łagodne wrzody żołądka i dwunastnicy związane ze stosowaniem niesteroidowych
łęków przeciwzapalnych
30 mg na dobę przez 4 tygodnie. U pacjentów, u których nie uzyskano zagojenia
wrzodu, lekarz będzie kontynuował leczenie przez następne 4 tygodnie. U pacjentów z grup
ryzyka lub u pacjentów z trudno gojącymi się wrzodami należy rozważyć dłuższe stosowanie i (lub)
większą dawkę leku.
Profilaktyka (zapobieganie) wrzodów żołądka i dwunastnicy związanych ze
stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych u pacjentów wymagających
stałego leczenia tymi lekami
15 mg na dobę. Jeśli odpowiedź na leczenie jest
niewystarczająca, lekarz zastosuje dawkę 30 mg na dobę.
Objawowa choroba refluksowa przełyku
Zalecana dawka dobowa wynosi 15 mg lub 30 mg na dobę. Zazwyczaj szybko udaje
się uzyskać złagodzenie dolegliwości. Lekarz rozważy indywidualny dobór dawkowania. Jeśli
objawy nie ustępują w ciągu 4 tygodni stosowania dawki 30 mg, lekarz zleci
wykonanie dodatkowych badań.
Eradykacja Helicobacter pylori
30 mg lansoprazolu dwa razy na dobę przez tydzień w skojarzeniu z jednym z
trzech następujących schematów:
Zaburzenia czynności wątroby lub nerek:
Nie ma konieczności zmiany dawkowania u pacjentów z niewydolnością nerek. Nie należy jednak przekraczać dawki 30 mg na dobę u tych pacjentów. Należy zachować ostrożność stosując lansoprazol u pacjentów z łagodną lub umiarkowaną niewydolnością wątroby. U pacjentów z łagodną niewydolnością wątroby dawka nie może być większa niż 30 mg na dobę. U pacjentów z umiarkowaną niewydolnością wątroby dawkę należy zmniejszyć do 15 mg na dobę. Z powodu braku danych u pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby, nie należy u nich stosować lansoprazolu.
Dzieci
Nie stosować lansoprazolu u dzieci, gdyż nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności leku w tej grupie wiekowej.
Osoby w podeszłym wieku
Z uwagi na zmniejszone wydalanie lansoprazolu u osób w podeszłym wieku, leczenie dawkami 15-30 mg należy ustalać zgodnie z indywidualnym zapotrzebowaniem pacjenta. U osób w podeszłym wieku dawka nie może być większa niż 30 mg na dobę.
Kapsułki należy połykać w całości i popijać niewielką ilością płynu. Kapsułki można otworzyć, ale ich zawartości nie należy żuć ani gryźć. Jednoczesne przyjmowanie pokarmu spowalnia i zmniejsza wchłanianie lansoprazolu. Lek jest bardziej skuteczny, jeśli jest przyjmowany na czczo.
W przypadku zażycia większej dawki leku Lanzogen niż zalecana:
Należy natychmiast skonsultować się z lekarzem lub zgłosić się do izby
przyjęć najbliższego szpitala.
Podobnie jak każdy lek, Lanzogen może powodować działania niepożądane.
| Często (>1%) | Niezbyt często (0,1-1%) | Rzadko (0,01-0,1%) | Bardzo rzadko (<0,01%) | |
| Zaburzenia przewodu pokarmowego | Nudności, biegunka, ból brzucha, zaparcia, wymioty, wzdęcia i niestrawność | Suchość w jamie ustnej lub w gardle, zapalenie języka, kandydoza (rodzaj grzybicy) przełyku, zapalenie trzustki | Zapalenie okrężnicy, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, czarne zabarwienie języka | |
| Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej |
Wyprysk, pokrzywka i świąd |
Wybroczyny, plamica, wypadanie włosów, rumień wielopostaciowy, Zespół Stevensa-Johnsona i toksyczno-rozpływna martwica naskórka | ||
| Zaburzenia układu nerwowego | Bóle głowy, zawroty głowy | Niepokój ruchowy, bezsenność, senność, depresja, omamy, splątanie, zawroty głowy i parestezje nadmierna senność, drżenie | ||
| Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych, nerek | Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych | Zapalenie wątroby, żółtaczka i śródmiąższowe zapalenie nerek | ||
| Zaburzenia krwi i układu chłonnego | Trombocytopenia (zmniejszenie liczby płytek krwi), eozynofilia (zmniejszenie liczny jednego rodzaju krwinek białych - granulocytów kwasochłonnych), pancytopenia (zmniejszona liczba krwinek czerwonych, białych i płytek krwi) i agranulocytoza (brak granulocytów), niedokrwistość, leukopenia (zmniejszenie liczby krwinek białych). | Agranulocytoza | ||
| Zaburzenia serca | Obrzęki obwodowe, uczucie kołatania serca i ból w klatce piersiowej | |||
| Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe, tkanki łącznej i kości | Bóle mięśni i stawów | |||
| Zaburzenia oka, zaburzenia narządów zmysłów | Zaburzenia smaku i zaburzenia widzenia | |||
| Zaburzenia endokrynologiczne | Ginekomastia (powiększenie gruczołów sutkowych mężczyzn) mlekotok | |||
| Zaburzenia ogólne | Zmęczenie | Gorączka, nadmierna potliwość, skurcz oskrzeli, impotencja, obrzęk naczynioruchowy (obrzęk dotyczący głębszych warstw skóry i tkanki podskórnej, może także obejmować błony śluzowe) | Wstrząs anafilaktyczny (rodzaj ogólnoustrojowej reakcji alergicznej, której objawami są: zaburzenia krążenia, spadek ciśnienia, skurcz oskrzeli i pokrzywka, w ciężkich przypadkach zgon następuje w ciągu kilku do kilkunastu minut), złe samopoczucie | |
| Badania | Zwiększenie stężenia cholesterolu i triglicerydów |
W razie wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów niepożądanych lub innych objawów niepożądanych niewymienionych w tej ulotce, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.
Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawicielstwa podmiotu odpowiedzialnego
Merck Sp. z o.o.
Aleje Jerozolimskie 178
02-486 Warszawa
tel. 53-59-700
Data opracowania ulotki: 13.10.2006
|