Nowa polityka prywatnosci i plików Cookies - przeczytaj

Szukaj:
Alfabetyczna lista leków: A B C D E F G H I J K L M N O P Q R S T U V W X Y Z A-Z
   Zapisz się na bezpłatny biuletyn!
   e-mail:
 
   Specjalista Pacjent
Reklama
Lexapro 10 mg
| Wyślij znajomemu | Wydrukuj tę stronę
Powiadom znajomego o tej stronie
E-mail nadawcy:
E-mail odbiorcy:
Możesz podać kilka adresów, rozdzielając je przecinkami.
Treść wiadomości:
ukryj
ukryj

... proszę czekać ...

Lexapro 10 mg

tabletki powlekane
Substancja czynna:
Escitalopram
Kod ATC:
N 06 A B 10

Synonimy

Escitalopram Escitalopram Oxalate;S-Citalopram Oxalate; Escitalopram, Oxalate d’; Escitaloprami Oxalas; Oxalato de escitalopram
Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. Trymestr 1,2,3. T1 ikoTrymestr 2,3. T2 ikoT3 iko?kobieta_karmiaca ikoalkohol ikoprowadzenie_pojazdow iko
Ulotka informacyjna dla pacjenta dołączona jest do opakowania leku.
Zawiera informacje przeznaczone dla pacjenta na temat właściwego stosowania leku.
Opis produktu ma charakter informacyjny, przed zastosowaniem należy zapoznać się z oryginalną ulotką lub charakterystyką produktu.

Lexapro, 10 mg,

tabletki powlekane
Escitalopramum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

  • Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.
  • Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.
  • Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.
  • Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:

  1. Co to jest lek Lexapro i w jakim celu się go stosuje
  2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lexapro
  3. Jak stosować lek Lexapro
  4. Możliwe działania niepożądane
  5. Jak przechowywać lek Lexapro
  6. Inne informacje

1. CO TO JEST LEK LEXAPRO I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Lexapro zawiera escytalopram i jest stosowany w leczeniu depresji (dużych epizodów depresyjnych), zaburzeń lękowych (takich jak zaburzenie lękowe z napadami lęku z agorafobią lub bez agorafobii, fobii społecznej, zaburzenia lękowego uogólnionego oraz zaburzenia obsesyjno-kompulsyjnego).

Escytalopram należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych selektywnymi inhibitorami wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI - Selective Serotonin Reuptake Inhibitors). Leki te działają na układ serotoninergiczny w mózgu przez zwiększenie stężenia serotoniny. Zakłócenia czynności układu serotoninergicznego w mózgu odgrywają kluczową rolę w rozwijaniu się depresji i związanych z nią zaburzeń.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU LEXAPRO

Kiedy nie stosować leku Lexapro:

  • jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na escytalopram lub którykolwiek z pozostałych składników leku Lexapro (patrz punkt 6 „Inne informacje"),
  • jeśli pacjent przyjmuje inne leki, należące do grupy zwanej inhibitorami MAO, zawierającej selegiline (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona), moklobemid (stosowany w leczeniu depresji) oraz linezolid (antybiotyk).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Lexapro

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występują inne zaburzenia lub schorzenia, ponieważ lekarz powinien uwzględnić takie informacje. W szczególności należy poinformować lekarza:

  • jeśli pacjent ma padaczkę. W przypadku wystąpienia napadów drgawkowych lub zwiększenia ich częstości, należy przerwać przerwać terapię lekiem Lexapro (patrz także punkt 4 „Możliwe działania niepożądane").
  • jeśli pacjent cierpi z powodu zaburzenia czynności wątroby lub nerek. Wymagane może być dostosowanie dawki przez lekarza.
  • jeśli pacjent ma cukrzycę. Stosowanie leku Lexapro może wpłynąć na kontrolę stężenia glukozy we krwi. Konieczne może być dostosowanie dawki insuliny oraz (lub) doustnych leków zmniejszających stężenie glukozy we krwi.
  • jeśli pacjent ma zmniejszone stężenie sodu we krwi.
  • jeśli pacjent ma zwiększoną skłonność do krwawień i łatwego siniaczenia.
  • jeśli pacjent leczony jest elektrowstrząsami.
  • jeśli pacjent ma chorobę niedokrwienną serca.

Uwaga

U niektórych pacjentów z zaburzeniem afektywnym dwubiegunowym wystąpić może faza maniakalna. Charakteryzuje się ona niezwykłymi i szybko się zmieniającymi się pomysłami, nieuzasadnionym uczuciem szczęścia i nadmierną aktywnością fizyczną. W przypadku wystąpienia tych objawów, należy zwrócić się do lekarza.

W pierwszych tygodniach leczenia mogą również wystąpić takie objawy, jak niepokój lub trudności w siedzeniu lub staniu w miejscu. W razie pojawienia się takich objawów należy natychmiast poinformować o tym lekarza.

Myśli samobójcze oraz pogłębianie się depresji lub zaburzenia lekowego
W przypadku depresji i (lub) zaburzeń lękowych mogą również czasami pojawić się myśli dotyczące samookaleczenia lub myśli samobójcze. Myśli te mogą być nasilone podczas rozpoczynania terapii lekiem przeciwdepresyjnym, ponieważ potrzeba czasu, aby takie leki działały; zazwyczaj potrzeba na to około dwóch tygodni, lecz czasem może to trwać dłużej.

Prawdopodobieństwo, że myśli takie wystąpią jest większe, jeśli:

  • u pacjenta występowały już poprzednio myśli dotyczące samobójstwa lub samookaleczenia.
  • jeśli pacjent jest osobą dorosłą w młodym wieku. Informacje uzyskane w badaniach klinicznych wykazały podwyższone ryzyko zachowań samobójczych u osób dorosłych w młodym wieku (poniżej 25 lat), z zaburzeniami psychiatrycznymi, które były leczonych lekami przeciwdepresyjnymi.

W przypadku pojawienia się kiedykolwiek myśli dotyczących samookaleczenia lub myśli samobójczych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala.
Pomocne może okazać się powiedzenie o swojej depresji lub zaburzeniu lękowym komuś z rodziny lub osobie bliskiej; można poprosić tę osobę o przeczytanie niniejszej ulotki. Można poprosić, aby osoba ta powiedziała, jeśli jej zdaniem, depresja lub zaburzenia lękowe pogarszają się, oraz jeśli niepokoi się zmianami zachowania pacjenta.

Stosowanie u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat
Lek Lexapro nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat. Należy również podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej klasy, pacjenci w wieku poniżej 18 lat, narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo tego, lekarz może przepisać lek Lexapro pacjentom w wieku poniżej 18 lat, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli lekarz przepisał lek Lexapro pacjentowi w wieku poniżej 18 lat, w związku z czym mają Państwo jakiekolwiek wątpliwości, prosimy o skontaktowanie się z danym lekarzem. W przypadku rozwoju lub nasilenia się wyżej wymienionych objawów u pacjentów w wieku poniżej 18 lat, przyjmujących lek Lexapro, należy poinformować o tym swojego lekarza. Ponadto, jak do tej pory brak jest danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania leku Lexapro w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i rozwoju zachowania.

Stosowanie leku Lexapro z innymi lekami
Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych obecnie lub ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje jakikolwiek z następujących leków:

  • nieselektywne inhibitory monoaminooksydazy (MAO) zawierające takie substancje czynne, jak fenelzyna, iproniazyd, izokarboksazyd, nialamid i tranylcypromina. Jeśli pacjent przyjmował któryś z tych leków, powinien odczekać 14 dni przed rozpoczęciem zażywania leku Lexapro. Po zakończeniu stosowania leku Lexapro należy zaczekać 7 dni zanim przyjmie się którykolwiek z tych leków.
  • odwracalne, selektywne inhibitory monoaminooksydazy A (MAO-A) zawierające moklobemid (stosowany w leczeniu depresji).
  • nieodwracalne inhibitory monoaminooksydazy B (MAO-B) zawierające selegilinę (stosowaną w leczeniu choroby Parkinsona). Leki te zwiększają ryzyko działań niepożądanych.
  • antybiotyk linezolid.
  • lit (stosowany w leczeniu zaburzenia afektywnego dwubiegunowego) i tryptofan.
  • imipraminę i dezypraminę (stosowane w leczeniu depresji).
  • sumatryptan i podobne leki (stosowane w leczeniu migreny) oraz tramadol (stosowany w silnych bólach). Mogą zwiększać ryzyko działań niepożądanych.
  • cymetydynę i omeprazol (stosowane w leczeniu wrzodów żołądka), fluwoksaminę (lek przeciwdepresyjny) oraz tyklopidynę (stosowaną w celu zmniejszenia ryzyka udaru). Leki te mogą spowodować zwiększenie stężenia escytalopramu we krwi.
  • dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) - lek ziołowy stosowany w depresji.
  • kwas acetylosalicylowy i niesteroidowe leki przeciwzapalne (leki stosowane przeciwbólowo lub w celu rozrzedzenia krwi, zwane lekami przeciwzakrzepowymi).
  • warfarynę, dipyrydamol i fenprokumon (leki stosowane w celu rozrzedzenia krwi, zwane lekami przeciwzakrzepowymi). Lekarz może zlecić badanie czasu krzepnięcia krwi na początku i po przerwaniu stosowania leku Lexapro w celu ustalenia, czy dawka leku przeciwzakrzepowego jest wciąż odpowiednio dobrana.
  • meflochinę (stosowana w leczeniu malarii), bupropion (stosowany w leczeniu depresji) oraz tramadol (stosowany w silnych bólach) ze względu na możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego.
  • neuroleptyki (leki stosowane w leczeniu schizofrenii, psychozy) ze względu możliwe ryzyko obniżenia progu drgawkowego, oraz leki przeciwdepresyjne.
  • flekainid, propafenon i metoprolol (stosowane w chorobach układu krążenia), klomipraminę i nortryptylinę (leki przeciwdepresyjne) oraz rysperydon, tiorydazynę i haloperydol (leki przeciwpsychotyczne). Może być wymagana zmiana dawkowania leku Lexapro.

Stosowanie leku Lexapro z jedzeniem i piciem

Lek Lexapro można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Lexapro")

Tak jak w przypadku wielu leków, nie jest zalecane jednoczesne przyjmowanie leku Lexapro i spożywanie alkoholu, choć interakcje (oddziaływanie) leku Lexapro z alkoholem nie są spodziewane.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub planuje zajść w ciążę, powinna poinformować o tym lekarza prowadzącego. Pacjentka nie powinna stosować leku Lexapro w ciąży, dopóki nie omówi z lekarzem zagrożeń i korzyści związanych z leczeniem.

Jeśli pacjentka stosuje lek Lexapro w ostatnich 3 miesiącach ciąży, powinna zdawać sobie sprawę, że u noworodka mogą wystąpić następujące objawy: trudności w oddychaniu, sina skóra, drgawki, wahania ciepłoty ciała, trudności w karmieniu, wymioty, małe stężenie glukozy we krwi, sztywność lub wiotkość mięśni, wzmożona pobudliwość odruchowa, drżenia, drżączka, drażliwość, letarg, ciągły płacz, senność i trudności w zasypianiu. Jeśli u noworodka wystąpi jakikolwiek z tych objawów, należy natychmiast zgłosić się do lekarza.

W okresie ciąży nie należy nagle przerywać stosowania leku Lexapro.

Jeśli pacjentka karmi piersią, nie powinna przyjmować leku Lexapro przed omówieniem z lekarzem zagrożeń i korzyści związanych z leczeniem.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzie sie lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów lub obsługiwać maszyn, dopóki nie stwierdzi jak wpływa na niego lek Lexapro.

3. JAK STOSOWAĆ LEK LEXAPRO

Lek Lexapro należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się lekarzem lub farmaceutą.

Dorośli:
Depresja
Zwykle zalecana dawka leku Lexapro wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zaburzenie lękowe z napadami lęku
Dawka początkowa leku Lexapro wynosi 5 mg raz na dobę w pierwszym tygodniu leczenia, następnie dawkę zwiększa się do 10 mg na dobę. Dawka może być następnie zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

Fobia społeczna
Zwykle zalecana dawka leku Lexapro wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę. Dawka może następnie przez lekarza zostać zmniejszona do 5 mg na dobę lub zwiększona maksymalnie do 20 mg na dobę, zależnie od reakcji pacjenta na lek.

Zaburzenie lękowe uogólnione
Zwykle zalecana dawka leku Lexapro wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

Zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne
Zwykle zalecana dawka leku Lexapro wynosi 10 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę. Dawka może być zwiększana przez lekarza maksymalnie do 20 mg na dobę.

Pacjenci w podeszłym wieku (powyżej 65 lat)
Zwykle zalecana dawka początkowa leku Lexapro to 5 mg, przyjmowana jako jedna dawka na dobę.

Dzieci i młodzież (w wieku poniżej 18 lat)
Leku Lexapro nie należy zwykle stosować u dzieci i młodzieży. Dodatkowe informacje zamieszczono w punkcie 2 „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lexapro".

Lek Lexapro można przyjmować podczas posiłków lub niezależnie od posiłków. Tabletki należy połykać popijając wodą. Nie należy ich rozgryzać, ponieważ są gorzkie w smaku.

W razie potrzeby tabletki można przełamać na dwie części, umieszczając tabletkę na płaskiej powierzchni rowkiem do góry. Tabletki można następnie przełamać na pół, przyciskając każdy z końców w dół palcami wskazującymi obu rąk, tak jak to pokazano na rysunku.

Czas trwania leczenia

Pacjent może zacząć czuć się lepiej dopiero po paru tygodniach leczenia. Należy zatem kontynuować stosowanie leku Lexapro, nawet jeśli upłynie nieco czasu zanim nastąpi poprawa samopoczucia.

Nie wolno zmieniać dawkowania bez zasięgnięcia porady u lekarza.

Lek należy stosować tak długo, jak to zaleci lekarz. Jeśli pacjent przerwie leczenie za wcześnie, objawy mogą powrócić. Zaleca się zatem kontynuowanie leczenia przez co najmniej 6 miesięcy po odzyskaniu dobrego samopoczucia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lexapro

Jeśli pacjent przyjął większą niż przepisana dawkę leku Lexapro, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do izby przyjęć najbliższego szpitala. Należy to uczynić nawet wtedy, gdy pacjent nie odczuwa żadnych dolegliwości. Do objawów przedawkowania zalicza się zawroty głowy, drżenia, pobudzenie, drgawki, śpiączkę, nudności, wymioty, zaburzenia rytmu serca, obniżenie ciśnienia krwi oraz zaburzenia gospodarki wodno-elektrolitowej. Na wizytę u lekarza lub w szpitalu należy zabrać opakowanie leku Lexapro.

Pominięcie zastosowania leku Lexapro

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli pacjent zapomniał przyjąć dawkę i przypomniał sobie o tym przed zaśnięciem, powinien natychmiast przyjąć pominiętą dawkę. Należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia. Jeśli pacjent przypomni sobie o pominięciu dawki w nocy lub następnego dnia, powinien zrezygnować z pominiętej dawki i przyjąć następną dawkę jak zwykle.

Przerwanie stosowania leku Lexapro

Nie należy przerywać stosowania leku Lexapro dopóki nie zaleci tego lekarz. Kiedy pacjent kończy leczenie, zazwyczaj zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki leku Lexapro przez okres kilku tygodni.

Po przerwaniu stosowania leku Lexapro, zwłaszcza jeśli jest ono nagłe, pacjent może odczuwać objawy odstawienne. Objawy te są częste, gdy leczenie lekiem Lexapro jest przerywane. Ryzyko jest większe, gdy lek Lexapro był stosowany przez długi czas, w dużych dawkach lub gdy dawkę zbyt szybko zmniejszono. U większości pacjentów objawy są łagodne i ustępują samoistnie w ciągu dwóch tygodni. U niektórych pacjentów mogą być jednak bardziej nasilone lub utrzymywać się dłużej (2-3 miesiące lub dłużej). W przypadku wystąpienia ciężkich objawów odstawiennych po przerwaniu stosowania leku Lexapro, należy skontaktować się z lekarzem. Lekarz może zalecić powtórne rozpoczęcie przyjmowania leku i wolniejsze jego odstawianie.

Do objawów odstawiennych zalicza się zawroty głowy (niepewny chód, zaburzenia równowagi), uczucie mrowienia, uczucie pieczenia oraz (rzadziej) wrażenie porażenia prądem elektrycznym, również w głowie, zaburzenia snu (wyraziste sny, koszmary senne, bezsenność), uczucie niepokoju, ból głowy, mdłości (nudności), pocenie się (w tym poty nocne), niepokój psychoruchowy lub pobudzenie, drżenia, uczucie dezorientacji, chwiejność emocjonalną lub drażliwość, biegunkę (luźne stolce), zaburzenia widzenia, trzepotanie serca lub kołatanie serca.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek Lexapro może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane zazwyczaj ustępują po paru tygodniach leczenia. Należy pamiętać, że niektóre z tych działań mogą być również objawami choroby, i ustąpią wraz z poprawą samopoczucia.

W razie wystąpienia podczas leczenia jakiegokolwiek z tych działań niepożądanych, należy skontaktować się z lekarzem:

Niezbyt często (występujące u więcej niż 1 na 1000 osób i u mniej niż 1 na 100 osób):

  • niezwykłe krwawienia, w tym krwawienia z przewodu pokarmowego.

Rzadko (występujące u więcej niż 1 na 10 000 osób i u mniej niż 1 na 1000 osób):

  • Jeśli u pacjenta wystąpi obrzęk skóry, języka, warg lub twarzy albo trudności w oddychaniu lub połykaniu (reakcja alergiczna), powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.
  • Jeśli pacjent ma wysoką gorączkę, pobudzenie, splątanie (dezorientację), drżenia i gwałtowne skurcze mięśni, które mogą być objawami rzadkiego zaburzenia zwanego zespołem serotoninowym. W przypadku ich wystąpienia należy się skontaktować z lekarzem.

W przypadku wystąpienia następujących zdarzeń niepożądanych, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala:

  • trudności w oddawaniu moczu;
  • napady drgawkowe, patrz również punkt „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Lexapro".
  • żółte zabarwienie skóry i białkówki oczu, będące objawem zaburzenia czynności wątroby/zapalenia wątroby.

Poza opisanymi powyżej informowano również o następujących działaniach niepożądanych:

Bardzo często (występujące u więcej niż 1 na 10 osób):

  • nudności.

Często (występujące u więcej niż 1 na 100 osób i u mniej niż 1 na 10 osób):

  • niedrożność nosa lub katar (zapalenie zatok);
  • zmniejszenie lub zwiększenie łaknienia;
  • niepokój, niepokój psychoruchowy, nieprawidłowe sny, trudności w zasypianiu, senność, zawroty głowy, ziewanie, drżenia, uczucie kłucia w obrębie skóry;
  • biegunka, zaparcia, wymioty, suchość w jamie ustnej;
  • nasilone pocenie się;
  • bóle mięśni i stawów;
  • zaburzenia seksualne (opóźnienie wytrysku, zaburzenia wzwodu, osłabienie popędu płciowego oraz trudności w osiąganiu orgazmu u kobiet);
  • uczucie zmęczenia, gorączka;
  • zwiększenie masy ciała.

Niezbyt często (występujące u więcej niż 1 na 1000 osób i u mniej niż 1 na 100 osób):

  • pokrzywka, wysypka, świąd;
  • zgrzytanie zębami, pobudzenie, nerwowość, napad lęku, stany splątania (dezorientacji);
  • zaburzenia snu, zaburzenia smaku, omdlenie;
  • rozszerzenie źrenic, zaburzenia widzenia, dzwonienie w uszach (szumy uszne);
  • wypadanie włosów;
  • krwawienie z pochwy;
  • zmniejszenie masy ciała;
  • szybkie bicia serca;
  • obrzęki kończyn górnych lub dolnych;
  • krwawienie z nosa.

Rzadko (występujące u więcej niż 1 na 10 000 osób i u mniej niż 1 na 1000 osób):

  • agresja, depersonalizacja (poczucie utraty własnej tożsamości, osoba czuje, że nie jest sobą), omamy;
  • wolne bicia serca;

Niektórzy pacjenci informowali o (częstość występowania nie jest znana):

  • myślach i zachowaniach samobójczych, patrz także punkt „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Lexapro".
  • zmniejszeniu stężenia sodu we krwi (objawia się nudnościami i złym samopoczuciem z osłabieniem mięśni lub splątaniem);
  • zawrotach głowy po przyjęciu pozycji stojącej z powodu obniżenia ciśnienia tętniczego (niedociśnienie ortostatyczne);
  • nieprawidłowych wynikach prób czynnościowych wątroby (zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi);
  • zaburzeniach ruchowych (mimowolne ruchy mięśni);
  • bolesnym wzwodzie prącia (priapizm);
  • krwawieniach, w tym wybroczynach w skórze i błonach śluzowych oraz zmniejszeniu liczby płytek krwi (małopłytkowość);
  • nagle występującym obrzęku skóry lub błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy);
  • zwiększeniu ilości wydalanego moczu (niewłaściwe wydzielanie hormonu antydiuretycznego -wazopresyny);
  • mlekotoku u kobiet, które nie karmią piersią;
  • manii.

Ponadto znane są działania niepożądane leków o podobnym mechanizmie działania jak escytalopram (substancja czynna leku Lexapro). Są to:

  • niepokój psychoruchowy (akatyzja);
  • jadłowstręt.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK LEXAPRO

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Lexapro po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie lub pudełku tekturowym. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE Co zawiera lek Lexapro

Co zawiera lek Lexapro

Substancją czynną jest escytalopram. Każda tabletka leku Lexapro zawiera 10 mg escytalopramu (w postaci szczawianu).

Inne składniki leku to:
Rdzeń tabletki: celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, talk, kroskarmeloza sodowa i magnezu stearynian.
Otoczka tabletki: Opadry OY-S-28849 White: hypromeloza (5 cP), makrogol 400, tytanu dwutlenek (E 171).

Jak wygląda lek Lexapro i co zawiera opakowanie

Lek Lexapro ma postać tabletek powlekanych zawierających 10 mg substancji czynnej.

Poniżej przedstawiono opis tabletek.

10 mg: Okrągłe, białe  tabletki powlekane. Tabletki przedzielone są w środku rowkiem i oznaczone są literą "E" po jednej i "L" po drugiej stronie rowka, na jednej stronie tabletki.

Lek Lexapro dostępny jest w następujących opakowaniach:

Blister (przezroczysty) w pudełku tekturowym:
Tabletki 10 mg: 14 (jeden blister po 14 tabletek) i 28 tabletek (dwa blistry po 14 tabletek).

Nie wszystkie rodzaje opakowań musza znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca
H. Lundbeck A/S
Ottiliavej 9
DK-2500 Kopenhaga - Valby
Dania

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Austria: Cipralex
Belgia: Sipralexa
Bułgaria: Cipralex
Cypr: Cipralex
Czechy: Cipralex
Estonia: Cipralex
Dania: Cipralex
Finlandia: Cipralex
Francja: Seroplex
Grecja: Cipralex
Hiszpania: Cipralex
Holandia: Cipralex
Islandia: Cipralex
Irlandia: Lexapro
Litwa: Cipralex
Luksemburg: Sipralexa
Łotwa: Cipralex
Malta: Cipralex
Niemcy: Cipralex
Norwegia: Cipralex
Polska: Lexapro
Portugalia: Cipralex
Rumunia: Cipralex
Słowacja: Cipralex
Słowenia: Cipralex
Szwecja: Cipralex
Węgry: Cipralex
Włochy: Cipralex
Wielka Brytania: Cipralex

Przedstawiciel podmiotu odpowiedzialnego

Polska
Lundbeck Poland Sp. z o.o.
ul. Krzywickiego 34
02-078 Warszawa
Tel.:+48 22 626 93 00
Fax: + 48 22 626 93 01

Data zatwierdzenia ulotki: 2009-03-04

Powered by JamnikCMS
© 2010 Centrum Informacji o Leku. Podpisujemy się pod zasadami HONcode.